Την προσωπική του περιπέτεια με τον κορωνοϊό εξομολογήθηκε στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Βέροιας της Δευτέρας, ο πρώην αντιδήμαρχος, Θεόδωρος Θεοδωρίδης. Με τρεμάμενη φωνή αναφέρθηκε στην ασθένειά του και της συζύγου του, η οποία ταλαιπωρήθηκε περισσότερο από την ύπουλη νόσο, λέγοντας πως μετέτρεψαν το σπίτι τους σε… κλινική, προκειμένου να μπορέσουν να αναρρώσουν!

«Πρέπει να το ζήσεις για να το καταλάβεις και δεν εύχομαι σε κανέναν να το ζήσει…» ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Θεοδωρίδης, συμπληρώνοντας πως παρότι έχει περάσει ένας μήνας από την έναρξη της περιπέτειάς του, ακόμα δεν έχει επανέλθει πλήρως, νιώθοντας κόπωση ακόμα και στην ομιλία. Μάλιστα, λόγω της καραντίνας στην οποία βρισκόταν, δεν μπόρεσε να είναι παρών ούτε στην κηδεία του πατέρα του, που έφυγε από τη ζωή, από φυσικά αίτια, πλήρης ημερών.

Όπως γράφει ο ίδιος στο προσωπικό του προφίλ στο facebook:

