Ο Νίκος Βουνοτρυπίδης από την Πτολεμαίδα αποτελεί ένα από τα πρόσωπα που, σε τοπικό επίπεδο, όχι μόνο συμπαραστάθηκε έμπρακτα στον αγώνα των οικογενειών των θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, αλλά πρωταγωνίστησε και στη διοργάνωση εκδηλώσεων στήριξης και ανάδειξης του ζητήματος.
Στο πλαίσιο αυτής της διαδρομής, ανέπτυξε προσωπική επικοινωνία και συνεργασία με αρκετούς συγγενείς των θυμάτων, ανάμεσά τους και η Μαρία Καρυστιανού. Με αφετηρία αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης, ο Ν. Βουνοτρυπίδης τοποθετείται σήμερα δημόσια, εκφράζοντας τις απόψεις και τους προβληματισμούς του αναφορικά με τα σενάρια ίδρυσης νέου πολιτικού φορέα με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών, ξεκαθαρίζοντας τη στάση του και τους λόγους της διαφοροποίησής του.
Συνειδητά απέχω εδώ και μήνες από το να αναρτήσω οτιδήποτε για το έγκλημα των Τεμπών.
Πρώτα από όλα ήθελα να ΄΄χωνέψω΄΄ αυτά που συμβαίνουν και με έχουν σοκάρει.
Κατηγορηματικά η Μαρία Καρυστιανού μου διέψευδε τις φήμες για δημιουργία κόμματος και βόλευε αυτό την συνείδησή μου να προσπαθώ και εγώ με όσες δυνάμεις διαθέτω σε αυτό τον Ιερό σκοπό. Την Δικαίωση…
Ήρθαν όμως οι εξελίξεις, σαν κρύο ντους ένα πράμα… με σόκαραν, με αποσυντόνισαν…
Ήθελα λοιπόν να ξεκαθαρίσω τις σκέψεις για να μπορέσω να αποδώσω την δική μου ΄΄αλήθεια΄΄, αυτό που εκφράζει τον 3χρονο σχεδόν αγώνα μου για αυτό που πίστευα και πιστεύω βαθιά…
Ποτέ δεν μπόρεσα να ΄΄ομορφύνω΄΄ τη σκέψη μου, να την καλλωπίσω… πάντα την λέω και δεν με ενδιαφέρει το κόστος.
Το ίδιο θα κάνω και τώρα.
Δημιουργία κόμματος ,΄΄ΚΟΜΜΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ΄΄, ή ΄΄ ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ΄΄ όπως πολύ έντεχνα κάποιοι ΄΄πονηρούληδες΄΄ θέλουν να το εμφυτέψουν στις συνειδήσεις μας…
Το πρώτο πράγμα , που είναι και αποκρουστικό για μένα, είναι αυτό!
56 Οικογένειες… Γονείς, Παιδιά, Σύζυγοι, Συγγενείς των δολοφονημένων.
Πως γίνεται να προχωράς σε ένα τέτοιο εγχείρημα, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τους, πως είναι δυνατόν να ανακοινώνεις την ίδρυση του, χωρίς να αποχωρείς από την Προεδρία του Συλλόγου;
Το έχω ψάξει, δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο παγκόσμια, σας παρακαλώ αν βρείτε κάτι διαψεύστε με…
Και επί της ουσίας…
Η Πολιτική δεν είναι απλά συναίσθημα, είναι πρόγραμμα, στελέχη, δομές.
Το να εργαλειοποιείς το συναίσθημα, τον πόνο για αυτό το έγκλημα είναι ιεροσυλία για μένα.
Επίσης το να προχωράς σε τέτοιο εγχείρημα χωρίς να υπάρχουν τα προαπαιτούμενα όπλα, είναι σίγουρο ότι θα είναι καταστροφικό για την Κοινωνία και για τον αγώνα Δικαίωσης.
