Μετά από 100 χρόνια από το έτος αποφοίτησης θα ξανασυναντηθεί η Στ’ τάξη πρακτικού του 1972 του Γυμνασίου Αρρένων. Τόπος συνάντησης: Χλοερός.  Απαρτία ΣΙΓΟΥΡΗ 100 %.

Εξαιρετική απαρτία είχε φυσικά και η Συνάντηση του Σαββάτου. Από μια τάξη 35 μαθητών (και 6 «συνεργαζόμενων») απόντες ήταν μόνο δύο κι αυτοί δικαιολογημένοι. (Ο ένας πετάχτηκε στην ΚΥΠΡΟ να λύσει στα γρήγορα το θέμα της ΑΟΖ και το μεσανατολικό και ο άλλος στο εμιράτο του ΟΜΑΝ  για να ρυθμίσει τις τιμές πετρελαίου με τον ΟΠΕΚ)

Οι υπόλοιποι μαθητές κατέφθασαν με αεροπλάνα και βαπόρια (και .. καρότσια) να δουν τους φίλους τους παλιούς μετά από μισό αιώνα.

Στατιστικά του «αγώνα» και δείκτες παραγωγικότητας των «παικτών»:

  • 67 τέκνα (πιδιά κι κουρίτσια)
  • 18  από αυτά στο εξωτερικό (κι άλλα τόσα ετοιμάζονται για  βζννν )
  • 27 εγγόνια (κι άλλα τόσα ετοιμάζονται σε κ’λιές από κόρες και νύφες)
  • Ένας πολύτεκνος με τέσσερα παιδιά, πολλοί τρίτεκνοι,  κι ένας ξεπαραδιάσ’κε  να δωρίζει γιατί έχει εφτά εγγόνια!
  • Συνταξιούχοι 20 και οι υπόλοιποι καρτερούν να σωθούν τα μνημόνια (τ’ χρον’ τ’ Αηλιά !) για να βγουν στ’ σύνταξη.

Χρονικό της Συνάντησης περιληπτικό. (Το αναλυτικό «καρέ καρέ» στους κινηματογράφους από βδομάδα)

Πρωί στο Βαλταδώρειο. Υποδοχή με σαραγλί και πίτα (home made), φωτορεπορτάζ πριν μισό αιώνα από σχολική ζωή και κάθε είδους ουρσουζιές, μασλάτια και κασμέρια άσωτα, διάφορα «ανδρικά» θέματα για το τότε και το τώρα. Χαιρετισμοί από guest stars άλλων τάξεων ή σχολείων (Κλασσικό , Οικονομικό και ΘΗΛΕΩΝ). Το τελευταίο έστειλε φωτο στα  σκαλιά της Επιδαύρου 1972, όπου όλες είναι μι τα μπραμ. Πρώτο πράμα ! ).     Κλείσιμο με «A casa d’ Irene», αλλά και με το φεστιβαλικό «παλιό κανόνι» (ό,τι έπρεπε  για την περίπτωσή μας)

Μαζική επιδρομή σε καφετέρια  και στη συνέχεια για ούζα καθ΄ομάδας.

Βράδυ. Ταβέρνα με άργανα, ξανά πίτες home made, σπληνάντερα και άλλα light εδέσματα.  Ρίξιμο άσωτου. Χορογραφίες κάθε είδους : από  «τσακ’σμένες λατέρνες» και μπαλονάκια μέχρι  .. μπαλέτα στον πάγο (σσ. παγάκια στο ουίσκι και αύριο στα .. γόνατα)

Στον πάτο η ορχήστρα είπε ευγενικά : «Εχ’τε  σκοπό να το μαζώξ’τι ;; Εδώ και τρεις ώρες λέτε «ένα ακόμα τελευταίο» ! »

Όσοι έμειναν μέχρι τελικής πτώσης αποχώρησαν με στυλ «γέο βαγκέο» – αγκαζέ για ευνόητους λόγους.

Συμπέρασμα: ένα και μοναδικό : Ακόμα και 65 χρονών να είσαι, άμα κάτσεις στο θρανίο φκιάν’τς   τς ίδιες σουρδαμάρες όπως τότε που ήσαν μαθητής.

Ρεφραίν στη ταβέρνα (από γνωστό αοιδό της τάξης): «Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις. Είχε γκρίζα τα σγουρά του τα μαλλιά (αν είχε..)….»

https://www.youtube.com/watch?v=0A7_D2sJoiU

 

Η Στ’ τάξη πρακτικού του Βαλταδωρειου Γυμνασιου 1972:

Ν. Βαρδάκας. Ν. Βενιώτης, Α. Γαβριηλίδης, Στ. Γαβριηλίδης, Γ. Γελαδάρης, Β. Γιαννακίδης, Α. Γκατζιούρας, Π. Δαδαμόγιας, Γ. Δάτσιος, Β. Δεληβάνης, Στ. Ελευθεριάδης, Β. Ζώτος,  Γ. Κοβεδάρος, Γ. Κάτανας, Η. Κουτσονάνος, Απ. Κουτσούλας, Τ. Κυρατσούς, Χ. Λαζαρίδης, Ν. Μπακλαβαρίδης, Κ. Μεντεσίδης, Μ. Παπαδόπουλος, Πασχ. Παπαδόπουλος, Ι. Πατσαλάς, Γ. Παυλίδης, Ι. Πιτσέλης, Α. Πλιάτσος, Αθ. Πουρνάρας, Ι. Ρεπανάς, Λ. Στεφάνου, Δ. Τηλαβερίδης, Α. Τσαμπαλής, Λ. Τσικριτζής, Γ. Τσιμπούκας, Γ. Τσίτσαρης, Β. Χαραμής, Λ. Χ’’μουρατίδης,  και μέχρι 5η τάξη Στ. Θεοδωρίδης – Π. Μιχαηλίδης.