Κι αν με ρωτούσες τι θα έκανα για εσένα ίσως και να μην σου απαντούσα ευθέως. Όχι, δεν είναι ότι δεν θέλω να σου απαντήσω. Ίσως να μην ξέρω την απάντηση. Ή ίσως γιατί αυτά που θα ήθελα να κάνω για σένα φάνταζαν υπερβολικά και ποιος ξέρει μπορεί και να σε φόβιζαν.

Ίσως πάλι γιατί όλα αυτά που θα έκανα για εσένα να ήταν μια απλή αντίδραση σε όλα εκείνα που θα λάμβανα από εσένα…

Χάρισέ μου λοιπόν ένα από τα πιο ζεστά σου χαμόγελα και εγώ θα το κρατήσω ως πολύτιμο δώρο για να μπορώ να το φοράω και να μην με βλέπεις ποτέ λυπημένη.

Χάρισέ μου ένα δάκρυ σου και εγώ θα νιώσω τον πόνο σου και θα κάνω τα πάντα για να τον διώξω μακριά.

Χάρισέ μου μια αγκαλιά κι ένα σου χάδι κι εγώ θα ανακαλύψω την πιο κρυφή σου επιθυμία και ποιος ξέρει; Ίσως καταφέρω να την εκπληρώσω.

Χάρισέ μου την πιο τρελή σου περιπέτεια, κάνε μαζί μου την μεγαλύτερή σου τρέλα και εγώ θα βρω τον τρόπο και θα μας δέσω με όλες εκείνες τις δικλείδες ασφαλείας για να πατήσουμε στο τέλος σταθερά στα πόδια μας.

Χάρισέ μου ένα ήρεμο ταξίδι, σε γαλήνια νερά, κι εγώ θα έρθω να τα ταράξω για να σου μείνει αξέχαστο σαν την πιο απρόβλεπτη περιπέτεια που έζησες ποτέ.

Ή πολύ απλά, χάρισέ μου το πιο γλυκό σου φως και εγώ για χάρη σου θα λάμψω!!!!

Δήμητρα Ν. Παπανικολάου

Χημικός – Μηχανικός