Νέα μέτρα, δημοσιονομικού χαρακτήρα, ζητάει η Τρόικα ή επί το πλέον εξευγενισμένο «θεσμοί» για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης. Μέτρα που επηρεάζουν μισθούς και συντάξεις γιατί έχουν άμεση συσχέτιση με τον προϋπολογισμό και τα πλεονάσματα σε σχέση με τους στόχους που έχουν τεθεί αλλά δεν έχουν υλοποιηθεί…
Αφορούν πράγματα για τα οποία έχουμε «δεσμευτεί» και που έχουν ψηφιστεί!
Η κυβέρνηση αντιδρά και λέει ότι δεν χρειάζονται…
Οι εταίροι επιμένουν!
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτό γίνεται για πολιτικούς λόγους!
Μια «αριστερή» κυβέρνηση ποτέ δεν επιθυμητή από μια «δεξιά» ευρωπαϊκή ελίτ…
Να το δεχτούμε;
Αυτή η συγκυβέρνηση με τα τόσα ετερόκλητα ακροδεξιά και λαϊκίστικα  στοιχεία, έχει τόση σχέση με την αριστερά, όση και ο διάβολος με το λιβάνι!
Από την άλλη γιατί η Κύπρος του ΑΚΕΛ, η Ιρλανδία ή η Πορτογαλία να έχουν προχωρήσει τα προγράμματα, να έχουν κλείσει τις αξιολογήσεις και οι δανειστές-θεσμοί να εξαντλούν όλη τους την αυστηρότητα και να επιδεικνύουν μοχθηρία και βαναυσότητα μόνο έναντι της Ελλάδος;
Η λογική λέει ότι κάτι «σάπιο» υπάρχει σε αυτή την αμφίδρομη σχέση…
Μπορεί να λένε όλοι ακόμα και ο «κακός» Σόιμπλε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο αλλά δεν σταματούν την πίεση στη λήψη μέτρων.
Είναι γεγονός ότι μόνο η κυβέρνηση του Γ. Α Παπανδρέου στα δύο χρόνια της εφάρμοσε το 86% των μέτρων και έκανε πραγματικές και μεγάλες μεταρρυθμίσεις χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος (που δεν της ανήκε κατά το μεγαλύτερο μέρος)!
Το υπόλοιπο 14% δεν μπόρεσαν να το ολοκληρώσουν τρεις κυβερνήσεις:
Παπαδήμου, Σαμαρά και Τσίπρα!
Όχι μόνο δεν μπόρεσαν αλλά πρόσθεσαν και νέα βάρη με αποκορύφωμα την τραγική διαπραγμάτευση του 2015 από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα!
Σύμφωνα με οικονομικές προσεγγίσεις από τις πλέον μετριοπαθείς έως τις πλέον αυστηρές υπολογίζονται από 85 δις έως 120δις ευρώ τα νέα βάρη που προστέθηκαν πέραν της  χρονικής παρατάσεως και δεσμεύσεως για 99 έτη!
Το σενάριο του2015 έρχεται ξανά βγαλμένο από το μέλλον!
Που πάμε λοιπόν με την νέα περήφανη διαπραγμάτευση και την εξαγγελία των «μέτρων και αντιμέτρων»;
Περισσότερο παρουσιάζεται από την εφευρετική κυβέρνησή μας σαν ένα παιχνίδι…
Όσα»μέτρα» μας βάζετε τόσα αντίστοιχα «αντίμετρα» θα αποφασίζουμε ώστε το αποτέλεσμα να είναι …μηδενικό!
Και γιατί μπαίνουμε στον κόπο;
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτά θα είναι πλέον οι «μεταρρυθμίσεις» των δανειστών και για μας αλλαγή στο μείγμα πολιτικής!
Χρειαζόμαστε μέτρα τεσσεράμισι δισεκατομμυρίων ευρώ;
Ωραία…
Τα νομοθετούμε και μαζί με αυτά νομοθετούμε και ισόποσα αντίμετρα!
Αυτό το πράγμα το αποδέχτηκαν και οι δανειστές!
Μοιάζει  πολύ τρελό για να είναι αληθινό!
Θυμίζω ότι η αξιολόγηση θα έκλεινε το καλοκαίρι…
Πήρε προθεσμία και αναβολές όσες και οι μεγάλες γιορτές και επέτειοι…
Η τρόικα που είχε γίνει «κουαρτέτο» «θυμωμένη» είχε φύγει…
Εμείς δεν είχαμε το «βάρος» της…
Είχαμε «ελευθερωθεί»…
Κάναμε του κεφαλιού μας…
«Μαγκιές» υπερηφάνειας, αδικαιολόγητοι κομπασμοί και μπακάλικα νέα «μείγματα» πολιτικών που μιμούνται την αφαίρεση τον μύθο του Αισώπου!
