Οι τελευταίες εξελίξεις, σχετικά με το ξεπούλημα λιγνιτικών μονάδων,  περιγράφουν ένα ζοφερό τοπίο για την ενεργειακή τροφοδοσία της χώρας , την πορεία και κατάσταση  της ΔΕΗ , την συμβολή των λιγνιτών στο ενεργειακό ισοζύγιο και συνεπακόλουθα στο μέλλον του ενεργειακού άξονα της Δυτικής Μακεδονίας που ακόμη και σήμερα εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από την ενεργειακή δραστηριότητα .

Σήμερα οι εξελίξεις , του παρελθόντος αλλά κυρίως οι τρέχουσες διαμορφώνουν ένα εντελώς αδιέξοδο τοπίο.

Ενδεικτικά :

  • Το πρόχειρο και χωρίς μελέτη άνοιγμα του ενεργειακού τομέα στις ΑΠΕ, που όμως ήταν απαραίτητη
  • Το τεράστιο ύψος των οφειλών από τους καταναλωτές προς τη ΔΕΗ που αγγίζουν τα 3 δις € και εγείρουν ερωτήματα για την δυνατότητα της να χρηματοδοτήσει το επενδυτικό της πρόγραμμα καθώς και τις αποφασισμένες μετεγκαταστάσεις που ενδιαφέρουν την περιοχή μας.
  • Η ανορθόδοξη απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας που καθιστά συμφερότερη την εισαγωγή αντί της παραγωγής ενέργειας ( και μάλιστα από χώρες στις οποίες δεν εφαρμόζονται οι περιορισμοί για τις εκπομπές CO2 )μη λαμβάνοντας υπόψη την ασφάλεια της τροφοδοσίας και έχει σαν συνέπεια την συρρίκνωση της συμμετοχής του λιγνίτη στο ενεργειακό ισοζύγιο σε ποσοστά κάτω του 30 %
  • Η βίαιη μεταφορά του 50 % των πελατών της ΔΕΗ στους ιδιώτες
  • Η σημαντική μείωση της ζήτησης ενέργειας
  • Η ιδιότυπη ¨ιδιωτικοποίηση¨ με η χωρίς εισαγωγικά του ΑΔΜΗΕ , με ένα πρωτότυπο τρόπο που αγνοεί τις οικονομικές επιπτώσεις στα οικονομικά της ΔΕΗ αλλά και στοιχειώδεις αρχές οικονομικής λειτουργίας (ποιος βάζει τα λεφτά , ποιος κάνει το κουμάντο)
  • Η δραματική μείωση του αριθμού των εργαζομένων στην ΔΕΗ, και η προσφυγή στο καθεστώς των εργολαβικών.
  • Ο σημαντικός περιορισμός των οικονομικών σχέσεων με επιχειρήσεις στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας και η συσσώρευση σημαντικών οφειλών προς αυτές

Θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλοι παράγοντες από τους καλύτερους γνώστες των ενεργειακών θεμάτων της πατρίδας μας.

Δεν μπορώ όμως να μη θέσω το πολύ σημαντικό ζήτημα που αφορά την περιοχή  αυτό , του σπασίματος του ενιαίου μετώπου της περιοχής για τα ενεργειακά θέματα.

Την τελευταία τριετία ακούστηκαν πρωτόγνωρες απόψεις στην περιοχή :

  • Αμφισβητήθηκε η σκοπιμότητα και η οικονομική αποδοτικότητα της μονάδα VI του ΑΗΣ. Πτολεμαιδος
  • Αμφισβητήθηκε ο ενεργειακός χαρακτήρας της περιοχής
  • Ο Δήμος Κοζάνης χαρακτηρίστηκε σαν ένας από τους πιο ρυπασμένους (προφανώς λόγω της ενεργειακής δραστηριότητας) αγνοώντας προκλητικά τη συμβολή της Τ/Θ στην ποιότητα του περιβάλλοντος.

Απόψεις , που έτσι και αλλιώς είναι μειοψηφικές , δεν έτυχαν όμως  δυστυχώς της απάντησης και  καταδίκης που τους έπρεπε.

Ταυτόχρονα εγκαταλείφθηκαν μια σειρά από δράσεις-πρωτοβουλίες της προηγούμενης περιόδου οι οποίες διεύρυναν την συμβολή της ΔΕΗ στο εισόδημα της περιοχής, εδραίωναν την παρουσία της στην περιοχή και ταυτόχρονα δημιουργούσαν προϋποθέσεις εναλλακτικής ανάπτυξης αξιοποιώντας τον αδιαμφισβήτητο ενεργειακό χαρακτήρα της περιοχής μας (ενεργειακός τουρισμός-εκδρομή , λιγνιτικός γεώτοπος,  Τεχνόπολις, χρηματοδότηση εδρών Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας , κ.α.).

Είχαμε κατά το παρελθόν, την περίοδο που σαν παράταξη είχαμε την ευθύνη διαχείρισης του μεγαλύτερου ενεργειακού Δήμου της πατρίδας μας, την ευκαιρία να συμπορευτούμε , και αγωνιστικά , σε μια σειρά από δράσεις που αφορούσαν την περιοχή, τους λιγνίτες, την ΔΕΗ με τους εργαζόμενους, τους φορείς και τα συνδικάτα.

Την ίδια διάθεση εκφράζουμε και σήμερα , για το καλό του τόπου και των πολιτών σε μια κατεύθυνση, που δεδομένων των μνημονιακών δεσμεύσεων της  χώρας που αναλήφθηκαν διαχρονικά, αλλά και των υποχρεώσεων συμμόρφωσης προς τις ευρωπαϊκές οδηγίες της πατρίδας μας θα συμβάλλει στην βέλτιστη αξιοποίηση των λιγνιτικών αποθεμάτων , την ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού της πατρίδας μας, τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της ενεργειακής επάρκειας, το καλό του τόπου μας και των πολιτών του (απασχόληση, μετεγκαταστάσεις, τοπικός πόρος, τηλεθέρμανση κ.α.).

Σε αντίθεση με την ηχηρή σιωπή και απουσία του Δήμου Κοζάνης από όλα τα τεκταινόμενα .