Το δίκιο των “αδέσποτων” σκύλων και το άδικο των “δεσποζόμενων” παιδιών. Εδώ και μερικά χρόνια ζούμε στα Πλατάνια, στη γειτονιά που η πρώην και νυν δημοτική αρχή χαρακτηρίζουν ως πρότυπο. Παιδικές χαρές, υπογειοποίηση κάδων απορριμμάτων και ανακύκλωσης πάσης φύσεως υλικών, πεζόδρομοι και ήπια κίνηση οχημάτων. Μέχρι εδώ νιώθεις λίγο Ευρωπαίος. Κάπου εδώ όμως διαπιστώνεις ότι τα “αδέσποτα” σκυλάκια που κατακλύζουν τη γειτονιά, δεν είναι και τόσο φιλικά με όλους. Δυστυχώς υπάρχει ένα νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο έχει δέσει τα χέρια των αρμόδιων δημοτικών υπηρεσιών. Ως γειτονιά, έχουμε οχλήσει τις αρχές, αλλά η κατάσταση δεν άλλαξε. Σήμερα τα “αδέσποτα” σκυλιά επιτέθηκαν στην “δεσποζόμενη” κόρη μου 10 ετών. Ως άλλος Κόναν ο Βάρβαρος, λίγο έλειψε να γίνω εγκληματίας. Εν βρασμώ ψυχής τηλεφώνησα σε αστυνομία και δημοτική αστυνομία. Δυστυχώς τα αποτελέσματα ήταν οικτρά, “τα σκυλιά είναι νόμιμα και θα βρεις το μπελά σου”, μου απάντησαν οι υπηρεσίες. Τη Δευτέρα πρωί λοιπόν, πάω στον Εισαγγελέα μπας και βρω το δίκιο του Ευρωπαίου!!! Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του, το νομοθετικό πλαίσιο πάσχει και πρέπει να αλλάξει χθες.