Η αφαίρεση της κότας από ένα σπίτι που έχουν προστεθεί ως συγκάτοικοι  της πολυμελούς οικογένειας η αγελάδα, το άλογο, ο γάιδαρος, κλπ θεωρείται νίκη, επιτυχία και «ξαλάφρωμα»!
Κόβουμε το ΕΚΑΣ των 300 ευρώ και δίνουμε μια μείωση στη φαρμακευτική δαπάνη των 10 ευρώ!
Αν μια κυβέρνηση, υπογράφει ότι υπογράφει, σκεπτόμενη να μην τα εφαρμόσει αλλά μόνο για να παραπλανήσει και να κερδίσει χρόνο, φυσικά δεν θα είναι αρεστή από τους εξαπατημένους δανειστές!
Από την άλλη αν δεν έχει δικό της εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση γίνεται επικίνδυνη και για το λαό της!
Διότι πάλι θα έχει ανάγκη νέων δανεικών-αλήθεια ποιος θα την δανείσει και με τι ανταλλάγματα;- και θα αναγκαστεί μόνη της να επιβάλλει αυστηρότερα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας που θα εντείνουν την ύφεση και υπανάπτυξη:
Αύξηση της φορολογίας, μείωση του αφορολόγητου, περικοπές μισθών και συντάξεων, περικοπές κοινωνικών δαπανών, περικοπές στην υγεία, στην παιδεία, άμυνα…
Η εξασθένηση αυτή θα επιφέρει κοινωνικές συγκρούσεις, διχασμούς και διακύβευση της εθνικής ακεραιότητας και όσης ανεξαρτησίας μας απέμεινε!
Τώρα μας λένε να ελπίζουμε…
Επέστρεψε  το «Κουαρτέτο»….
Καλό δείγμα ότι οδεύουμε σε λύση!
Από την μέχρι τούδε εμπειρία μας οφείλω να πω με βεβαιότητα ότι οδεύουμε μια νέα οδυνηρή αλυσιτελή «λύση»!
Τα αίτια της κρίσης το πελατειακό κράτος, η διαφθορά, η παραοικονομία, η φοροδιαφυγή, η εισφοροδιαφυγή, τα καρτέλ, οι σπατάλες και όλες εκείνες οι παθογένειες που μας οδήγησαν στην κρίση δεν έχουν καταπολεμηθεί!
Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ είναι η αδιαπέραστη φραγή και της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης…
Κανένας δεν μιλάει για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις ούτε προτείνει κάποια όπως πχ η εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης που έκανε εξοικονόμηση πόρων σε δύο χρόνια όση και ο ΕΝΦΙΑ!
Απεναντίας κατατρώγονται κάποιες ή υπονομεύονται μεταρρυθμίσεις όπως η «Διαύγεια» ο ΑΣΕΠ , η Ηλεκτρονική διακυβέρνηση…
Ότι μας ζητήσουν θα είναι πολύ πικρό, θα το υπογράψουμε αφού  βέβαια το πασπαλίσουμε με μπόλικη ζάχαρη για να το καταπιούμε…δοξάξοντας τους ηρωικούς διαπραγματευτές μας!
Ήδη τα συναλλαγματικά μας αποθέματα μειώνονται επικίνδυνα και στις αρχές του καλοκαιριού έρχονται οι μεγάλες δόσεις των δανείων που πρέπει να εξοφληθούν….
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα…
Βλέπω τα μέτρα που μας έρχονται ως «ποινή» από τον άστοχο τίτλο των «αντιμέτρων»που επέλεξε η κυβέρνηση  στη διαπραγμάτευση…
Αντίποινα δεν θα μπορούσε να επιβάλει…
Πρώτον, χρειάζεται δύναμη και ισχύ που δεν διαθέτει και δεύτερον δεν μπορείς να πας σε  σύγκρουση με τους συμμάχους και δανειστές γιατί ως αδύναμος δεν μετατρέπεις μια διαπραγμάτευση εκ των προτέρων σε «πολεμική» σύγκρουση, όπως ανοήτως έγινε το 2015!
Δεν μας πλήττουν ατυχίες και δεινά ούτε γιατί μας φθονούν ούτε γιατί  είμαστε ανάδελφο γένος!
Όλα αυτά μας συμβαίνουν από συγκεκριμένα αίτια και παθογένειες  που ΕΜΕΙΣ φέρουμε μεγάλη ευθύνη.
Αν συνεχίζουμε να βλέπουμε το μέλλον με στερεότυπα του παρελθόντος πολύ φοβούμαι ότι θα εισπράττουμε συνεχώς «μέτρα-ποινές» ανίκανοι να λάβουμε και οποιοδήποτε «αντίμετρο» παρά ίσως «ικανότεροι» να λάβουμε ως » δώρο» επιπλέον και αντίποινα!

Δημήτρης Ψευτογκάς

ΥΓφο: Το αντίμετρο έχει να κάνει σαφώς με μια επιβαλλόμενη άδικη πράξη σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.Εφόσον συναινούμε -υπογράφοντας- αίρεται το άδικον της πράξεως…