Ορφανέψαμε!

Ο πνευματικός μας πατέρας Αυγουστίνος Μύρου, «αναχώρησε» για την Ουράνια Πολιτεία, αφήνοντας μας πίσω, ορφανούς, θλιμμένους, απαρηγόρητους μετά την ξαφνική του εκδημία.

Πιστεύαμε ότι θα τα καταφέρει «ο μαχητής του Χριστού» και θα βγει νικητής από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Αναμέναμε με αγωνία την επιστροφή του στο Μοναστήρι και την δια ζώσης «κορωνοϊού επιτρέποντος, ευλογία του.

Δυστυχώς, άλλα τα σχέδια του Θεού.

Έφυγε νωρίς για τα ουράνια σκηνώματα, γιατί μας αφήνει πίσω ωριμότερους πνευματικά ή γιατί μας αφήνει οικτρά αδιόρθωτους; Ποιος ξέρει;

Ίσως είχε μια σημαντικότερη αποστολή στον ουρανό και έπρεπε το έργο του να συνεχιστεί εκεί ψηλά, σώζοντας και άλλες ψυχές που τον έχουν ανάγκη.

Το μυστήριο της εξομολόγησης με τον Πατέρα Αυγουστίνο, ήταν ανάγκη ψυχής. Αβίαστα, απλά, καθαρά, χωρίς ντροπή και συστολές. Μας δίδαξε τον τρόπο, μας δίδαξε την αγάπη, την αποδοχή, τη συγχώρεση, την ταπεινότητα, την ελευθερία της ψυχής.

Από τον Άγιο Νικάνορα Κοζάνης, στον Άγιο Νεκτάριο Παλαιογρατσάνου, σε κάθε Ναό της περιοχής ως «επίσημος προσκεκλημένος του Θεού», το γεμάτο πάθος κήρυγμά του, η διαπεραστική καθαρή του ματιά, η καλοσύνη του, η ευγένειά του, η ταπεινοφροσύνη του, συνέθεταν τα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας προσωπικότητας ενός ανώτερου ανθρώπου, μιας χαρισματικής μορφής της εκκλησίας.

Αν και έζησε μια περίοδο αμφισβήτησης όπως και ο Άγιος Νεκτάριος που πιστά υπηρέτησε, δέχτηκε αδιαμαρτύρητα το επιτίμιο «της απομόνωσής του» στην Ιερά Μονή του Αγίου Νεκταρίου Παλαιογρατσάνου, μετατρέποντας τον ευλογημένο αυτό τόπο, σε τόπο σωτηρίας χιλιάδων ψυχών, σε τόπο αναπαύσεως κατατρεγμένων ανθρώπων, σε επίγειο παράδεισο για μυριάδες προσκυνητές από όλη την Ελλάδα.

Κρίμα τώρα που τον χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, δεν είναι πια ανάμεσά μας.

Θα βρεθεί άραγε άξιος συνεχιστής του; Ο Θεός που δίνει παρηγοριά, που βλέπει τον πόνο και την ορφάνια μας, ας μεριμνήσει για την σωτηρία μας.

Ευχαριστώ το Θεό που είχα την τύχη να τον γνωρίσω και να είμαι ένα από τα πάρα πολλά πνευματικοπαίδια του.

Πατέρα Αυγουστίνε, σε ευχαριστώ. Ο Παράδεισος σε περιμένει.

Την ευλογία σου να έχουμε.

Στέλλα Ζυμάρα