Πέρα από την καταστροφή του γηρασμένου χορτοτάπητα (ηλικίας 30 ετών) πρέπει να θρηνήσουμε κάποιο θύμα για να καταλάβουν ότι υπάρχει ο βοηθητικός χώρος γι’ αυτές τις δραστηριότητες;

Ούτε καν ασχολούνται με το τι γίνεται στο γήπεδο ποδοσφαίρου και τον περιμετρικό στίβο τα οποία θυμίζουν ξέφραγο αμπέλι με αθλητές και απλούς πολίτες να κάνουν ότι θέλουν, όταν θέλουν, όπου θέλουν.
Σχολικές εκδρομές γίνονται σχεδόν καθημερινά, με τους συνοδεύοντες δασκάλους/καθηγητές και υπαλλήλους του ΔΑΚ να πίνουν αμέριμνοι τον καφέ τους στο κυλικείο ενώ τα παιδιά ανεξέλεγκτα κάνουν ότι θέλουν σ’ έναν ευρύτερο χώρο γεμάτο «παγίδες» για την σωματική τους ακεραιότητα.
Πέτρες, σπασμένα τσιμέντα και μάρμαρα, βρωμιά και δυσωδία, εικόνες τριτοκοσμικές.
Σας επισυνάπτω φωτογραφίες που τραβήχτηκαν τις τελευταίες 10 μέρες.
Αυτό είναι το ΔΑΚ που θέλουμε κ. Ιωαννίδη;