Τα κόμματα δεν είναι υπόθεση κάποιων ΄΄Σοφών΄΄, αλλά οργανωμένων κοινωνικών ομάδων που εκφράζουν ταξικά κοινωνικά συμφέροντα ή συλλογικοτήτων που εκφράζουν συλλογικές πολιτικές θέσεις και μάλιστα για όλα. Για την Οικονομία, την Κοινωνία, την Ενέργεια, την Εξωτερική πολιτική κλπ. Τα τελευταία χρόνια κι αν δεν είδαμε φλογερές προσωπικότητες που θέλουν να μας σώσουν αλλά σώζουν μόνο τον εαυτό τους τελικά…
Στην Πολιτική δεν κρίνεσαι μόνο από τις προθέσεις, καθοριστικό ρόλο παίζει το Στενό ΄΄Περιβάλλον΄΄, η στενή ΄΄κάστα΄΄ ανθρώπων που παίρνουν αποφάσεις, η ΄΄Ομάδα Σοφών΄΄ όπως τους αποκαλεί η Μαρία Καρυστιανού…
Και ποιοι είναι αυτοί οι ΄΄Σοφοί ΄΄ , οι μη ΄΄ διαπλεκόμενοι΄΄ στο τρέχον Πολιτικό κατεστημένο;
Η δικηγόρος της Μαρία Γκρατσία μήπως;
Υποψήφια με το κόμμα ΄΄Νίκη΄΄ στις πρόσφατες εκλογές;
Ο ακροδεξιός ρατσιστής Δημήτρης Κούβελας, πρόεδρος του κόμματος ΄΄Πνοή Δημοκρατίας΄΄;
Ο Νίκος Νικολόπουλος, Υπουργός και βουλευτής επί σειρά ετών της Ν.Δ; ( Γνωστός ακροδεξιός και ο συγκεκριμένος)…
Ο Μιχαήλ Πατσίκας, Γεν. Γραμματέας του κόμματος ΄΄Πνοή Δημοκρατίας΄΄; (Συνοδός της Μαρίας τους τελευταίους μήνες στις εξορμήσεις της)
Αρκετοί ακόμα ΄΄διανθίζουν΄΄ την ΄΄Ομάδα Σοφών΄΄, γνωστά ακροδεξιά απολειφάδια όλοι τους…
Αυτοί δεν λειτουργούν ΄΄αθώα΄΄. Δεν είναι το Συναίσθημα που τους καθοδηγεί, επενδύουν στον πόνο, στο θυμικό και την οργή…
Ιδανικό όχημα χειραγώγησης για αυτούς η περίσταση.
Η Καρυστιανού θέλω να πιστεύω ότι έχει ως ζητούμενο την Δικαίωση και την Τιμωρία.
Το ζητούμενο όμως των ΄΄Σοφών΄΄ της είναι εντελώς διαφορετικό και μπορεί αυτό να οδηγήσει σε εφιαλτικά αποτελέσματα για το Έγκλημα στα Τέμπη…
Το μενού όμως με την μορφή αυτή είναι ημιτελές, λείπουν κάποια ΄΄καρυκεύματα΄΄ που θα ικανοποιήσουν διαφορετικούς ΄΄γευστικούς κάλυκες΄΄ και στην προκειμένη περίπτωση είναι επιβεβλημένος ο εμπλουτισμός με ορισμένους πρόθυμους ΄΄αριστερούληδες΄΄, γνωστούς για την ελαστική τους ιδεολογική συνείδηση, πρόθυμους με την θεωρητική τους ικανότητα να ξεπλύνουν το μόρφωμα που στήνεται…
Ο Νίκος Φαραντούρης είναι ένας από αυτούς και είμαι σίγουρος ότι σύντομα θα ακολουθήσουν και άλλοι..
Πολλοί διαδικτυακοί φίλοι μου θα δυσανασχετήσουν, θα θυμώσουν με τις απόψεις μου.
Ας με συγχωρέσουν, έχω μάθει την γνώμη μου να τη λέω ξεκάθαρα.
