(Με αφορμή το Πανελλήνιο πρωτάθλημα Ελληνορωμαϊκής Και Ελευθέρας Πάλης Παίδων – Κορασίδων)

Ήμουν από τους λίγους τυχερούς που βρέθηκαν το Σάββατο 18 Μαρτίου στο κλειστό γυμναστήριο Κοζάνης όπου διεξήχθη ένα πολύ μεγάλο αθλητικό γεγονός. Η τελική φάση του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Ελληνορωμαϊκής και Ελευθέρας Πάλης Παίδων- Κορασίδων. Αθλητικά γεγονότα που τα έχει ανάγκη η Ελληνική Περιφέρεια και πόσο μάλλον η Κοζάνη – η Δυτική Μακεδονία.

Η εικόνα, τραγική. Η προχειρότητα, η βιασύνη, η αγγαρεία, απλωμένη παντού. Αλλά το μέγεθος των αγώνων και ο συμβολισμός τεράστιος. Γιατί άραγε; Μήπως δεν είμαστε ακόμη έτοιμη και ώριμοι να δεχθούμε και να διοργανώσουμε τέτοιου μεγέθους και σημασίας αθλητικά γεγονότα;

Μήπως η απολίτικη μας φλυαρία έχει διεισδύσει και σε αυτόν τον τομέα και καλοβλέπουμε και εκεί κομματικά και μόνον οφέλη;

Μήπως Μήπως Μήπως….. και σαν να μην έφθανε και αυτό η στιγμή την οποία προκλήθηκε όλο το κοινό ήταν όταν ο τελετάρχης κάλεσε τον πρωταθλητή μας να κάνει την έπαρση της σημαίας. Το Εθνικό μας Σύμβολο. Όλοι μας περιμέναμε να δούμε σε μία θέση εκεί που αρμόζει το Σύμβολο του Ελληνισμού και αντί αυτού είδαμε τον ιστό να βρίσκεται πίσω και στα πλάγια των τεράστιων πανό του μέγα χορηγού που ήταν η Δ.Ε.Η., μπλεγμένος ανάμεσα σε σωλήνες…..Μάλιστα ο πρωταθλητής μας δυσκολεύτηκε να βρει και το σχοινί να κάνει το τελετουργικό.

Οι υπεύθυνοι της διοργάνωσης και του σταδίου, δυστυχώς δεν μπορούν να κατανοήσουν το μέγεθος της δυναμικής που απορρέει από τα σύμβολα και το πνεύμα των αγώνων. Το αθλητικό ιδεώδες. Στερούνται Ελληνικής Πολιτικής Παιδείας.

Τι κρίμα.

Στα θετικά το αγωνιστικό πνεύμα και η θέληση των παιδιών που έδωσαν την ψυχή τους στην κυριολεξία, υπηρετώντας το Αθλητικό Ιδεώδες. Τους αξίζουν συγχαρητήρια.

Κοζάνη 20 Μαρτίου 2017

Θεόφιλος Παπαδόπουλος

ΠΟΛΙΤΗΣ