Είναι μεγάλη συγκίνηση για έναν άνθρωπο να επιστρέφει στο παιδικό σταθμό από όπου έχει τις πρώτες του αναμνήσεις.
Η πρώτη προσωπική μου ανάμνηση είναι ο «κρεμασμένος» από τη μύτη φίλος μου Ηλίας από την κρεμάστρα του παιδικού σταθμού της Ζευγαλατιάς.
Σήμερα η συγκίνηση είναι διπλή μιας και ο παιδικός μας σταθμός είναι εντελώς ανακαινισμένος και μετά από ένα χρόνο λειτουργεί ξανά με 15 παιδάκια εκ των οποίων τα περισσότερα είναι παιδάκια πρώην μαθητών μου.
Πρέπει να ευχαριστήσω την αντιδήμαρχο μας ´Εφη Παπαδοπούλου-Μοσχοπούλου καθώς και την προϊσταμένη των παιδικών μας σταθμών την Ελπίδα Τσεντικίδου για τις άπειρες προσωπικές ώρες που διαθέτουν για να γίνουν όλοι οι παιδικοί μας σταθμοί πρότυποι αλλά και πρωτότυποι.
Γίνεται ναι γίνεται να αποκτήσουμε κτιριακές δομές που να εξυπηρετούν απόλυτα τις ανάγκες του Δήμου μας.