Με ομορφιά σπάνια στην όψη, αρχοντιά ψυχής, κι ένα μυαλό ιδιαίτερα προικισμένο, διαβασμένη, δυναμική, μοναδική για την εποχή της, χαρισματική στο λόγο, στην αισθητική και στο νοικοκυριό, ικανή να αντεπεξέλθει σε κάθε κοινωνική πρόκληση, με λόγο τεκμηριωμένο, αποφασιστική, τολμηρή, γενναία, δοτική και ειλικρινής χάραξε στο πέρασμά της μια προσωπικότητα έντονη κι ανάγλυφη.

Ορφανεμένη από παιδάκι μικρό από μάνα, μεγάλωσε με τη δασκάλα θεία πολύ αυστηρά.

Ήταν όμως ο γάμος της που αποζημίωσε την ορφάνια γιατί ο θείος που τη λάτρευε, κάλυψε πολλά κενά κι ανέδειξε τον πλούτο της προσωπικότητάς της.

Γυρνώντας με το Στρατό από το Βίτσι ως αξιωματικός τότε, τη γνώρισε απόφοιτη του 8τάξιου Γυμνάσιου κι η ομορφιά της τον μαγνήτισε. Ενώθηκαν σε γάμο πολλών δεκαετιών που τους χάρισε μεγάλη οικογένεια. (Υπέροχος άνθρωπος κι ο θείος με λόγο ποιοτικό ,αλληλογραφούσε με τον Άγγελο Σικελιανό ανταλλάσσοντας απόψεις ως φίλοι , έπαιζε γλυκύτατα κιθάρα σιγοτραγουδώντας μας καντάδες ) .

Αργότερα ως υποστράτηγος του ΝΑΤΟ ταξίδεψαν πολύ μαζί κι αχώριστοι.

Τον έχασε κι ο κόσμος γύρω της μίκρυνε, μα σαν έχασε αργότερα και το αγαπημένο της βλαστάρι (αρχηγό Στόλου του Πολεμικού μας Ναυτικού) ο χρόνος πάγωσε και η ζωή της είχε μια μόνο διαδρομή: σπίτι – κοιμητήρια – σπίτι.

Δεν ήρθε ξανά από τότε στην πολυαγαπημένη της γενέτειρα Κοζάνη.

Έσβησε στις 9 αυτού του Γενάρη εξαϋλωμένη από το βάσανο, κι έμεινε η Αγία Αναστασία , αφιερωμένη στο Ι. Τέμπλο του ενοριακού της Ναού του Αγίου Δημητρίου να μας θυμίζει όλη την οικογένεια: τη θεία Καίτη, τον θείο Νίκο, την μητέρα της Αναστασία, τη θεία Ελένη και τον Περικλή Δημήτριο το αγαπημένο μας παλικάρι που έφυγε στο μεσουράνημα…

Καλό ταξίδι αγαπημένη μας θεία Καίτη

Καλό Παράδεισο στην αγκαλιά του Πλάστη μας

και των δικών σου εκεί αγαπημένων