Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα ο Μητροπολίτης Σερβιων & Κοζάνης Ιωακείμ δεν έφυγε προς το νότο, έμεινε στην ενορία του ,με την έλευση τους αντέδρασε αμέσως μη κρύβοντας τα αισθήματα απέναντι τους .
Το δεσποτικό του ήταν τόπος συνάντησης ανθρώπων και ιδεών΄ προσχωρεί στο ΕΑΜ χωρίς ενδοιασμούς, Παροτρύνει πολιτικούς και στρατιωτικούς να πάρουν μέρος στον αγώνα, έχοντας πάντα εστραμμένη ιδιαίτερα την προσοχή του στους αξιωματικούς τους οποίους παρότρυνε να οργανώσουν ένοπλα τμήματα να οργανώσουν αντάρτικα. Για αυτό τον σκοπό κάλεσε υπό την προεδρία του επανειλημμένα σύσκεψη κάτω από τη μύτη του εχθρού μέσα στην Ιερά Μητρόπολη με συμμετοχή, επτά ανωτέρων μονίμων αξιωματικών πολιτικών και κοινωνικών παραγόντων χωρίς ιδεολογικούς φραγμούς εις την οποία πήραν μέρος ο εισαγγελέας Κοζάνης, ο πρωτοδίκης, ο διοικητής της χωροφυλακής Τριανταφύλλου, ο Μιχαήλ Σουμελίδης εκπρόσωπος του Κ.Κ.Ε. Β.Δ. Μακεδονίας, ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδοσίαδης έφεδρος υπολοχαγός, εκπρόσωπος του ΕΑΜ Β.Δ. Μακεδονίας
Παρά τις διαφωνίες και λόγω διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων των συμμετεχόντων κατέληξαν σε μια απόφαση
1. Ένοπλος αγώνας ενάντια στους τρεις κατακτητές και στην κυβέρνηση των προδοτών. (Τσολάκογλου)
2. Μετά την απελευθέρωση της πατρίδας μας να κατοχυρωθούν και να περιφρουρηθούν τα κυρίαρχα δικαιώματα του λαού.
3. Το καθεστωτικό θα το αποφασίσει ο λαός, απόλυτα ελεύθερος και ανεπηρέαστος ασκώντας τις δημοκρατικές ελευθερίας.
Στις 26 Οκτωβρίου 1942 μέσα στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στην Κοζάνη κάνει κήρυγμα το οποίο μετατρέπει σε εγερτήριο σάλπισμα με καυτά επαναστατικά λόγια κατά του κατακτητή, ιδιαίτερα όταν έμαθε πως βγήκαν αντάρτες στον Όλυμπο, τότε στο κήρυγμα του είπε:
<<Kάθε κλαρί και αντάρτης κάθε μαντρί και στρατόπεδο ανταρτών>>
Στις 6 Δεκεμβρίου του 1942 ημέρα του Αγίου Νικολάου ο Μητροπολίτης κάνει κήρυγμα μέσα στον Μητροπολιτικό ναό μέσα εις τον οποίον ευρίσκονται και εκκλησιαζόμενοι Γερμανοί, μέσα στο κήρυγμά του λέει:
«Βάρβαροι και Ούνοι επέδραμον εναντίον της ενδόξου πατρίδος μας».
Ο ασυμβίβαστος επαναστάτης Μητροπολίτης Ιωακείμ αισθανόμενος ότι οι Γερμανοί έχουν ενοχληθεί από την στάση του βγήκε στο βουνό τον Απρίλη του 1943 συνοδευόμενος από τους Σουμελίδη -Θεοδοσιάδη
Το πόσο δίκαιο είχε φάνηκε από την σύλληψη λίγες ημέρες αργότερα του Αρχιμανδρίτη Ιωακείμ Λίουλια και την εκτέλεση του στις φυλακές της Θεσ/νίκης σαν αντίποινα για τον θάνατο Γερμανών στρατιωτών μαζί με άλλους πατριώτες.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Ο τελικός αρχικός προορισμός του Μητροπολίτη και των ανθρώπων που τον συνόδευαν οι αντάρτικες ομάδες που είχαν δημιουργηθεί και δρούσαν στον Όλυμπο.
