Πρωτοχρονιά 1977. Φαντάρος στις Βαρβάρες, στη Βέροια. Γιορτή, ετοιμασίες στο ΚΨΜ και η μεγάλη είδηση ότι στην τηλεόραση θα εμφανιστεί η σταρ της Ιταλίας Ραφαέλα Καρά. Το πράγμα ήταν δύσκολο. ποιός θα φυλάξει τις σκοπιές σε «κρίσιμους» χώρους; Οι περισσότεροι συνάδελφοι, νέα παιδιά 19-20 χρόνων. Η Ραφαέλα ντίβα και ελκυστική! Μεγαλύτερος εγώ, εξ αναβολής. Μια σκέψη και μια πρόταση. Φιλαράκια στον όρχο οχημάτων πάω 10-4 εγώ. Φοράω την αδιάβροχη κάπα, παίρνω μια σακούλα σταφίδες, ένα μπουκάλι κονιάκ και ένα τρανζιστοράκι. Χιόνιζε συνέχεια, μπροστά στον όρχο ένας προβολέας που έκανε τη νύχτα μαγευτική. Το τρανζίστορ έπαιζε μουσικές και τραγούδια υπέροχα. Στοχασμοί και αναστοχασμοί σαν τα ορμητικά ή γαλήνια νερά του δικού μας ποταμιού, του Αλιάκμονα. Η τριπλή οικειοθελής βάρδια, το καλύτερο δώρο. Ίσως η καλύτερη πρωτοχρονιά της ζωής μου. Τα παιδιά που αντικατέστησα στο πόστο τους την άλλη μέρα ενθουσιασμένοι και έκτοτε φίλοι καρδιάς.

Μπορούμε κι αλλιώς. Αν στερηθούμε κάτι που συνηθίσαμε, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάτι που να είναι επίσης σημαντικό. Είναι χρέος στους εαυτούς μας και τους συμπολίτες μας να τα καταφέρουμε. Εξάλλου, μεγαλύτερη χαρά απ’ τη χαρά που δίνεις δεν υπάρχει.

Χρόνια πολλά, Καλή χρονιά!

Σάκης Καραλιώτας