Μεσημέρι Κυριακής της μικρής Αποκριάς. Εδώ και μερικά χρόνια η πόλη έχει αποκτήσει μια παράδοση. Το πάρτι στο Baccara. Όλοι περνούσαμε από αυτό το πάρτι που ξεκινούσε μεσημέρι και τελείωνε αργά το βράδυ. Δεν το εντάσσουμε στα έθιμα, ούτε στις εκδηλώσεις σύγχρονου πολιτισμού, είναι όμως ένα πάρτι που εδώ και μερικά χρόνια όλοι περιμένουν. Βάλτε ό,τι ταμπέλα θέλετε.

Έτσι και φέτος. Με δυο μικρές διαφορές.

Το συγκρότημα ήταν διαφορετικό από τις προηγούμενες χρονιές και σε ένα μαγαζί πολύ κοντά, ακριβώς την ίδια ώρα έπαιζε παρόμοιο συγκρότημα.

Κάθε μαγαζί είχε τον κόσμο του, κάθε συγκρότημα επίσης. Μάλιστα τα μέλη τους τα είπαν μεταξύ τους μιας και είναι φίλοι. Οι παρέες ετοιμάζονταν καιρό, χωρίς καθόλου να μοιάζει αυτό με ψυχαναγκαστική διασκέδαση. Κυριακή μεσημέρι, με μια μέρα… «μεράρα», κόντρα στην μιζέρια και στην μεμψιμοιρία που πολλές φορές μας χαρακτηρίζει… το κέντρο της πόλης έσφυζε από ζωή και ανθρώπους έτοιμους να διασκεδάσουν. Το sound check έγινε, και τα πάρτι ήταν έτοιμα να ξεκινήσουν.

Νομίζετε κυρίες και κύριοι. Διότι… η μιζέρια και η μεμψιμοιρία (και ο νόμος) νικήσανε για μια φορά ακόμα. Διότι… η προσωπική ανάγκη για ξεκούραση ενός μόνο ανθρώπου χάλασε την διασκέδαση όλων των υπολοίπων –και ας μη γελιόμαστε, και την επένδυση τουλάχιστον δύο επαγγελματιών της πόλης. Διότι υπήρξε επώνυμη καταγγελία και «απειλές» τέτοιες που θα ήταν δυσβάσταχτες για τους επαγγελματίες.

Κι όσο ξεστήνανε για να στήσουν ξανά μέσα –και χάθηκαν δυο ώρες- σκεφτόμουν. Αλήθεια; Τι ακριβώς πάμε να κάνουμε; Για ποια πόλη μιλάμε όταν την ίδια ώρα, 28 χιλιόμετρα μακριά ολόκληρη η πόλη χορεύει σε ρυθμούς της παραδοσιακής της αποκριάς. Όταν σε όλες τις πόλεις κάτι συμβαίνει, κάτι κινείται. Κι εδώ, μόλις υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που πάνε να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό, ορμάμε να το διαλύσουμε. Γιατί θέλουμε ΚΥΡΙΩΣ να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα. Ακόμα κι αν δεν έχει.

Όπως και να’ χει… οι POLKAR τα σπάσανε στο Baccara και πιστεύω πως το ίδιο έγινε και παραδίπλα. Και μην ξεχνάτε, το κακό γυρίζει πάντα σε αυτόν που το προκαλεί.

Καλή Αποκριά (και προσοχή στις ώρες κοινής ησυχίας όσοι είστε Πτολεμαΐδα, οι υπόλοιποι διασκεδάστε άφοβα).

*«Η Πόλη του φωτός» είναι η ονομασία που έδωσα για την Πτολεμαΐδα το 2012 στο πλαίσιο των Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων. Δεν ζήτησα ποτέ πνευματικά δικαιώματα (άραγε έχετε σκεφτεί ποτέ τι κόπος κρύβεται πίσω από μια ιδέα) κι αυτό γιατί αυτό ονειρεύομαι να γίνει η Πτολεμαΐδα μας. Μια πόλη φωτεινή… τόσο λόγω ηλεκτρισμού όσο και λόγω πνεύματος! Καλή τύχη!

Μάρθα Μαυρίδου