Το 2018, μας λένε ( κυβέρνηση, παπαγαλάκια, κλπ.),ότι θα είναι η χρονιά που θα βγούμε από τα μνημόνια. Την ίδια ώρα όμως ψηφίζουν με ένα πολυνομοσχέδιο διατάξεις που περιέχουν από το γενικό ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας (όση έμεινε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις) και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς των σπιτιών της λαϊκής οικογένειας , μέχρι την ουσιαστική κατάργηση της απεργίας.

Με μπαράζ παρεμβάσεων στα ΜΜΕ (μέχρι και τη σύζυγο του πρωθυπουργού επιστράτευσαν) , προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα είναι φυσιολογικά, λογικά και υπηρετούν μια κανονικότητα.

Κανονικότητα λοιπόν θεωρούν να βρίσκεται η ανεργία μόνιμα πάνω από το 20% και ιδιαίτερα στους νέους να αγγίζει το 50%, δηλαδή ένας στους δύο νέους να είναι χωρίς εργασία.

Κανονικότητα θεωρούν ότι οι μισοί εργαζόμενοι αμείβονται με 500 ευρώ το μήνα.

Κανονικότητα θεωρούν τη μερική απασχόληση. Τη μια θέση εργασίας δηλαδή να τη μοιράζονται δύο και τρείς εργαζόμενοι με τις ανάλογες αποδοχές. Πόσο άραγε θα έφτανε η ανεργία αν δεν υπήρχε η μερική απασχόληση;

Κανονικότητα θεωρούν να εργάζεται κάποιος, αλλά να μην πληρώνεται. Εδώ το κράτος δικαίου δεν υπάρχει.

Κανονικότητα θεωρούν την συνεχή υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης λόγω της υποχρηματοδότησης, καθώς και της δημόσιας υγείας που ως γνωστόν λειτουργεί με το φιλότιμο και την υπερπροσπάθεια των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού.

Κανονικότητα θεωρούν να διακηρύσσουν ότι είναι αριστεροί, ενώ αναδεικνύονται σε ψυχρούς εκτελεστές των λαϊκών στρωμάτων.

Θα μπορούσε ο κατάλογος να συνεχισθεί επί μακρόν. Εκείνο όμως που πρέπει να τονισθεί , είναι ότι καταβάλουν πολύ μεγάλη προσπάθεια με κάθε τρόπο και χρησιμοποιώντας όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ, ώστε να μας πείσουν ό,τι όσα περνάμε δεν είναι και τόσο αφύσικα. Επιζητούν με λίγα λόγια τη συναίνεση μας. Όσο μεγαλύτερη είναι η συναίνεση της κοινωνίας στην καταστρεπτική πολιτική τους, τόσο περισσότερο θεωρούνται πετυχημένοι. Είναι και ο κύριος λόγος που τα πολιτικά αφεντικά τους, επέλεξαν την ομάδα Τσίπρα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο , να ψηφίσει και να εφαρμόσει τα μνημόνια.

Προσπαθούν λοιπόν να πετύχουν τη συναίνεση στη συνεχή υποβάθμιση της ζωής μας. Αν όμως εμείς οι πολίτες δεν αποδεχθούμε με τη θέλησή μας αυτά τα μέτρα, τότε υπάρχει και η καταστολή. Βεβαίως προτιμούν τη συναίνεση , αλλά προετοιμάζονται εντατικά και για την μεγάλη καταστολή. Με νόμο πλέον συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ,μέχρι και για ένα χρόνο όποιος αντιδρά στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας.

Σε όλα τα παραπάνω η μοναδική αποτελεσματική απάντηση είναι η μαζικοποίηση του λαϊκού κινήματος και η ενίσχυση με κάθε τρόπο των ταξικών αγωνιστικών δυνάμεων. Διαφορετικά κανένας μα κανένας δεν είναι ασφαλής, όποιο κόμμα και να ψηφίζει , σε όποιον θεό και να πιστεύει.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΠΑΤΣΩΝΑΣ