Ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους με τριετή αναστολή επέβαλε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης  στον πρώην Δήμαρχο Κοζάνης Λάζαρο Μαλούτα, την πρώην Αντιδήμαρχο Κοζάνης Νούλα Τουμπουλίδου, στην τότε υπάλληλο του Δήμου Κοζάνης και τον τότε ειδικό σύμβουλο Δημάρχου. Το Δικαστήριο, μετά από μια πολύωρη συνεδρίαση που ξεκίνησε σήμερα (Τρίτη) το πρωί και ολοκληρώθηκε τις πρώτες απογευματινές ώρες, έκρινε τους ανωτέρω ως ενόχους για ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος από κοινού & παράβαση καθήκοντος (για την τότε υπάλληλο), όπως επίσης ένοχο έκρινε τον εμπλεκόμενο στην υπόθεση εργολάβο την ποινή του οποίου η Έδρα μετέτρεψε σε 5 Ε ημερησίως. Οι συνήγοροι των κατηγορουμένων άσκησαν έφεση επί της απόφασης.

Για το ιστορικό της υπόθεσης να αναφέρουμε πως όλα ξεκίνησαν όταν μετά την απογραφή και τον εσωτερικό οικονομικό έλεγχο-εκκαθάριση που διεξήχθη στη Συνεταιριστική Τράπεζα Δυτικής Μακεδονίας βρέθηκε πως ο εν λόγω εργολάβος που είχε αναλάβει έργα του Δήμου Κοζάνης και όχι μόνο, δεν ήταν συνεπής στις οικονομικές υποχρεώσεις του προς την Τράπεζα και πως υπήρχε ενεχυρίαση δανείου ύψους 70.000Ε.  Άμεσα, σύμφωνα με την υπερασπιστική γραμμή της Τράπεζας, προχώρησαν οι διαδικασίες και επισήμως η Τράπεζα απευθυνόμενη στον Δήμο Κοζάνης ενημέρωσε για τη σύμβαση της ενεχυρίασης τονίζοντας πως δεν πρέπει να καταβληθεί κάποιο ποσό από τον Δήμο στον εργολάβο (συγκεκριμένα για την αποπληρωμή του 3ου λογαριασμού), αλλά στην Τράπεζα όπου υπάρχει και η σχετική οφειλή. Τότε, η σημερινή Δημοτική Αρχή κίνησε τις εσωτερικές διαδικασίες οι οποίες προβλέπονται ώστε να ενημερώσει τελικώς το Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα πως ο εργολάβος πληρωνόταν για έργα τμηματικά από το 2010.

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου βρέθηκε η υπάλληλος του Δήμου Κοζάνης, ταμίας στο παρελθόν, η οποία ήρθε αντιμέτωπη με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, καθώς ο εργολάβος φέρεται να πληρώθηκε από την ιδία τα ποσά που βεβαιώθηκαν στο Δικαστήριο. Στην υπερασπιστική της τοποθέτηση η ίδια και η συνήγορός της υπέδειξαν ως «ηθικούς αυτουργούς» τους αιρετούς και τον τότε ειδικό σύμβουλο Δημάρχου, λέγοντας εκτός άλλων πως η ίδια εκτελούσε την πληρωμή – παρά το γεγονός, όπως είπε, πως ήταν παράνομο – δεχόμενη πιέσεις από τον εργολάβο ,αλλά εκτελώντας και τηλεφωνικές «οδηγίες» από τους προαναφερόμενους Αυτοδιοικητικούς: «Ο κ….. (εργολάβος) ερχόταν επανειλημμένα ζητώντας τα χρήματά του… Του έλεγα πως δεν μπορώ να τον πληρώσω γιατί υπάρχει η ενεχυρίαση και πάντα ανέβαινε στα γραφεία του Δημάρχου και της Αντιδημάρχου… κι εγώ περίμενα ‘’εντολές’’. Πάντα, αφού του έλεγα πως δεν μπορώ να τον πληρώσω ανέβαινε πάνω και πάντα όταν τηλεφωνικά μου έλεγαν ‘’πλήρωσέ τον’’ τους απαντούσα πως υπάρχει ενεχυρίαση και εξέφραζα τις επιφυλάξεις μου. Η απάντησή τους; ‘’θα το τακτοποιήσουμε…’’. Επειδή φοβόμουν τυχόν δυσμένεια και περικοπή απολαβών κ.ά. ακόμη και Εκτελεστικό ακολουθούσα τις οδηγίες τους και πλήρωνα τον εργολάβο», υπερασπίστηκε η υπάλληλος.

