Ο Βουλευτής και σκηνοθέτης Θέμης Μουμουλίδης, ήταν καλεσμένος στην πρωινή εκπομπή της ΕΡΤ1 «ΠΑΜΕ ΑΛΛΙΩΣ» [17/2], με τους δημοσιογράφους Τάκη Σαράντη και Αναστασία Γιάμαλη και με την εξαιρετική συντροφιά του ποιητή και πρώην υπουργού Τηλέμαχου Χυτήρη.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής συνομίλησαν για τη σχέση της τέχνης με την πολιτική αλλά και για την πρόσφατη καλλιτεχνική δουλειά τους.

Ερωτώμενος για την τελευταία του θεατρική δουλειά «Καινούριο Κόκκινο» -που παίζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Τζένη Καρέζη- ο Θέμης Μουμουλίδης αναφέρθηκε στην ανάγκη του να τοποθετηθεί και να αναμετρηθεί με την ιστορική διαδρομή 1920-1940 μέσα από το θέατρο. Αναφερόμενος στους δύο χαρακτήρες του έργου «Καινούργιο Κόκκινο» που ο ίδιος έγραψε, χαρακτήρες που προέρχονται από την Όπερα της Πεντάρας του Μπρεχτ, αλλά διασχίζουν και επανέρχονται στις δεκαετίες του ’20, του ’30 του ’40, ο κ. Μουμουλίδης μίλησε για την διαχρονικότητα των χαρακτήρων αλλά και κειμένων που μιλούν για τη σχέση Πολίτη, Κράτους και Εξουσίας.

Στην ερώτηση για το πως μπορεί να συμβαδίζει η τέχνη με την πολιτική ο Θέμης Μουμουλίδης απάντησε: «Κατ’ αρχάς και τα δυο οφείλουν να μην είναι αυτοσκοπός! Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά κοινά στη δημιουργική έκφραση και στην πολιτική, γιατί και τα δύο οφείλουν, να μην είναι στατικά. Δεν μπορώ να αντιληφθώ την πολιτική ως μια έννοια στατική, όπως αντίστοιχα δεν μπορώ να φανταστώ τα γράμματα και τις τέχνες ως στατικές έννοιες»

«Είχα την τύχη να συναντηθώ δημιουργικά με σημαντικούς ανθρώπους της τέχνης, και αυτό θεωρώ ότι είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που καθορίζει και την πολιτική διαδρομή μου. Ο πολιτισμός δεν είναι ένα σύνθημα. Ο πολιτισμός είναι ένα διαχρονικά τεράστιο αναξιοποίητο κεφάλαιο στην Ελλάδα. Είναι το μεγάλο αναξιοποίητο όπλο μας και θα μπορούσαμε να επενδύσουμε σοβαρά σε αυτό».

Στην ερώτηση για τη σχέση του Πολιτισμού με την ανάπτυξη της Περιφέρειας ο κ. Μουμουλίδης τόνισε ότι αυτή η Κυβέρνηση θα πρέπει να ασχοληθεί ουσιαστικά και εις βάθος, με την αποκέντρωση του πολιτιστικού προϊόντος και την ανάπτυξη στην ελληνική περιφέρεια. Και αναφέρθηκε σε ένα κραυγαλέο παράδειγμα: «Από το συνολικό ποσό που διαθέτει το Υπουργείο Πολιτισμού για τις παραστατικές τέχνες, η ελληνική περιφέρεια παίρνει περίπου το 3%. Πρόκειται για διαχρονική αδικία σε βάρος της ελληνικής περιφέρειας».

Και κατέληξε: «Αν δεν τολμήσουμε να κτίσουμε την Παιδεία μας σε στέρεες βάσεις που να περιλαμβάνει περισσότερο πολιτισμό και να επενδύσουμε σε αυτό ώστε να αποδώσει στην επόμενη γενιά, νομίζω πως θα φτάνει η στιγμή που θα χάσουμε το συγκριτικό μας πλεονέκτημα ως κοινωνία. Πιστεύω βαθύτατα ότι η πραγματική πολιτική οφείλει να αγγίζει την τέχνη του ανέφικτου».