Πόσοι από τους επενδυτές, εκτός Δ. Μακεδονίας, που κατασκευάζουν ή θα κατασκευάσουν φωτοβολταϊκά, στον άξονα Κοζάνης – Φλώρινας, επιλέγουν ή θα επιλέξουν ή εν τέλει θα μπουν έστω και στη διαδικασία να ερευνήσουν και να απευθυνθούν σε τοπικές επιχειρήσεις ώστε να προμηθευτούν, για παράδειγμα, τον εξοπλισμό στήριξης των ηλιακών panels (μεταλλικά πλαίσια), την τοποθέτηση αυτών, την κατασκευή των περιφράξεων των χώρων, την εγκατάσταση του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού καθώς και της συντήρησης της επένδυσης συνολικά; Aπό τη μέχρι τώρα εμπειρία αλλά κι από αυτά που πληροφορούμαστε, μάλλον, ελάχιστοι ως κανένας. Ουδείς ενδιαφέρεται να ζητήσει έστω μια προσφορά ή να κάνει μια τοπική έρευνα αγοράς κι αυτή η κατάσταση προβληματίζει ιδιαίτερα τις τοπικές επιχειρήσεις. Ωστόσο, στην περιοχή που σχεδιάζεται να εφαρμοστεί η πιο βίαιη απολιγνιτοποίηση, πανευρωπαϊκά, το να γυρίζουμε την πλάτη σε αυτή τη νοοτροπία και πρακτική, αντί να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ν’ αλλάξει, δεν είναι, απλώς, μια αμελής στάση, είναι μια ανεύθυνη συμπεριφορά. Ας αναλάβει πρωτοβουλία ο Περιφερειάρχης Δ. Μακεδονίας Γ. Κασαπίδης σε συνεννόηση με το Συντονιστή του Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης Κ. Μουσουρούλη και κατ’ επέκταση την κυβέρνηση, να υπάρχει, για παράδειγμα, μια υποχρέωση, στα όρια του εφικτού, ώστε οι εταιρείες που πρόκειται να κατασκευάσουν, στην περιοχή μας, μεσαία και μεγάλα φωτοβολταϊκά,  έχοντας ως δεδομένο ότι η αδειοδότηση εγκατάστασής τους “περνά” από Δήμους & Περιφέρεια, να υποχρεούνται να διερευνούν, σε πρώτο στάδιο, οποιαδήποτε προμήθεια της επένδυσης τους μπορεί να προέλθει από τοπικές επιχειρήσεις, εφόσον η τιμή είναι συμφέρουσα προς εκείνους. Το να μη μπαίνουν στη διαδικασία να ζητήσουν έστω και μια προσφορά και να προμηθεύονται τα “πάντα” ή σχεδόν τα “πάντα” απέξω, είναι μια κατάσταση που δε μπορεί να αφήνει αδιάφορο το πολιτικό προσωπικό της περιοχής. Ειδικά στα μεγάλα φωτοβολταϊκά πάρκα, που δεσμεύονται τεράστιες εκτάσεις, επιβάλλεται να διεκδικηθεί το προαναφερόμενο πλαίσιο.