Ήταν τέτοιους κιρός, μπουρεί κι λίγις μέρις αργότιρα. Μια βδουμάδα νουρίτιρα, είχαμι παέν΄ σ’ Παναΐα για να μαζώξουμι γλύκα. Του μέρους του ήξιρα καλά γιατί πάινα κι βουηθούσα τουν Καλιάκου*…