Γράφω εδώ για να μοιραστώ μαζί σας λίγη από την αγανάκτησή μου και το θυμό μου. Το μήνυμά μου δεν έχει σκοπό να σας βαρύνει με άσχημα συναισθήματα και ούτε να διαιωνίσει το θυμό που ήδη είναι σε αφθονία στην πόλη μας.

Ξεκινάμε λοιπόν, κατά τις 8:30 το πρωί της Πέμπτης 22/5, και έξω από το 5ο Γυμνάσιο Κοζάνης, και ενώ οδηγώ ανέμελος προς το κέντρο της πόλης μας, με προσπερνά ένα αυτοκίνητο ακριβώς στο σημείο της διάβασης, με εμένα και κανα δυο πεζούς να κοιτάμε με έκπληξη. Φυσικά, όπως ξέρουμε οι περισσότεροι οδηγοί, τρέχοντας μέσα στην πόλη, εκτός του ότι είναι επικίνδυνο, δεν εξυπηρετεί και το σκοπό του, μιας και η ταχύτητα ορίζεται από παράγοντες όπως η κίνηση, τα φανάρια κ.λπ.

Έτσι λοιπόν, και ενώ με τον ταλαντούχο ραλλίστα και βιαστικό οδηγό φτάνουμε στο κέντρο της πόλης την ίδια ακριβώς στιγμή, δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό της μεγάλης απροσεξίας και ανευθυνότητας. Για αυτό, και πολύ ευγενικά, ρώτησα τον οδηγό που μόλις είχε παρκάρει σε μία από τις θέσεις όπου απαγορεύεται η στάθμευση τις ώρες που είναι ανοιχτά τα μαγαζιά, γιατί αποφάσισε να κάνει προσπέραση και αν ήξερε ότι την έκανε πάνω σε διάβαση, έξω από σχολείο και λίγα μέτρα μακρυά από διασταύρωση. Θέλω να τονίσω πως πάντα πρέπει να είμαστε ευγενικοί με του ανθρώπους στην κοινωνία, ακόμα και αν νιώθουμε εκνευρισμένοι ή απλά δεν έχουμε όρεξη. Η απάντησή του όμως, ήταν που μου προκάλεσε θυμό και με άφησε με το στόμα ανοιχτό.

Η απάντησή του ήταν απλούστατη και σαφής: ‘επειδή βιαζόμουνα΄. Ντυμένη με ειρωνεία και αρκετή ενόχληση, η αντίδρασή του μου έδωσε να καταλάβω ότι κάποιοι άνθρωποι νοιώθουν πιο σημαντικοί από άλλους και δεν έχουν χρόνο για ευγένειες, αναγνώριση λαθών’ είναι πολύ βιαστικοί για να ασχοληθούν.

Κλείνοντας, θα ήθελα πολύ να δω την αδιαφορία που γίνεται καφρίλα να αρχίσει να μένει στο παρελθόν και να πάμε σε πιο χαρούμενες εποχές. Βέβαια, θα ήθελα να έχω και τις οδηγικές ικανότητες του παραπάνω ‘Σουμάχερ’ οδηγού, αλλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή