Τόσο η Αντιπεριφερειάρχης Ενέργειας, Υποδομών και Περιβάλλοντος Καλλιόπη Κυριακίδου όσο κι ο Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ανάπτυξης Νικόλαος Λυσσαρίδης είναι δύο πρόσωπα, που αυτοδιοικητικά, δείχνουν, ακόμη, να μην έχουν βρει το βηματισμό τους, ψάχνοντας ρόλο και πεδίο απασχόλησης. Η πρώτη, αν – και βάση αρμοδιοτήτων – έχει στη διάθεσή της ένα σημαντικό αντικείμενο προ δράση,  δίνοντάς της τη δυνατότητα να έχει κομβικό ρόλο στα πράγματα, ειδικά τώρα που υπάρχει το ζήτημα της απολιγνιτοποίησης, μόλις στα τέλη Απριλίου, πληροφορηθήκαμε κάτι από τη δραστηριότητά της …κι αυτό αφορούσε κάτι άκρως διαδικαστικό, όπως, για παράδειγμα, τα όσα συνέβησαν στην πρόσφατη τηλεδιάσκεψη της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας. Καμία πρωτοβουλία, καμία πρόταση, κανένας προβληματισμός και γενικότερα ουδεμία ενημέρωση σε ό,τι αφορά το παραγόμενο έργο της, όλη αυτή την περίοδο. Στο ίδιο μήκος κύματος κι ο κ. Ν. Λυσσαρίδης, ο οποίος έχει περιοριστεί στο να παρίσταται σε  διάφορες εκδηλώσεις, πολιτιστικού – κοινωνικού χαρακτήρα, ενώ σε ό,τι αφορά το αντικείμενο της Περιφερειακής Ανάπτυξης, που του έχει ανατεθεί, έχει, μέχρι στιγμής, χαμηλές επιδόσεις, με αποσπασματικές, μέσω αρθρογραφίας & ανακοινώσεων, παρεμβάσεις, για την εξέλιξη, όμως, των οποίων ουδέποτε έχει προκύψει κάτι ουσιαστικό. Μένει να δούμε αν η συνέχεια – και για τους δύο – θα είναι ανάλογη ή θα μας εκπλήξουν διαφορετικά …κι ευχάριστα, την επόμενη φορά.

Η Χύτρα