Περνώντας τον δρόμο για την περιοχή των Σερβίων έφτασαν στην ξύλινη γέφυρα των Σερβίων την βρήκαν καμένη έτσι άφησαν το αυτοκίνητο εκεί και περπάτησαν ακροποταμιά προς τα Ίμερα Όπου υπήρχε μια σχεδία που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι των Ιμέρων για να πηγαινοέρχονται στο Βελβενδό για να περνούν τον Αλιάκμονα το έλεγαν μάλιστα ”καραβάκι” και πέρασαν αντίπερα. Στο Βελβεντό που έφτασαν τους περίμενε η πολιτική οργάνωση του ΕΑΜ που τους έδωσε όχημα για να φτάσουν στα Σέρβια.
Στα Σέρβια η κατάσταση ήταν φιλική για τους επισκέπτες μια και σε εκείνες τις ημέρες την είχαν καταλάβει αντάρτες που ήταν γνωστοί στον Μιχάλη Σουμελίδη έχοντας κάνει αρκετά χρόνια εξορία μαζί του , φιλοξένησαν με ένα λιτό αντάρτικο γεύμα που είχε μέσα και αντίδωρο όπως πρότεινε ο Μητροπολίτης.
Ξεκούραστοι πια ξεκίνησαν για την Μονή της Αγίας Τριάδας Σπαρμού Ελλασσόνος κοντά στην Σκαμνία και την Ολυμπιάδα όπου είχαν πληροφορίες ότι υπήρχε Αγγλική αποστολή με τρία σελωμένα άλογα
Η περιοχή ήταν γνωστό ότι ανταρτοκρατείτο ,από το 1941 όταν καταλαμβάνεται η Ελλάδα από τους Γερμανούς, σχεδόν ταυτόχρονα κάνουν την εμφάνιση τους οι πρώτες αντιστασιακές ομάδες.
Κατά τις 20 Απριλίου μεγάλη δύναμη γερμανικού πεζικού επιτέθηκε πρώτα στην Πουλιάνα στην συνέχεια στην Σκαμνιά μετά στην Καρυά.
Η Πουλιάνα σήμερα ονομάζεται Κρυόβρυση,και ανήκει στην κοινότητα Καρυάς που απέχει από την Ελασσόνα 29 χλμ. και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1040 μ.
Η παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Πουλιάνα, και έχει να επιδείξει ένδοξη αντιστασιακή δράση, στην Κατοχή,την πυρπόλησαν. .
Εκεί τελικά εφιλοξενείτο η Αγγλική αποστολή. .
Ο Μητροπολίτης και άνθρωποι του έθεσαν ορισμένα ερωτήματα στους Αγγλους για να δουν τις προθέσεις τους
Οι Άγγλοι ήταν πλήρως ενημερωμένοι, ρώτησε ο Μητροπολίτης τον εκπρόσωπο της αποστολής αν Θα μπορούσαν να μας πουν τον στόχο της αποστολής σας στην Ελλάδα.
Η απάντηση είπε ”ήρθαμε εδώ να βοηθήσουμε την αντίσταση Ήρθαμε εδώ να εξοπλίσουμε κάθε Έλληνα που θέλει να πολεμήσει τον κατακτητή” και ζήτησαν να τους υποδείξουμε πεδίο ρίψεως εφοδίων ο Μητροπολίτης τους υπέδειξε τα εφόδια να περιοριστούν σε πολεμικό υλικό, σε ένδυση και υπόδηση. Επέστρεψαν στα Σέρβια αλλά η εικόνα που είδαν ήταν τραγική , λόγω έλλειψης τροφίμων και θέρμανσης
αντίκρισαν ένα τραγικό θέαμα, ολόκληρες οικογένειες με μικρά παιδιά που σώθηκαν από την λαίλαπα του φασισμού να τουρτουρίζουν στην παγωνιά γυμνά και νηστικά μέσα στις σπηλιές και τις βαθιές χαράδρες. Προβληματιστήκαν ο Δεσπότης και η συνοδεία του γιατί δεν είχαν τίποτε να προσφέρουν
Το Πάσχα του 1943 λειτούργησε στη Δεσκάτη και στη σύντομη ομιλία του, κάλεσε το λαό στον αγώνα. Από κείνη την ημέρα βρισκόταν όλο σε κίνηση στην Ελεύθερη Ελλλαδα

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΑΜ ΕΛΑΣ
Έτσι έφθασε μέχρι την κεντρική Ελλάδα όπου στα βουνά φυσούσε αέρας ελευθερίας και κάτι φαινόταν ότι θα γίνει για να οργανωθεί σωστότερα ο αγώνας κατά των κατακτητών
Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ έγινε ο πνευματικός ηγέτης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Ο ιεράρχης αυτός ήταν από τους ελάχιστους της ελλαδικής εκκλησίας που μαζί με δυο τρεις άλλους σήκωσαν τη σημαία της αντίστασης
Τον Ιούλη του ΄43 εκλέχτηκε επίτιμος αντιπρόεδρος της Παμμακεδονικής Συνόδου του ΕΑΜ στη Σκουτέρνα (Ελατοχώρι) Πιερίων.
Αργότερα τέλεσε τον αγιασμό στο πρώτο Πανθεσσαλικό Συνέδριο του ΕΑΜ και
Με την ίδρυση της ΠΕΕΑ την άνοιξη του 1944 εκλέχτηκε αντιπρόεδρος της ΠΕΕΑ. και παρέμεινε στην έδρα της στους Κορυσχάδες, ως την απελευθέρωση
Η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ),η “Κυβέρνηση του Βουνού” της Ελεύθερης Ελλάδας, ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ΕΑΜ στη Βίνιανη της Ευρυτανίας στις 10 Μαρτίου του 1944 και αυτοδιαλύθηκε λίγο πριν από την απελευθέρωση, στις 9 Οκτωβρίου 1944
ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Στις 30 Οκτωβρίου 1944 ο Ε.Λ.Α.Σ απελευθέρωνει τη Θεσσαλονίκη από τους Ναζί.
Ήταν το πρωινό της 30ης Οκτωβρίου 1944, όταν η 11η Μεραρχία και το 50ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ εισήλθαν πανηγυρικά στην πόλη για να την προστατεύσουν από την ολοκληρωτική καταστροφή των βασικών της υποδομών, όπως του υδραγωγείου, των αποθηκών σιτηρών και του μύλου Αλλατίνη, των εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος καθώς και μέρους του λιμανιού που είχε μείνει ανέπαφο κατά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων.
Η ημέρα αυτή ήταν ημέρα γιορτής για όλους τους κατοίκους της πόλης. Από το μεσημέρι, μόλις απομακρύνθηκε ο κίνδυνος από τους υποχωρούντες Γερμανούς, ο κόσμος ξεχύθηκε στην πόλη και υποδεχόταν με ενθουσιασμό τους παρελαύνοντες αντάρτες της 11ης μεραρχίας του ΕΛΑΣ.
Ο Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ μπροστά χαίρεται και πανηγυρίζει μαζί με τον κόσμο βγάζοντας πατριωτικούς λόγους στις πλατείες για να τους ενθαρρύνει για τις καλλίτερες ημέρες που θα ερχόταν.
Η ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ
Μια μεγάλη μερίδα μελών της Ιεράς Συνόδου αντιτάχθηκε στο αντιστασιακό κίνημα και κάλεσε τον λαό να απομονώσει τις αντιστασιακές οργανώσεις και να αποδεχθεί τη συνύπαρξη με τους κατακτητές. Δεν έλειψαν επίσης και οι ιεράρχες που προτίμησαν την ασφάλεια της Αθήνας από την ανασφάλεια των επαρχιών τους.
Ο Ιωακείμ δεν ανήκε σε αυτούς αντίθετα συμπορεύεται με τις αντιστασιακές οργανώσεις και τις δυνάμεις της Αριστεράς. μαζί του και οι Μητροπολίτες Ηλείας Αντώνιος και Χίου Ιωακείμ εντάσσονται στο ΕΑΜ. άλλοι όπως οι Σάμου Ειρηναίος και Χαλκίδος Γρηγόριος συνεργάζονται με τις ΕΑΜικές οργανώσεις. Μεγάλη είναι και η συμμετοχή κατώτερων κληρικών όχι μόνο στις πολιτικές αντιστασιακές οργανώσεις αλλά και στις μονάδες του ΕΛΑΣ.
Αυτή την πατριωτική στάση όλοι την πλήρωσαν με κατάπτωση από τα αξιώματα τους
Αντίθετα βγήκαν στην επιφάνεια άλλοι που ανήκαν στην πρώτη περίπτωση και συνεργάσθηκαν με τον εχθρό η στην καλλίτερη περίπτωση προτίμησαν να μείνουν απαθείς εξασφαλίζοντας έτσι την δική τους ζωή.