Αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω την ανησυχία μου για την πόλη που ζω και εργάζομαι, ελπίζοντας να διαβάσω μερικές θετικές απόψεις για το μέλλον της πολύπαθης Κοζάνης. Γιατί σήμερα; Γιατί πέραν των άλλων το θέμα της πανδημίας δημιουργεί ήδη σοβαρά προβλήματα (δεν μπορώ να φανταστώ που μπορεί να φτάσει) ενώ ταυτόχρονα η Κοζάνη έχει να αντιμετωπίσει και την λαίλαπα της απολιγνιτοποίησης.

Δεν ξέρω ποιος φταίει για την κατάσταση της πόλης μου(και ούτε με νοιάζει). Δεν ξέρω καν το μέγεθος του προβλήματος και τις πιθανές επιπτώσεις. Φυσικά δεν γνωρίζω και την λύση. Με θλίβει όμως να βλέπω τον επιχειρηματία στην πορεία να <<ζητιανεύει>> δικαιώματα. Τσατίζομαι όταν ο παππούς δεν μπορεί να χαρεί τους κόπους μιας ζωής(την σύνταξή του). Απελπίζομαι για τον κακόμοιρο λογιστή (συνάδελφο) που γίνεται ο σάκος του μποξ ανάμεσα σε μια μέτρια κυβέρνηση(άλλοτε καλή κι άλλοτε κατώτερη των περιστάσεων) και στον συγχυσμένο (και με το δίκιο του) επιχειρηματία. Στεναχωριέμαι για την υπάλληλο μητέρα που ξέρει ότι μόλις τελειώσει η αναστολή , θα βρεθεί στην ανεργία. Καμιά φορά ακόμα σκέφτομαι και τους τοπικούς άρχοντες που η εκλογή, τους κόστισε χρόνο , χρήμα και αλλαγή του τρόπου ζωής για να φτάσουν σήμερα να μαθαίνουν τα νέα από τις ειδήσεις. Σε όλα αυτά κι άλλα πολλά έρχεται να προστεθεί η απόλυση του παρεξηγημένου Δεητζή ο οποίος κακά τα ψέματα δεν θα χει και πολλά πλέον να αφήσει στο μαγαζί της γειτονιάς.

Από την άλλη πλευρά έχουμε την κυβέρνηση να δίνει προτεραιότητα στην πανδημία ( και καλά κάνει) και τους πολιτικούς του τόπου μας (Βουλευτές, Περιφερειάρχες κτλ.) να στέλνουν επιστολές στους Υπουργούς. Άραγε τι να σκέφτεται ο Υπουργός όταν διαβάζει την επιστολή;

’’Δεν μας έφταναν όλα τα άλλα (υγειονομική και οικονομική κρίση, μεταναστευτικό, ελληνοτουρκικό κ.α.), έχουμε και τους Κοζανίτες να ελπίζουν για δίκαιη μετάβαση στην μεταλλιγνιτική εποχή.’’

Το εμβόλιο δεν θα λύσει όλα τα προβλήματα. Κι όταν με το καλό <<ελευθερωθούμε>> οι Κοζανίτες δεν θα είναι εδώ(τουλάχιστον για εσάς).

Κι όμως θα σας λείψουν…

Κατσογιάννης Γιώργος