Ο Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης, προχώρησε στη δωρεά και αποστολή εξοπλισμού αιθουσών διδασκαλίας στο πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας.

Με ελπίδα πως τούτη η ελάχιστή μας προσφορά, συμβάλλει στην Αργατεία των Λειτουργών του πανεπιστημίου, την αφιερώνουμε στις ακατάλυτες σημειολογίες του Δασκάλου των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας, του αφοσιωμένου εκπαιδευτικού της Ρωμιοσύνης του Ευξείνου Πόντου.
Από τον Βησσαρίωνα Γραμματικό, στον Σεβαστό Κυμινήτη και από τον Παντελή Μελανοφρύδη στον Δημήτριο Χρυσουλίδη, χιλιάδες δάσκαλοι* ασκήτεψαν στα μικρά και μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα των Ελλήνων στον Πόντο, με αυταπάρνηση και ενάρετη διακονία του ιστορικού τους ρόλου, ενώ κατόπιν εκατοντάδες εξ αυτών ως πρόσφυγες, συνέχισαν να υπηρετούν την εκπαίδευση της νεότευκτης Ελλάδας.
Ας μας επιτραπεί να επιλέξουμε συμβολικά και κουβεντιάσουμε κατ `εξαίρεση με τη Μνήμη του Θεόδωρου Θεοδουλίδη, πρόσφυγα από τον οικισμό Κυριακάντων-Λερίων του βυζαντινού θέματος Χαλδίας, παιδαγωγού ελληνόπουλων στα σχολειά της γενέθλιας του Ποντικής γης αλλά και της Εορδαίας προσέτι.
Τον καθησυχάζουμε λοιπόν, υποσχόμενοι αντ` αυτού του συνονόματου εγγονού του, αξιωθέντος Πρύτανη στο Πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας, πως…“ άμμες δε γ` εσσόμεθα πολλώ κάρρονες“.
Στάμαν Αεργίτε,
Σύλλογος Ποντίων Νυρεμβέργης-Cardinal Bessario*
ΥΓα
-Ουσιαστική υπήρξε η συμβολή εκπαιδευτικών γερμανικού σχολείου του Braunschweig, στην ανάληψη του κόστους μεταφοράς του υλικού από τη Νυρεμβέργη στην Κοζάνη, όπως μάλιστα της εταιρίας Tzoumerkas-Iliadis Abbruch Nbg
στην εξασφάλισή του.
-Ευχαριστούμε τον επικεφαλής της Διεύθυνσης Αστυνομίας Κοζάνης, κ. Διόγκαρη Σπύρο για τη διευκόλυνση
της παράδοσης του φορτίου στο πανεπιστήμιο Δ. Μακεδονίας.
* Ευστάθιος Γ. Ταξίδης: “Η εκπαίδευση των Ελλήνων στον Πόντο“ εκδ. Αφοι Κυριακίδη 2013
* Cardinal Bessario-Βησσαρίων Γραμματικός ο Τραπεζούντιος. Έλληνας ουμανιστής-λόγιος της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης. Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1401 και έζησε ένα διάστημα της ζωής του στη Νυρεμβέργη.
Διέθεσε την προσωπική του περιουσία στη διάσωση, με τη φυγάδευση, της έντυπης ελληνικής γραμματείας
από το καταρρέον Βυζάντιο στη Δύση. Θεωρείται συνιδρυτής της Μαρκιανής βιβλιοθήκης στη Βενετία.
Θα απολογούμαστε, ως βάσανος αναπόδραστη, στον ιστορικό συμβολισμό της προσωπικότητάς του.