Άνθρωπε όσες σκοτούρες και αν περνάς , όσο και αν τα δεινά της κρίσης έχεις υποστεί πάντα να σκέφτεσαι τα χειρότερα που συμβαίνουν , δεκατετράχρονα χάνουν τη ζωή τους , νέα ζευγάρια δεν μπορούν να κάνουν παιδιά και άλλοι τα κάνουν από ατύχημα και τα πετάνε χωρίς να τους ενδιαφέρει για το ότι μια αθώα ψυχούλα θα χάσει το οξυγόνο της, αθώοι άνθρωποι τιμωρούνται άδικα , εκατομμύρια παιδιά σε τριτοκοσμικές χώρες δεν έχουν καν κεραμίδι να τους σκεπάζει δεν έχουν καθαρό νεράκι να πιούνε και το μέγιστο της ζωής τους είναι λίγα χρονάκια που για σένα αυτά είναι μια μικρή φάση της ζωής σου, οικογένειες και παιδιά αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους και να υποστούν τον ρατσισμό και την εξαθλίωση για καλύτερες συνθήκες ζωής και εσύ παραπονιέσαι επειδή έχεις 1 μπουκάλι νερό κι όχι 2;

Παραπονιέσαι για το οτιδήποτε σου λείπει και μόλις το αποκτήσεις αντί να αρκεστείς σε αυτό και να ευχαριστήσεις το θεό που σου το προσέφερε ζητάς όλο και μεγαλύτερα πράγματα , πολλοί από εμάς απογοητευόμαστε γιατί νιώθουμε έντονα τη στέρηση σε πολλά πράγματα, αν όντως όμως άνθρωπε έχεις κάτι ανάγκη ο θεός δεν θα σε αφήσει έτσι , θα ακούσει τις προσευχές σου, μπορεί να μην σε βοηθήσει εκείνη τη στιγμή αλλά να το θυμάσαι δεν θα σε αφήσει έτσι, αν το έχεις ανάγκη πραγματικά θα στο προσφέρει. Για αυτό ποτέ και κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί την ύπαρξη του θεού γιατί δεν την έχει γνωρίσει, πρέπει όμως κάθε πρωί που ξυπνάμε να ευχαριστούμε το θεό για όλα όσα έχουμε, και όχι με το κάθε τι που μας προσφέρει να ζητάμε και περισσότερα άλλοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε το εν τρίτο από αυτά που έχουμε εμείς και έτσι γινόμαστε αχάριστοι, δεν πρέπει κάνεις μας να θυμάται το θεό μόνο και μόνο επειδή θέλει να του ζητήσει κάτι αλλά κάθε μέρα και στιγμή να τον ευχαριστεί για αυτό που έχει ενώ πολλοί άλλοι δεν έχουν, υπάρχουν πολλοί που δεν έχουν φτάσει καν την ηλικία μας ! Υπάρχουν πολλοί που δεν έχουν γεννηθεί καν και εμείς δεν σκεφτόμαστε ποσό τυχεροί είμαστε αλλά πως θα κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη ενώ ήδη μας καλύπτει.