Στο διαδικτυακό συμβούλιο σήμερα 7 Δεκεμβρίου 2020 τοποθετήθηκα στα προ ημερήσιας θέματα για την προσωπική μου περιπέτεια, καθώς και της συζύγου μου και τόνισα για την σοβαρότητα του θέματος του κορονοϊού. . Σε λίγες μέρες θα αποτυπώσω τον όλο κύκλο της ασθένειας, από τη στιγμή επαφής με προσφιλές άτομο που διαγνώστηκε με θετικό τεστ κορονοϊού. Ασυμπτωματικός τις πρώτες μέρες. Λίγος ξερός βήχας με καταροή στην τρίτη με τέταρτη μέρα. Έβδομη μέχρι δέκατη αίσθημα πυρετού που εμφανίστηκε μετά από 45 χρόνια. Μια φορά το 24ωρο απογευματινές προς βράδυ πυρετός, 37.8 βαθμούς Κελσίου. Την δέκατη μέρα από την έναρξη καραντίνας και για μια φορά ο πυρετός ξεφεύγει 38.5. Δεν χρειάστηκε να πάρω καθόλου αντιπυρετικά, δεν ένοιωθα την ανάγκη, αλλά ακολουθώντας την ιατρική συμβουλή φίλου μου γιατρού ακολούθησα τα ιατρικά πρωτόκολλα δηλαδή αντιβίωση για έξι μέρες, κορτιζόνη για έξη μέρες και κάποιου αντιβηχικού να καλμάρει τον ξερόβηχα. Όλα αυτά προληπτικά αφού στην όγδοη μέρα από την καραντίνα το δεύτερο μοριακό τεστ βγήκε θετικό. Το πρώτο της ίδιας μέρας αμφίβολο. Φυσικά φούλαρα τον οργανισμό με βιταμίνη C και βιταμίνη D 3 προληπτικά. Μετά την ενδέκατη ημέρα και καθημερινά η βελτίωση ήταν σταθερή. Σήμερα μετά από 27 μέρες κάπου κάπου λίγο ξερόβηχα, ιδρώτα στην κούραση και οι δυνάμεις δεν επανήλθαν πλήρως. Ακόμη και στην ομιλία αν είναι έντονη και για πολύ ώρα η κόπωση και η δυσανεξία φανερή. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά συγκρίνοντας από την κατάσταση του προσφιλή μου προσώπου που νοσηλεύεται ακόμη στο νοσοκομείο με όλους τους κινδύνους της ενδονοσοκομειακής λοίμωξης. Θα επανέλθω μόλις η περιπέτεια της υγείας της γυναίκας μου τελειώσει με περισσότερες λεπτομέρειες…
Ακολουθεί όλο το κείμενο της τοποθέτησης μου στο διαδικτυακό δημοτικό συμβούλιο….
07 Δεκεμβρίου 2020.
Κείμενο τοποθέτησης στο δημοτικό συμβούλιο.
Ζούμε μέρες δύσκολες. Ο ιός έστειλε ένα μήνυμα στη παγκόσμια κοινότητα το πόσο επιρρεπείς και ευάλωτοι είμαστε. Έδειξε ότι υπεράσπιση της υγείας των κατοίκων του πλανήτη είναι επισφαλής όσο η παγκόσμια ολιγαρχία ενδιαφέρεται μόνο για οικονομικά νούμερα υποτιθέμενης ανάπτυξης. Αν δεν ενισχύσουμε τα εθνικά συστήματα υγείας που αποτελούν την καλύτερη άμυνα έναντι των ασθενειών τότε τα οποιαδήποτε λάθη, είτε είναι φτιαχτά (κατασκευασμένα), είτε η φύση εκδικείται λόγω των αλόγιστων καταστροφικών παρεμβάσεων, θα αποτελούν την ταφόπλακα.
Βλέπουμε ακόμη και σήμερα την συμπεριφορά τόσο των ηγετών παγκόσμια, αλλά και των εγχώριων που με τις ακαταλόγιστες πράξεις τους και παλινωδίες μόνο προβληματισμούς δημιουργούν. Δεν ξέρω αν κάποιο παιχνίδι παίξανε αλλά εξακολουθούν με τα λάθη τους να επηρεάζουν τα εθνικά συστήματα υγείας.
Συνοψίζοντας θέλω να τονίσω πως και οι διφορούμενες τοποθετήσεις κάποιων επιστημόνων προβλημάτισαν και δυστυχώς δεν έπεισαν για την πραγματική αναγκαιότητα μέτρων πρόληψης.
Συστήνω μια ορθολογική ανασυγκρότηση του εθνικού συστήματος υγείας με πόρους και έμψυχο υλικό. Συνεχείς απολυμάνσεις χώρων των νοσοκομείων και καθόλη τη διάρκεια του χρόνου ώστε να τους θωρακίσουμε από νοσοκομειακά μικρόβια τα οποία αποτελούν την μεγαλύτερη πηγή επιμολύνσεων και άρα θανάτων.
Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στην προσωπική μου περιπέτεια με τον κορονοϊό αλλά και της συζύγου μου που ακόμη την ταλαιπωρεί. Κάναμε κυριολεκτικά το σπίτι ένα μικρό νοσοκομείο για να αποφύγουμε όλα αυτά που προανέφερα και ευτυχώς κερδίσαμε το στοίχημα. Πρέπει κανείς να ζήσει τέτοιες καταστάσεις για να καταλάβει τις πραγματικές δυσκολίες τόσο της υγείας του ασθενή αλλά και όλων των συμμετεχόντων. Πρώτα φυσικά της οικογένειας, των φίλων αλλά και των ιατρών που στη δική μας περίπτωση η στήριξη του θεράποντα γιατρού κ. Κηρυττόπουλου ήταν τεράστια. Φυσικά δεν το εύχομαι να το ζήσει κανείς.
Απομένει βέβαια να μη σταματήσει η ψυχολογική στήριξη που αποτελεί νομίζω τον σπουδαιότερο παράγοντα αποκατάστασης.
Τέλος ευχαριστώ όλους εκείνους για τα μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης τόσο για την αποκατάσταση της υγείας της συζύγου μου αλλά και για την συμμετοχή τους στην απάλυνση του πόνου μου από την απώλεια του λατρευτού μου πατέρα.
Είναι πολύ στενάχωρο φίλοι μου να ζήσει κανείς τέτοιες καταστάσεις και να μην παραβρεθεί ούτε στην κηδεία του πατέρα του.
Ευχαριστώ που με ακούσατε.
Μεγάλη προσοχή λοιπόν.