Δε φτάνει που η λειτουργική νύχτα
σχεδόν μας ξημερώνει στο ναό
που επιστρέφουν 2-3 δεκάδες Ορθόδοξοι
απ’ τις 100δες της μεγάλης πλατείας,
ακροατάς, θεατάς και θαμώνας της Ανάστασης
επιπίπτουν πάνω σου ιεροκήρυκες
και ράβδοι λόγου Ποιμαντορικοί.
Αλλ’ εκεί, να βάλουν κι αυτοί την οξεία τους!
Δεν τους ακούει κανείς κι ευτυχώς.
Oτι μπροστά στον συγκλονιστικό Κατηχητικό
λόγο Ιωάννου του Χρυσοστόμου
όλα αυτά είναι ενοχλητικές οδοντόκρεμες,
Αλλά ας όψεται η «Αναστάσεως ημέρα και…»
«Συγχωρήσωμεν πάντας τη Αναστάσει…»
Λόγος πυκνός, λυρικός, μυστήριος
– Αληθώς ανέστη ο Κύριος…