Αφορμή για την επιστολή αυτή αλλά και συνάμα ανησυχία είναι τα όσα έχουν  λάβει χώρα το τελευταίο διάστημα με τις εξελίξεις στον Ενεργειακό Άξονα  Κοζάνης – Πτολεμαΐδας – Φλώρινας με τις αποφάσεις της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού από το βήμα του ΟΗΕ τον Σεπτέμβρη του 2019 για το τέλος του Λιγνίτη με ορόσημο το 2028, όταν άλλα Ευρωπαϊκά κράτη βλ Γερμανία  Πολωνία κ.α,  έχουν θέση ορόσημο το  2040-50.  Ζω και εργάζομαι εδώ και αρκετά χρόνια στο Μαυροδένδρι Κοζάνης στη σκιά των καμινάδων και των ορυχείων της ΔΕΗ η οποία αποτελούσε και αποτελεί σημαντικό πυλώνα ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής.

Το Μαυροδένδρι είναι ένα από τα προσφυγικά  χωριά της ευρύτερης περιοχής   όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τα παράλια του Ευξείνου Πόντου και της Μ.Ασίας με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών το 1922, κοινότητα η οποία στηρίχθηκε στον πρωτογενή τομέα καθώς γεωργία και κτηνοτροφία αποτελούσαν την κύρια πηγή εισοδήματος.

Όμως μετά την δεκαετία του 1960 πολλοί νέοι παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο σε Γερμανία Αυστραλία, Καναδά, αποδυναμώνοντας έτσι την δυναμική του χωριού.

Ωστόσο, η μετέπειτα δημιουργία των πρώτων εγκαταστάσεων της Λιπτόλ και εν συνεχεία της ΔΕΗ, αποτέλεσαν έναν σημαντικό παράγοντα ευημερίας των κατοίκων οι οποίοι σιγά –  σιγά άρχισαν να μεταλλάσσονται   σε βιομηχανικούς εργάτες.

Σήμερα όμως μετά τις εξαγγελίες και τις αποφάσεις που έχουν παρθεί  και  βάζουν τίτλους τέλους στην περιοχή με την παύση των ΑΗΣ και Ορυχείων, προκαλούν εύλογα ερωτήματα για το μέλλον της περιοχής μας την στιγμή που σήμερα δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που να αναπληρώνει τις χιλιάδες θέσεις εργασίας που θα χαθούν αλλά και της διατήρησης της ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας μας , όταν ο Λιγνίτης σήμερα αποτελεί Εθνικό καύσιμο.

 

Το Μαυροδένδρι μπορεί να μην μετεγκαταστάθηκε  λόγω της εξορυκτικής δραστηριότητας των ορυχείων, αλλά έδωσε ΓΗ ΚΑΙ ΥΔΩΡ με  συνέπεια την συρρίκνωση του κάμπου, την καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα με αποτέλεσμα το υψηλό κόστος της αγροτικής παραγωγής, αλλά και της Ύδρευσης του Μαυροδενδρίου, με  τις γνωστές σε όλους συνθήκες διαβίωσης των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.

Έτσι, φτάνοντας στο σήμερα δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα:

 

  • Ποιες είναι οι πολιτικές οι οποίες θα έπρεπε ήδη από χθες να εφαρμόζονται στην πράξη στηρίζοντας τη μετά λιγνίτη εποχή.
  • Ποιες είναι οι λύσεις και τα κίνητρα που θα δώσουν πνοή στην περιοχή και τους νέους να παραμείνουν στην περιοχή.
  • Τι απέγινε η μελέτη βιωσιμότητας του Μαυροδενδρίου που εκπονήθηκε από τον τότε Δήμο Δημητρίου Υψηλάντη (Δήμαρχο Κ. Μιχαηλίδη ) & Νομαρχία Κοζάνης  (Νομάρχη  Γ. Δακή ) γιατί μέχρι και σήμερα είναι άγνωστη στους κατοίκους της κοινότητας Μαυροδενδρίου.
  • Αποτελεί άραγε λύση η εγκατάσταση χιλιάδων στρεμμάτων  με ΑΠΕ – φωτοβολταϊκά πάρκα, καταστρέφοντας ακόμα περισσότερο το ήδη βεβαρυμμένο φυσικό περιβάλλον, καθώς και τους  βοσκότοπους που θίγει άμεσα τους  κτηνοτρόφους,  και εδώ τίθεται ένα ακόμα ζήτημα γιατί δεν δημιουργούνται οργανωμένες κτηνοτροφικές ζώνες (οδικό δίκτυο, ύδρευση, ρεύμα ως ένα ακόμα κίνητρο για νέους κτηνοτρόφους), και τέλος  υπάρχουν άραγε μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων  για τα εν λόγω πάρκα, και σε ότι αφορά τις εκτάσεις  υπάρχει η ιδιαιτερότητα του ιδιοκτησιακού αφού οι εκτάσεις πρωτίστως  είναι Κοινοτικές – Δημοτικές και όχι του Δημοσίου.
  • Με την παύση των Ορυχείων & ΑΗΣ Καρδιάς (βλ. τεχνητή λίμνη, αγωγός από λίμνη Πολυφύτου), μπορούν να αξιοποιηθούν τα νερά για την άρδευση του κάμπου με την δημιουργία του αρδευτικού Μπουτζακίων  (σ.σ. υπάρχει μελέτη)
  • Τι απέγιναν τα ποσά του Τοπικού Πόρου Ανάπτυξης για το Μαυροδένδρι από την τελευταία κατανομή επί Δήμου Δημητρίου Υψηλάντη και έπειτα Δήμου Κοζάνης.

 

 

Εύλογα ζητήματα και ανησυχίες   τα οποία  ως πολίτης, ως κάτοικος της Τοπικής Κοινότητας Μαυροδενδρίου θέτω στους άμεσα εμπλεκόμενους φορείς, την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, το Δήμο Κοζάνης, την Τοπική Κοινότητα Μαυροδενδρίου, που χρέος τους μαζί με τους κατοίκους του   Μαυροδενδρίου αλλά ευρύτερα της περιοχής να διαβουλευτούν για ένα καλύτερο αύριο, και όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι νέοι πολίτες κάτοικοι της κοινότητας Μαυροδενδρίου, θα αποφασίσουν για εμάς, χωρίς εμάς.

Εύλογα ζητήματα μα συνάμα σημαντικά για το αύριο του τόπου μας, για το αύριο των παιδιών μας, για το αύριο και το Μέλλον του Χωριού μας.

 

….Αυτή την Γη δεν την  κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας,  αλλά την  δανειστήκαμε από τα παιδιά μας…

 

υ.σ. οι φωτογραφίες είναι από αγρόκτημα λεβάντας στο Μαυροδένδρι Κοζάνης