Πέρα από τους αριθμούς και τον εκτενή απολογισμό που μας στάλθηκε από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης (δείτε εδώ), το συμπέρασμα που προκύπτει για το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης είναι ότι δείχνει, έπειτα από χρόνια, σημάδια ουσιαστικής αναγέννησης. Κι αυτή η εικόνα φέρει ξεκάθαρα την υπογραφή της νέας καλλιτεχνικής διεύθυνσης, την οποία εμπιστεύεται απόλυτα κι η αυτοδιοικητική κεφαλή, ο Πρόεδρος Δ. Μάστορας.
Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής Σ. Χλιαράς δείχνει έντονη όρεξη για δουλειά, εξωστρέφεια κι άνοιγμα του θεάτρου προς την κοινωνία κάτι που αποτυπώνεται τόσο στον όγκο των δράσεων όσο και στη διάθεση συνεργασιών εντός και εκτός πόλης. Το ΔΗΠΕΘΕ επανέρχεται σταδιακά ως ζωντανός πολιτιστικός οργανισμός. Το βλέπεις, το ακούς και το αισθάνεσαι. Το συζητούν οι πολίτες της περιοχής. «Πάμε στο ΔΗΠΕΘΕ, έχει αυτό, έχει το άλλο. Αυτή η δράση είναι του ΔΗΠΕΘΕ», λένε χαρακτηριστικά. Ασφαλώς υπήρξαν παραλείψεις, αστοχίες ή επιλογές που έγιναν αντιληπτές περισσότερο από ανθρώπους του χώρου, καθώς, κυρίως, πρόκειται για ζητήματα που δεν είναι πάντοτε ορατά ή εύκολα αξιολογήσιμα από το ευρύτερο κοινό. Σε κάθε περίπτωση ζητούμενο από εδώ και πέρα είναι η συνέχιση αυτής της προσπάθειας με σταθερότητα.
Σε όλα τα προαναφερόμενα μια παρατήρηση της στήλης όχι με τη λογική της φίμωσης ή της αποστείρωσης του λόγου, αλλά της θεσμικής αυτοσυγκράτησης. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Σ. Χλιαράς, ίσως, θα πρέπει να επιδείξει μεγαλύτερη προσοχή και διακριτικότητα σε κοινωνικά ή γενικότερα ζητήματα γύρω από το πολιτισμό που ωστόσο προκαλούν κι ευρύτερες πολιτικές συζητήσεις, όπως τα πρόσφατα γεγονότα στην Φλώρινα με το συγκρότημα «Banda Entopica». Η επισήμανση αυτή δεν αφορά το αν είναι σωστό ή λάθος ένας άνθρωπος του πολιτισμού να πάρει θέση – κάτι που είναι απολύτως αυτονόητο και θεμιτό – θα πρέπει, όμως, να υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα στο αν καλείται να απαντήσει σ’ ένα ζήτημα για το οποίο ερωτάται, κάτι που βρίσκεται στη διακριτική του ευχέρεια ή αν εμφανίζεται ότι επιδιώκει ο ίδιος να τοποθετηθεί δημόσια, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για καλλιτεχνικό διευθυντή θεσμικού φορέα κι όχι απλώς για ένα πρόσωπο του χώρου του πολιτισμού. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το λεπτό διαχωριστικό σημείο που απαιτεί την προαναφερόμενη θεσμική αυτοσυγκράτηση και προσοχή, ώστε να μη δημιουργούνται παρερμηνείες ή συγκρούσεις ρόλων, που ενδέχεται να επισκιάσουν το καθαυτό καλλιτεχνικό του έργο στο ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης.
Η Χύτρα