Μάλιστα, συνάδελφος της κατηγορούμενης, εργαζόμενος στο Δήμο Κοζάνης, καταθέτοντας ως μάρτυρας υπερασπίστηκε τα όσα υποστήριξε περί των «εντολών».

Από την πλευρά του ο εργολάβος στην υπεράσπισή του κατέθεσε, εκτός άλλων, πως, ουδέποτε ζήτησε χρήματα του 3ου λογαριασμού και πως θεώρησε ότι τα χρήματα τα οποία του καταβλήθηκαν αφορούσαν σε άλλες οφειλές στο πρόσωπό του από τον Δήμο Κοζάνης, ενώ  δήλωσε άγνοια για την εκχώρηση της ενεχυρίασης θεωρώντας πως η αποπληρωμή του προχωρεί κανονικά: «τον Οκτώβριο του 2010 με ειδοποίησε ο Δήμος Κοζάνης  να πάω να πληρωθώ και προσκόμισα τα έγγραφα. Εάν ήξερα ότι αυτά τα χρήματα αφορούσαν στην ενεχυρίαση δεν θα τα άγγιζα…. Πληρωνόμουν τμηματικά από τον Δήμο και ήμουν σίγουρος ότι τα λεφτά κατατέθηκαν στη Συνεταιριστική Τράπεζα. Το 2010 που πήγα στον τότε Δήμαρχο και τον τότε ειδικό σύμβουλό του εξέφρασα την ανησυχία μου διότι μου όφειλαν υπέρογκο ποσό χιλιάδων Ευρώ και εισέπραξα τη διαβεβαίωσή τους πως θα τύχω βοήθειας…. Μετά διαπίστωσα τι είχε γίνει και πως η Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου Κοζάνης όφειλε να καταθέσει τα λεφτά στην Τράπεζα».

Στην κατάθεσή του ο έτερος κατηγορούμενος τότε Δήμαρχος Κοζάνης Λ. Μαλούτας δήλωσε πως είχε άγνοια για την ενεχυρίαση και πως ουδέποτε έδωσε τηλεφωνικές εντολές για την πληρωμή του εργολάβου: «Οι αιρετοί δεν είναι αρμόδιοι να ελέγξουν κάθε έγγραφο, γι’ αυτό είναι αρμόδιοι οι υπάλληλοι. Μπορεί να δίναμε προτεραιότητες πληρωμών, αλλά ουδέποτε τηλεφώνησα στην υπάλληλο για να πληρώσει τον εργολάβο…».

Ουδεμία εντολή πληρωμής του συγκεκριμένου εργολάβου δήλωσε πως έδωσε ουδέποτε επίσης και η τότε Αντιδήμαρχος κα Ν. Τουμπουλίδου: «από τις επιταγές που έχετε προκύπτει ότι δεν υπάρχει πουθενά υπογραφή μου. Και μάλιστα, το μεγαλύτερο μέρος εκείνης της περιόδου βρισκόμουν σε άδεια ή πήγαινα πολύ σπάνια στη θέση μου λόγω προχωρημένης εγκυμοσύνης… Το παραδέχθηκε και ο εργολάβος ότι σε εμένα δεν ήρθε ποτέ… Δεν ήμουν ο άνθρωπος που της έδωσε εντολή…».

Στο ίδιο μήκος κύματος και η υπερασπιστική γραμμή του ειδικού τότε συμβούλου του δημάρχου: «Δεν έχω καμία σχέση με την υπόθεση… κατά τη διάρκεια μάλιστα των συναλλαγών και των κοινοποιήσεων εκχώρησης ενεχυρίασης είχα συνταξιοδοτηθεί και δεν βρισκόμουν στην Υπηρεσία…», κατέθεσε.

Μετά και την αγόρευση συνηγόρων και πολιτικής αγωγής και αφού η κα Εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή όλων των κατηγορουμένων το Δικαστήριο αποφάσισε τις απογευματινές ώρες να κρίνει ως ενόχους όλους τους εμπλεκόμενους επιβάλλοντάς τους τη σχετική ποινή.  

Τίνα Παπαντωνίου για το kozan.gr