Τα προεκλογικά προγράμματα των συνδυασμών που συμμετείχαν στις επιμελητηριακές εκλογές υπόσχονταν, λίγο ή πολύ, ένα διαφορετικό, ανανεωμένο, σύγχρονο επιμελητήριο δίπλα στον επιχειρηματία. Για το Εκθεσιακό Κέντρο δε, την πλήρη αξιοποίησή του προς όφελος της τοπικής επιχειρηματικότητας. Η συνέχεια των πραγμάτων δείχνει πως, μάλλον, δεν πολυπίστευαν ότι έλεγαν.

Όλοι οι συνδυασμοί γνώριζαν προεκλογικά ότι το Εκθεσιακό Κέντρο έχει μεγάλες ζημιές οι οποίες θα πρέπει, με κάποιο τρόπο, να αντιμετωπιστούν. Μάλιστα, ήταν σε γνώση τους και τα ασφαλιστικά μέτρα από κάποιους προμηθευτές. Το τελικό πόρισμα δείχνει πως τα χρέη του Εκθεσιακού Κέντρου ανέρχονται, μέχρι και το 2017, σε 417.819,22€ που σημαίνει πως μέχρι το τέλος του 2018 μπορεί να αγγίξουν τις 500.000€. Καμία ευθύνη γι’ αυτό δεν ανέλαβε κανείς.

Το Εκθεσιακό Κέντρο Κοζάνης είναι μία Μη Κερδοσκοπική Εταιρία με κύριο μέτοχο το Επιμελητήριο. Άλλοι μέτοχοι σε αυτή την εταιρία είναι η Περιφέρεια, ο Δήμος Κοζάνης, το ΓΕΩΤΕΕ και η ΑΝΚΟ. Συστήθηκε δε για να διαχειρίζεται την περιουσία του Επιμελητηρίου Κοζάνης διοργανώνοντας εκθέσεις και άλλα γεγονότα προβολής των επιχειρηματιών. Άρα δεν έχει καμία περιουσία πέραν κάποιων μηχανημάτων και παραβάν για τη λειτουργία των εκθέσεων. Το κτίριο και το οικόπεδο ανήκουν στο Επιμελητήριο. Υπό αυτό το σκεπτικό, θα μπορούσε να πει κανείς πως πρόκειται για μία εταιρία αέρα αναφορικά με τα περιουσιακά της.

Όμως οι ζημιές που προέκυψαν διαχρονικά θα πρέπει να διευθετηθούν. Έτσι ξεθάβεται παλαιότερη πρόταση η οποία προτείνει να πληρώσει τις ζημιές η Περιφέρεια μέσω του Περιφερειακού Ταμείου, με τον όρο να του εκχωρηθεί η ακίνητη περιουσία του Εκθεσιακού Κέντρου η οποία ανήκει στο Επιμελητήριο. Δηλ. το Επιμελητήριο θα εκχωρήσει την περιουσία του στο Περιφερειακό Ταμείο το οποίο θα πληρώσει τα χρέη (περίπου 300.000€ σε πρώτη φάση)!

Η διαδικασία μπορεί να είναι νομικά σωστή αλλά είναι ανήθικη. Δηλ. τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων θα πάνε να καλύψουν τις ζημιές που δημιούργησαν κάποιοι χωρίς να ανοίξει ρουθούνι! Μα αυτές οι μεθοδεύσεις δεν μας οδήγησαν στα μνημόνια; Μετά, η περιουσία του Εκθεσιακού Κέντρου, που ανήκει στο Επιμελητήριο, θα εκχωρηθεί, ως αντάλλαγμα, στο Περιφερειακό Ταμείο για να κάνει δράσεις Επιχειρηματικότητας!! Δηλ. το δημόσιο (Περιφέρεια – Περιφερειάρχης) γνωρίζει καλύτερα τι χρειάζονται οι Επιχειρηματίες από τον ίδιο τον φορέα τους που είναι το Επιμελητήριο!! Κάπως έτσι δεν κρατικοποίησε και ο Ανδρέας Παπανδρέου τις διάφορες επιχειρήσεις τη δεκαετία του ’80 για να τις εξυγιάνει με τα γνωστά, έως σήμερα, αποτελέσματα; Και το κορυφαίο όλων είναι πως ένας δημόσιος υπάλληλος (ακούγεται στην πιάτσα ο Δημήτρης Μαυροματίδης;) ως διευθυντής του Περιφερειακού Ταμείου θα αναλάβει πρόεδρος του νέου Εκθεσιακού Κέντρου για να υλοποιήσει δράσεις για λογαριασμό των επιχειρηματιών αφού αυτοί, ως φαίνεται, είναι ανίκανοι να το κάνουν!! Αν αυτό δεν είναι η επιτομή του κρατικισμού, θα ήθελα πολύ καλόπιστα να ακούσω πως μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς.

Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με την πρόταση του Γιάννη Μηλτιάγκα και του Συνδυασμού του το 70% – 80% περίπου του Εκθεσιακού Κέντρου περνάει στο Περιφερειακό Ταμείο με απόλυτη πλειοψηφία στο Διοικητικό Συμβούλιο με πρόεδρο τον Δημήτρη Μαυροματίδη(;) για να υλοποιεί δράσεις για τους επιχειρηματίες. Και το Επιμελητήριο τι ακριβώς θα κάνει τότε; Και οι επιχειρηματίες σε ποιον θα απευθύνονται για να κανονίζουν την προβολή τους και τη συμμετοχή τους σε εκθέσεις; Μήπως, τελικά, το νέο Εκθεσιακό Κέντρο λειτουργήσει ως προεκλογικό εργαλείο; Μήπως γίνει εργαλείο διαχείρισης κονδυλίων χωρίς έλεγχο; Και σε ποιον θα λογοδοτεί τότε; Στον Περιφερειάρχη; Στον Διευθυντή του Περιφερειακού Ταμείου ο οποίος διορίζεται από τον Περιφερειάρχη; Δηλ. Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει; Νόμιμο μπορεί να είναι. Ηθικό είναι;

Το εντυπωσιακό σε αυτή την περίπτωση είναι πως με την πρόταση αυτή φέρεται να συμφωνεί και ο νυν πρόεδρος του Επιμελητηρίου ο οποίος κατηγορούσε, προεκλογικά, τον Περιφερειάρχη πως στήριζε τον αντίπαλο συνδυασμό!! Αρχίζω να μετεωρίζομαι. Το ομολογώ. Δεν είμαι εξοικειωμένος στις κωλοτούμπες.

Το Εκθεσιακό Κέντρο θα πρέπει να παραμείνει στην δικαιοδοσία του μοναδικού επιχειρηματικού φορέα που είναι το Επιμελητήριο. Να αναβαθμιστεί λειτουργικά και να λειτουργήσει με καθαρά επιχειρηματικούς όρους για να καταστεί βιώσιμο ώστε να αντιμετωπίσει τα χρέη του. Δόξα το Θεό, άνθρωποι που προτίθενται να αναλάβουν υπάρχουν.

Με εκτίμηση

Χρήστος Τράντης