Τελικά κύριοι της κυβέρνησης και αυτοδιοίκησης, θέλετε ανάπτυξη σε αυτόν τον τόπο ναι ή όχι; η εμπειρία μου λέει πως όχι, δεν θέλετε ούτε την ανάπτυξη του τόπου, ούτε ιδιωτική πρωτοβουλία, ούτε ανθρώπους να δουλεύουν. Γιατί αν αγωνιζόσασταν γι αυτά, δε θα ταλαιπωρούσατε κατά αυτόν τον τρόπο έναν άνθρωπο που θέλει να προσφέρει και να βοηθήσει στην αγροτική οικονομία της περιοχής, αλλά και της ταλαίπωρης αυτής χώρας. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος και για να καταλάβουν και οι συμπολίτες μου. Τον Μάιο του 2014 ξεκίνησα τη διαδικασία για νέα σύγχρονη κτηνοτροφική μονάδα στο χωριό Μαυροδένδρι. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ποντοκώμη και δεδομένου της δραστηριότητας της ΔΕΗ και την επικείμενη μετεγκατάσταση, απαλλοτριώθηκε η παλιά μονάδα που διατηρούσα στο χωριό μου και έπρεπε να μεταφέρω κάπου τα ζώα. Ξεκινώ της καθ’όλα νόμιμες διαδικασίες για την κατασκευή της μονάδας και εντάσσομαι στον αναπτυξιακό νόμο για νέες επιχειρήσεις (να διευκρινίσω εξ αρχής πως δεν έχω πάρει ούτε ευρώ από το πρόγραμμα ακόμα). Μετά από απίστευτη γραφειοκρατία και ταλαιπωρία από υπηρεσία σε υπηρεσία (δασαρχείο, αρχαιολογία και άλλα πολλά) παίρνω την άδεια κατασκευής,με όλες τις νομότυπες διαδικασίες. Μέτα κόπων και βασάνων το 2016 παίρνω την προσωρινή άδεια λειτουργίας (μετά από επιτροπές επιτροπών) και μετακομίζω τα ζώα στο νέο τους χώρο.
Η επιτροπή σταβλικών εγκαταστάσεων, της πρώην νομαρχίας και νυν περιφέρειας για να μου δώσει την οριστική άδεια ήθελε (όπως λέει προβλέπει ο νόμος) μελέτες επί μελετών και πως ο στάβλος τηρεί όλες τις προϋπόθεσες περιβαλλοντικών όρων, και δεν μολύνει το περιβάλλον με τα απόβλητα, να διευκρινίσω εδώ πως μιλάμε για έναν στάβλο με τις τελευταίες εξελίξεις της τεχνολογίας. Μέτα από επιτόπια ερευνά, η επιτροπή αποφάνθηκε πως δεν τηρούνται κάποιοι όροι και πως έπρεπε να αλλάξω κάποια πράγματα. Μπαίνω εκ νέου στην διαδικασία νέων μελετών και αλλαγών όπως μου ζητήθηκε ( όλα τα στοιχεία, χαρτιά, διαδικασίες είναι στη διάθεση του καθενός για να διαπιστώσει πως δεν έχω ξεφύγει από το γράμμα του νόμου ούτε στο ελάχιστο και ευτυχώς γι αυτό είχα πολύ κάλο μηχανικό ο οποίος δεν έκανε ούτε μισή παρατυπία) υπογράφω σύμβαση με εταιρεία που παίρνει τα λύματα, άλλαξα το αποχετευτικό και ότι τέλος πάντων μου ζήτησαν. Και ελπίζοντας πως επιτέλους αυτός ο κυκεώνας θα τελειώσει, μετά από αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα (γιατί πότε δεν τους βρίσκω στο τηλέφωνο) μαθαίνω από έναν υπάλληλο πως έχουν ξανά ενστάσεις και με ξανά κόβουν και δεν μπήκαν καν στην διαδικασία να με ενημερώσουν, ως όφειλαν,με μια επιστολή.
Κύριε περιφερειάρχη και αντιπεριφεριάρχες, αυτή είναι η ανάπτυξη  που θέλετε; Έχετε μπει στη διαδικασία να ελέγξετε τους υπαλλήλους της υπηρεσία σας; Αν όχι, ίσως είναι και καιρός να το κάνετε, είναι κρίμα να ταλαιπωρείτε έτσι ο κόσμος, γιατί σίγουρα δεν είμαι μόνο εγώ. Μπήκα πέρσι στον κόπο να σας επισκεφτώ και να σας ενημερώσω, όχι για ρουσφέτι, μακριά από μένα αυτά, γιατί αν ήθελα να βάλω «μέσον» θα το είχα κάνει και δε θα χρειαζόταν ούτε καν να στέλνω αυτήν την επιστολή,άλλα για να σας ζητήσω να κάνετε μια επίσκεψη και να δείτε πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι με όρεξη και μεράκι, που δεν φοβούνται να δουλέψουν και θέλουν να προσφέρουν. Σας στέλνω δημόσια λοιπόν μια επιστολή αγανάκτησης, για να σας δείξω πως τελικά δεν λειτουργεί τίποτα σε αυτήν την χώρα, υπάρχουν υπάλληλοι που δεν νοούν να καταλάβουν πως η καρεκλά που κάθονται δεν είναι αιώνια και δεν είναι αυτή που τους δίνει την εξουσία «του κάνω ότι θέλω», ας μάθουν επιτέλους  να φέρονται ανθρώπινα και πολιτισμένα, δεν ζήτησα να κάνουν τα στραβά μάτια σε μια παρανομία (γιατί άλλωστε δεν υπάρχει) ας διαβάζουν καλύτερα τους νόμους και ότι ισχύει. Επιτέλους ας μην ξυπνάνε στραβά το πρωί και ξεσπάνε σε υποθέσεις της υπηρεσίας. Ναι κύριοι υπάλληλοι, δεν διοριστήκατε και φέρατε την καρεκλά από το σπίτι σας, εσείς σήμερα είστε εκεί και αύριο όχι, εγώ θα είμαι στα ζωντανά μου 365 μέρες τον χρόνο ανελλιπώς και αν με αξιώσει ο Θεός μέχρι τα βαθιά μου γεράματα.
Κύριε Καρυπιδη, 500.000 Έλληνες την τελευταία διετία μετοίκησαν στο εξωτερικό γιατί δεν έλπιζαν σε τίποτα, αυτό θέλετε να κάνουμε όλοι μας; Μεγαλώνω τρία παιδιά και θέλω να τους μάθω να αγωνίζονται για τα όνειρά τους, για την ίδια τους την ζωή. Δεν θέλω να τα στείλω  στο εξωτερικό ακολουθώντας τα χνάρια των συγγενών μας στη δεκαετία του ’60. Σε ποια Ελλάδα κύριε Καρυπίδη; στη χώρα που όλα έχουν ισοπεδωθεί;…Κύριοι και κυρίες δε σας ζητώ τίποτα για την υπόθεση μου, απλά σας ενημερώνω πως εγώ θα συνεχίζω να δουλεύω με αυτά τα δεδομένα, είτε μου το επιτρέπετε είτε όχι.
Φώτογλου Απόστολος
Γεωργοκτηνοτρόφος