Η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων και του χρόνου εργασίας των εργαζομένων είναι επιθυμία των μεγάλων επιχειρήσεων του κλάδου του εμπορίου πανελλαδικά εδώ και χρόνια. Οι “Λευκές Νύχτες” είναι, αντικειμενικά, μέσο τόσο για τη γενίκευση της απελευθέρωσης του ωραρίου γενικά παντού, γεγονός που θα οδηγήσει ακόμη πιο γρήγορα σε κλείσιμο μικρών καταστημάτων που δεν θα αντέξουν τον ανταγωνισμό και στην απόλυση εργαζόμενων από τον κλάδο του εμπορίου.

Οι εργαζόμενοι στο κλάδο του εμπορίου είτε δουλεύουν σε μεγάλες αλυσίδες είτε σε μικρά εμπορικά μαγαζιά αλλά και οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι Επαγγελματίες και Έμποροι γνωρίζουν πολύ καλά πως όσο και να διευρυνθεί το ωράριο, όσα “event” και να πραγματοποιήσουν στο κέντρο ή αλλού, μπορεί να φέρουν κόσμο στους εμπορικούς δρόμους, πελάτες όμως όχι, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό που να σταματήσει η πτώση του τζίρου τους. Τους “πελάτες” ή “καταναλωτές”, όπως τους αποκαλούν, δηλαδή τους εργαζόμενους, τους άνεργους και τους συνταξιούχους, τους έχει εξαντλήσει οικονομικά η βάρβαρη πολιτική των τελευταίων ειδικά χρόνων, τιμητές και υπερασπιστές της οποίας είναι και όλοι αυτοί που δήθεν κόπτονται για το μικρό έμπορα.

Βασικός λόγος που τα μαγαζιά είναι άδεια είναι το ότι οι μισθοί των εργαζομένων και οι συντάξεις έχουν «πιάσει πάτο» και η ανεργία «ταβάνι», στην οποία η πόλη της Κοζάνης είναι πρωταθλήτρια. Δεν φταίει λοιπόν το ότι δεν αρκεί το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων, αλλά ότι οι τσέπες του κόσμου είναι άδειες από λεφτά, ώστε σε πολλές περιπτώσεις δεν ικανοποιούν ούτε καν τις βασικές τους ανάγκες. Οι μικροί έμποροι και οι αυτοαπασχολούμενοι με «φιέστες» τέτοιου τύπου, δηλαδή με ανοιχτά καταστήματα το βράδυ, όχι μόνο δεν σώζονται, αλλά αντίθετα ανοίγουν κερκόπορτες για νέα χειρότερα μέτρα εις βάρος τους.

Η απελευθέρωση του ωραρίου αφαιρεί ακόμη περισσότερα δικαιώματα. Είναι συνέχεια των αντιλαϊκών μέτρων που παίρνονται εις βάρος μας. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται ότι δήθεν «η επέκταση του ωραρίου θα τονώσει την αγορά» και θα φέρει νέες θέσεις εργασίες που και αυτές θα είναι ευέλικτες με μισθούς ξεφτίλας, τη στιγμή που το εισόδημα των εργαζομένων λεηλατείται από την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ με τη φοροληστεία, τα χαράτσια, τις μειώσεις μισθών, την εντατικοποίηση, την απλήρωτη εργασία, είναι κενά. Τα ίδια χρεοκοπημένα επιχειρήματα επιστρατεύονται και για την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.

Κανένας εμποροϋπάλληλος δεν υποχρεώνεται από κανένα νόμο να δουλέψει μέχρι τα μεσάνυχτα.

Συνάδελφοι – συναδέλφισσες,

Πρέπει να αντιδράσουμε μαζικά και οργανωμένα. Η δουλειά μέχρι τα ξημερώματα δεν είναι η λύση ούτε για τους αυτοαπασχολούμενους. Κοινή δράση εργαζομένων – μικρών επαγγελματιών ενάντια στα μονοπώλια και τις πολιτικές των κυβερνήσεων που τα υπηρετούν.

Παλεύουμε για:

Να καταργηθούν όλοι οι νόμοι και οι διατάξεις που απελευθερώνουν το ωράριο.

Νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας.

Κατάργηση της μερικής απασχόλησης και του ωρομίσθιου, των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και όλων των ελαστικών μορφών εργασίας και μετατροπής τους σε 8ωρες συμβάσεις αορίστου χρόνου. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων με αυξήσεις και βάση τις ανάγκες των εργαζομένων

Μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στο Εμπόριο στην Πανελλαδική Απεργία την Κυριακή 15 Ιούλη ενάντια στην κυριακάτικη εργασία.