Διάβασα το άρθρο της Δέσποινας Κετογλίδου για την αξιοποίηση του αεροδρομίου στο νέο οικονομικό περιβάλλον που μας οδηγεί η βίαιη απολιγνιτοποίηση. Είναι αξιόλογο, προηγήθηκε σχετική αρθογραφία πάνω στο ίδιο θέμα, καθώς και προτάσεις φορέων μάλλον γενικόλογες, κάτι σαν από υποχρέωση και κάτι σαν ευχολόγιο.

Ναι πραγματικά το αεροδρόμιο αναμφίβολα πρέπει να αποτελέσει έναν από τους μοχλούς οικονομικής ανάπτυξης. Όμως όπως όλοι γνωρίζουμε για να αξιοποιηθεί το αεροδρόμιο πρέπει να συνδεθεί με την Εγνατία Οδό, αλλά και με την πόλη της Κοζάνης. Να συνδεθεί κανονικά και όχι με την σημερινή κατ΄ επίφαση σύνδεση. Η σύνδεση αποτελεί αυτονόητη προϋπόθεση.

Η σύνδεση ενδεχομένως πρέπει να γίνει και με τους δύο κόμβους, των Κοίλων και της Καλαμιάς. Ως εκ τούτου, μαζί με την σύνδεση με την πόλη, το γεγονός συνιστά έναν σύγχρονο ολοκληρωμένο περιφερειακό δρόμο, ανώτερο από εκείνον που απαιτούν απλά οι κυκλοφοριακές ανάγκες της πόλης. Έναν σύγχρονο ολοκληρωμένο κυκλοφοριακό δρόμο που οι φορείς της πόλης αρνούνται πεισματικά μέχρι σήμερα να τον εντάξουν στον άμεσα επιβεβλημένο από τις εξελίξεις σχεδιασμό τους.

Η προηγούμενη δημοτική αρχή και υπέρμαχη της απολιγνιτοποίησης φυσικά για περιβαλλοντικούς λόγους έριξε το βάρος στον σχεδιασμό και την υλοποίηση αναπλάσεων στα στενά όρια της πόλης. Επέλεξε απλά την κυκλοφοριακή και αισθητική βελτίωση της οδού Καραμανλή. Στο πρόγραμμά της αναφέρει τον περιφερειακό δρόμο σαν ένα από τα 100 έργα που θα επεδίωκε να κατασκευάσει.

Η σημερινή και η προ – προηγούμενη επί σειρά δεκαετιών δεν έπιασε καν το θέμα, πιθανόν φοβούμενη να αναλάβει το πολιτικό κόστος των απαλλοτριώσεων αλλά και μιας ανεξήγητης εσωστρέφειας που την διακρίνει. Και αυτό την στιγμή που αφειδώς χρησιμοποιούσαν τη ρητορική τους για την αναγκαιότητα προετοιμασίας για την μεταλιγνιτική εποχή. Ο άλλοτε επικεφαλής σημερινό σημαίνων πολιτικό στέλεχος και μέντορας του σημερινού δημάρχου Πάρις Κουκουλόπουλος μίλησε μάλιστα και για τη δημιουργία αεροπορικής εταιρείας βασιζόμενη στους απόδημους της περιοχής στην Αμερική.

Γιατί δεν κατασκεύασαν ούτε τα λίγα χιλιόμετρα σύγχρονου δρόμου από την πόλη έως στο αεροδρόμιο είναι ένα θέμα προς διερεύνηση.

Η περιφερειακή αρχή, σημερινή και προηγούμενες, συμπολίτευση και αντιπολίτευση πήρε και αυτή το δικό της μέρος στον δρόμο της αδιαφορίας και της αδράνειας. Το μόνο ελαφρυντικό για αυτούς είναι ότι το αεροδρόμιο είναι κατά κόρον κοζανίτικη υπόθεση. Η περιφερειακή αρχή όμως φέρει ακέραια την ευθύνη στην περίπτωση της καθέτου προς και από τη Λάρισα και στη μη προώθηση επέκτασης του σιδηροδρομικού δικτύου προς τη Θεσσαλία – Ήπειρο, προς τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία.

Η προηγούμενη μάλιστα διοίκηση έβαλε και την ταφόπετρα γκρεμίζοντας τις δύο ομολογουμένως επικίνδυνες γέφυρες. Έτσι το τραίνο ακόμα και για πολεμικούς λόγους δεν μπορεί να έρθει στην Κοζάνη.

Έτσι φθάσαμε στο σημείο η όποια προσπάθεια ανάπτυξης του αεροδρομίου σε ειδικό αντικείμενο υποθάλπεται από την ουσιαστική ανυπαρξία οδικής υποδομής. Περιμένουμε να έρθουν οι επενδυτές χωρίς να βλέπουμε το χάλι μας. Εκείνοι θα το δουν, γιατί είναι εμφανέστατο και θα πάρουν δρόμο.

Πάνω στο θέμα του αεροδρομίου πιστεύω δεν θα γίνει τίποτα, όπως και στα άλλα θέματα. Η γενιά μου απέτυχε, το πήρα απόφαση. Μας έκαναν άλλοι τα εργοστάσια για τον εξηλεκτρισμό της χώρας, την οικονομική της ανάπτυξη, μας έκαναν και την Εγνατία για τις διεθνείς και τις εθνικές μεταφορές και αυτό ήταν όλο. Εμείς φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων. Φανήκαμε ανίκανοι να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας. Δεν πιαστήκαμε στον ύπνο. Η απολιγνιτοποίηση και βίαιη να μην ήταν, ήταν από χρόνια αναμενόμενη. Δυτική Μακεδονία Καληνύχτα.

Αηδονοχώρι 2021-01-14

[email protected]