Ανάμεικτα τα συναισθήματα μετά την απόφαση της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας για την δραματική μείωση του αριθμού των μαθητών- μαθητριών στις παρελάσεις με αφορμή το ηρωικό έπος του 1940- 41. Αλλόκοτα συναισθήματα μας διέτρεξαν ( πικρία, θυμός, στεναχώρια) σαν ένας οξύς πόνος στο άκουσμα μιας κακής αιφνίδιας είδησης. Ένα απέραντο γιατί ζωγραφίστηκε στα πρόσωπα όλων μας, ένα γιατί που ψάχνει να βρει μια δικαιολογημένη απάντηση. Γιατί άραγε γενιά του 40 να παλέψετε για εμάς και να χύσετε το ηρωικό σας αίμα στα αιματοβαμμένα χώματα της Αλβανίας; Γιατί γενιά του 40 να στερηθείτε την καλό πέραση σας για ένα ΌΧΙ στον κατακτητή; Γιατί γενιά του 40′ αγαπήσατε τόσο πολύ την πατρίδα σας;  Επειδή εμείς ως γονείς αδυνατούμε να απαντήσουμε σε αυτά τα αμείλικτα γιατί. Καλούμε εσάς τους υπεύθυνους αυτής της δραματικής απόφασης να το απαντήσετε στα παιδιά μας. Αλλά προσέξτε κάτι, να είστε πολύ καλά προετοιμασμένοι. Γιατί τα παιδιά αυτής της γενιάς είναι ασυμβίβαστα και πολύ εύστροφα δεν ικανοποιούνται με μια γενική δικαιολογία ότι έχουμε υγειονομική κρίση. Τα παιδιά αυτής της γενιάς είναι πολύ κουρασμένα και δεν αντέχουν άλλους περιορισμούς. Τα παιδιά αυτής της γενιάς ψάχνουν να βρουν τα ιδανικά που εμείς τους τα στερήσαμε με διάφορες δικαιολογίες. Τα παιδιά αυτής της γενιάς κινδυνεύουν να χάσουν την πολιτιστική και εθνική τους ταυτότητα και αν αυτό κάποτε γίνει που εμείς ολόκαρδα το απευχόμαστε τότε θα επιβεβαιωθεί το ρητό που λέει “Λαοί που ξεχνούν την ιστορική τους μνήμη, παύουν να υπάρχουν“. Άραγε αγαπητέ γονέα και κηδεμόνα εμείς σε αυτή την δραματική απόφαση πώς απαντάμε; Με το δε βαριέσαι ή με το ωχ, αμάν αδερφέ μου! Νομίζουμε πως η απάντηση δίνεται προσωπικά στο κάθε παιδί αυτής της ταλαιπωρημένης γενιάς.
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου και Νηπιαγωγείων Βελβεντού