Η χυδαία επίθεση στον πρύτανη της ΑΣΟΕΕ των αυτοαποκαλούμενων αντιεξουσιαστών που επιβάλουν στους άλλους τη δική τους εξουσία, επανέφερε στο προσκήνιο την ιδιότυπη άσκηση διοίκησης των ελληνικών πανεπιστημίων. Δεκαετίες ολόκληρες με ένα καθεστώς αυτοδιοίκητου και ασύλου, εμπέδωσαν στους διοικούντες την αίσθηση του αυτόνομου, όπου η νομοθεσία της ελληνικής πολιτείας έχει εφαρμογή περιορισμένης ευθύνης κατά το συμφέρον εκάστου ενός. Η τηλεδιάσκεψη που έγινε με τον πρωθυπουργό και τη σύνοδο των πρυτάνεων, έφερε στη δημοσιότητα τις κυβερνητικές προθέσεις για ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας, ώστε με αυτόν τον τρόπο να λυθεί άπαξ το πρόβλημα των μπαχαλάκηδων – αντιεξουσιαστών.

Πόση εφαρμογή όμως μπορεί να έχει αυτό συγκριτικά με άλλα πανεπιστήμια του εξωτερικού; Για να υπάρχει σοβαρή φύλαξη και ελεγχόμενη είσοδος στα πανεπιστήμια, πρέπει αυτή να είναι 24ωρη και τα ιδρύματα να βρίσκονται σε ένα μοναδικό campus. Για κάθε μία θέση 24ωρης φύλαξης σε πενθήμερη εργασία, απαιτούνται 5 εργαζόμενοι, κάτι που σημαίνει ότι αν χρειάζεσαι με την πολυδιάσπαση των ελληνικών ιδρυμάτων στοιχειωδώς 20 θέσεις, απαιτούνται 100 εργαζόμενοι με οικονομικό κόστος άνω του €1.000.000,00 σε ετήσια βάση. Πολλαπλασιάστε αυτό το ποσό με τον αριθμό των ιδρυμάτων και το κατά περίπτωση μέγεθός τους, για να διαπιστώσετε ότι προφανώς είναι ανέφικτο. Ας πάμε τώρα στην τελευταία ανακοίνωση της συνόδου των πρυτάνεων. «Συμφωνήθηκε ότι σε γενικές γραμμές, η πανεπιστημιακή φύλαξη… …στα πλαίσια του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων, θα πρέπει να υπάγεται και να αναφέρεται στον Πρύτανη και στη Σύγκλητο». Δηλαδή αν ξεπεραστεί το οικονομικό, ζητούν μια αστυνομία που θα είναι στον άμεσο έλεγχο του πρύτανη και της συγκλήτου, απονευρωμένη και διατεταγμένη είτε να εκτελεί κατά το δοκούν το έργο της, είτε να μην λειτουργεί. Δεν υπάρχει καμία διαφορά από το σημερινό καθεστώς όπου ενώ δεν υπάρχει άσυλο, κανένας πρύτανης ποτέ δεν κάλεσε την ΕΛ.ΑΣ να επέμβει όταν συμβαίνουν αυτού του είδους τα γεγονότα ή άλλα που ξεφεύγουν της προσοχής όσων δεν παροικούν την Ιερουσαλήμ.

Είναι πρόδηλο ότι αφενός η κυβέρνηση έριξε μια κρητική μπαλωθιά στον αέρα για να δείξει ότι κάτι κάνει, ενώ οι πρυτάνεις άρπαξαν την ευκαιρία εφόσον γίνει κάτι, να στήσουν και έναν μηχανισμό “πραιτοριανών” που θα χρησιμοποιούνται κατά την αντίληψή τους, όπως εξάλλου εφαρμόζουν την ελληνική νομοθεσία στα ιδρύματά τους.