Πέρασε ένας χρόνος από τότε που ο Γ. Κασαπίδης ανέλαβε τα “ηνία” της Περιφερειακής Αρχής έχοντας, προηγουμένως, δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες στους πολίτες της Δ. Μακεδονίας, κρίνοντας από το ποσοστό και τη νίκη του, από την πρώτη Κυριακή,  στις περασμένες αυτοδιοικητικές εκλογές. Ερχόμενοι στο σήμερα, ακόμη κι άνθρωποι που υπήρξαν θερμοί υποστηρικτές του, έχουν αλλάξει γνώμη, βλέποντας πως, μέρα με τη μέρα, οι προσδοκίες τους, αυτές, διαψεύδονται. Ανυπαρξία στρατηγικής και πλήρης συμπόρευση με τις επιλογές της κυβέρνησης στο θέμα της βίαιης απολιγνιτοποίησης, ακόμη και μετά την παρουσίαση του master plan, όταν κι ο ίδιος διαπίστωσε ότι η, από μέρος του, υποτιθέμενη αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για αποδοχή των επιλογών της κυβέρνησης, δηλαδή της αναλογίας των θέσεων εργασίας που χάνονται, με εκείνες που δημιουργούνται, δεν τηρείται ούτε κατά το μισό. Βραδυκινησία σε ζητήματα διαχείρισης της καθημερινότητας κι ας εργάζεται, όπως ο ίδιος επαίρεται, 18 ώρες το 24ωρο. Μάλλον, δεν θα έπρεπε να είναι τόσο περήφανος γι’ αυτό, διότι αποτελεί την περίτρανη απόδειξη  για τη δημιουργία “διακοσμητικών” Αντιπεριφερειαρχών, χωρίς πραγματικό αντικείμενο κι ανύπαρκτο παραγόμενο έργο και την έλλειψη εμπιστοσύνης του σ’ αυτούς, που αδυνατούν, χωρίς τη δική του υπογραφή και συγκατάθεση, να διεκπεραιώσουν ούτε τα στοιχειώδη. Με δική του υπαιτιότητά του εργάζεται, όσες ώρες ο ίδιος υποστηρίζει, μόνο που, πιθανότατα, δεν καταλαβαίνει ή δε θέλει να δεχτεί πως αυτό αποτελεί μια στρεβλή κατάσταση και ταυτοχρόνως προσβλητική ως προς τους αυτοδιοικητικούς συνοδοιπόρους του, τους οποίους εμπιστευόταν προεκλογικά και δείχνει, με τις πράξεις του, να τους έχει περιορίσει, μετεκλογικά. Και μπορεί εκείνοι για τους δικούς τους λόγους, να ανέχονται αυτή την κατάσταση, όμως δεν παύει να εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους παρασκηνιακά, γι’ αυτό, το ιδιόμορφο, «one man show». Δεν πτοείται όμως από κάτι τέτοια ο Γ. Κασαπίδης. Με ευκολία γυρίζει την πλάτη του και σε εκείνους που το(ν) βοήθησαν στην πρώτη φάση της πανδημίας (βλ. Ιατρικό Σύλλογο Κοζάνης), που παρά τα λάθη του και τότε,  έσωσαν, με τις συμβουλές τους, την “παρτίδα” (για εκείνον), με τη σωτήρια, όπως αποδείχτηκε και συνεχίζει να αποδεικνύεται, προμήθεια του μηχανήματος διάγνωσης για τον κορωνοϊό. Αυτά, βέβαια, στην πρώτη φάση της πανδημίας, αφού στη δεύτερη (φάση), δεν εδέησε να τους καλέσει, στη σύσκεψη με τον Ν. Χαρδαλιά στην Κοζάνη, όταν η περιοχή μας μπήκε στο “κόκκινο”, προκαλώντας την έντονη δυσαρέσκειά τους.

Όλα τα προαναφερόμενα δεν είναι διαπιστώσεις των κακόβουλων πολιτικών του αντιπάλων ή των κακοπροαίρετων ΜΜΕ ή όλων των κακών δυνάμεων του κόσμου (έτσι για να γίνει πιο παρήγορο για εκείνον, αν δεν επιθυμεί να δει την πραγματικότητα). Το βλέπεις και το συναντάς, πλέον, παντού. Από τους κατοίκους της Καστοριάς, που ένιωσαν προσβεβλημένοι όταν άκουσαν το Ν. Χαρδαλιά να λέει ότι δεν έβαλαν μυαλό κι εκείνος ως απλός παρατηρητής να μην αρθρώνει, έστω κι υπό μορφή χιούμορ,  μια κουβέντα υπεράσπισής τους. Το ακούς από τους ιδιοκτήτες cafe/bar, που με αφορμή και πάλι αναφορές του Ν. Χαρδαλιά, στην “κλειστή” σύσκεψη στην Κοζάνη, για  κρούσματα σε καταστήματα εστίασης της περιοχής,  κάνουν λόγο για στοχοποίηση των επιχειρήσεών τους κι ανυπαρξία από μέρος του Περιφερειάρχη οποιασδήποτε προσπάθειας υπεράσπισής τους. Το διαπιστώνεις από τους κατοίκους των Σερβίων και του Βελβεντού αλλά και της Κοζάνης, που άκουσαν από υπηρεσιακό παράγοντα της Περιφέρειας να λέει, προσφάτως, ότι η Υψηλή Γέφυρα των Σερβίων δεν κινδυνεύει να πέσει αλλά την ίδια στιγμή εκείνοι συνεχίζουν να ταλαιπωρούνται, λόγω αναμονής, από τα φανάρια, μέτρο που πολλοί (και μάλιστα ειδικοί επί του αντικειμένου) θεωρούν ότι επιβαρύνει την υφιστάμενη κατάσταση.  Το εισπράττεις από ιδιοκτήτες μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, που αναζητούν μια οικονομική ανάσα και βλέπουν ότι, προς το παρόν τουλάχιστον (ευελπιστούν ν’ αλλάξει κάτι), μένουν “εκτός” από το πρόγραμμα ενίσχυσης των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων της Περιφέρειας Δ. Μακεδονίας, που επλήγησαν από τον COVID-19. Το καταλαβαίνεις απ’ όσους προσπαθούν να έχουν κάποιο ραντεβού ή τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του κι αυτό καταλήγει να αποτελεί κάτι τόσο δύσκολο να συμβεί, όπως για παράδειγμα, για τα παιδιά, ένα ταξίδι στην Disneyland. Το συνειδητοποιείς ακόμη κι από την αλλαγή στάσης εκείνων που τον στήριζαν “τυφλά” δικαιολογώντας τις δηλώσεις του για “κηπάκους & κοτούλες”, τους ατυχείς χειρισμούς του στη δέσμευση πόρων του ΕΣΠΑ, όπως του καταλογίζει η αντιπολίτευση καθώς και για πολλά ακόμη, που έδιναν περισσότερη “τροφή” στη συζήτηση αμφισβήτησής του.

Δεν είναι στραβός ο γιαλός, Γιώργο! Κάποιος αρμενίζει στραβά …και με τα βράχια να είναι κοντά , περισσότερο  από ποτέ, χρειάζεται στρίψιμο το τιμόνι, πριν είναι, πολύ, αργά.

Η Χύτρα