Επίσης, πολλοί ρίχνουν ανάθεμα σε όσους αντιδρούν στο εγχείρημα, καταλογίζουν στήριξη στον Μητσοτάκη και την εγκληματική Κυβέρνησή του.
Αστείο το επιχείρημά σας, συνηθισμένη τακτική απαξίωσης και ισοπέδωσης. Νομίζω ότι η πορεία μου δείχνει ξεκάθαρα τις θέσεις μου…
Υ.Γ. Και κάτι τελευταίο.
Από τους πρώτους μήνες, Γονείς δολοφονημένων παιδιών, όπως η Μάγδα Φύσσα και ο Γιάννης Μάγγος, ήταν δίπλα της, δεκάδες οι φωτογραφίες τους στο διαδίκτυο.
Εδώ και δύο χρόνια ,δεν υπάρχει τίποτα. Γιατί;
Μήπως έπαψαν να είναι συμπαραστάτες;
Για σκεφτείτε το λίγο…
. Για σκέψου το λίγο καλύτερα εσύ..
Τα κόμματα Δημιουργούνται από τις ανάγκες της κοινωνίας και η ανάγκη της εποχής μας είναι η κάθαρση από την σαπίλα γύρω μας.
Πώς θα ξέραμε την κυρία καρυστιανού,αν δεν της συνέβαινε αυτό το τραγικό γεγονός; ( Να μην συμβεί σε κανέναν μας)
Παρ όλα αυτά έχει το σθένος να παλέψει για δικαιοσύνη και για αυτή αλλά και για όλους εμάς.
Πέσατε όλοι να τη φάτε (συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού σου) , γιατί βλέπετε την απήχηση που έχει.
Αυτόκλιτοι κριτές των πάντων και με μόνιμη άρνηση για τα πάντα.
Κάθε Έλλην πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι..
Αφήστε το λαό να αποφασίσει.
Καλό κάνετε και εκθέτετε την άποψή σας, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, δεν το ενδιαφέρει.
Θα σας απαντούσα αν το σχόλιό σας το κάνατε επώνυμα, όπως εγώ έκανα την ανάρτηση. Εξ΄ άλλου η απάντηση στην ουσία έχει ήδη δοθεί από την ανάρτηση
Προσυπογράφω
Δηλαδή υπάρχει παντού διαφθορά και θα έρθει η Καρυστιανού και με τη ρομφαία της θα επιβάλει την κάθαρση; Πολύ μηδενιστικό ακούγεται όλο αυτό και άκρως μεσσιανικό. Τίποτε συγκεκριμένο, ψαρεύει σε θολά νερά. Ας ξεκινήσει την κάθαρση η κυρία Καρυστιανού από τα οικονομικά του συλλόγου του οποίου είναι πρόεδρος, τα χρήματα των συναυλιών κλπ.
Σωστά!Για τα δάνεια των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων,που αγγίζουν το 1 δις και τα οποία πληρώνουμε όλοι μας,τί;Αϊ σχουρμένα;
Και χωρίς να θέλω,με αυτό,να δικαιολογήσω τυχόν ατασθαλίες.
Θα ρωτήσουμε τη γάτα που θα βάλουμε τα ψάρια…δικαιώμα του καθενός να κάνει ότι θέλει. Καλύτερος είναι ο κυμ γίνατε όλοι ειδήμονες
Μαρία Καρυστιανού : Μαχητική προσωπικότητα με σπάνιο ήθος !!
κ. Βουνοτριπίδη
Σε μιά Πατρίδα όπου τα πάντα γκρεμίζονται, ξεπουλιούνται και ισοπεδώνονται στο όνομα του δήθεν «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου» εσάς ποιός κομματικός σχηματισμός (ή αρχηγός) σας εκφράζει ;
Κανείς δεν σε υποχρεώνει να ψηφίσεις κάτι το οποίο δεν σε εκφράζει.Ο καθένας μας ψηφίζει σύμφωνα με τα προσωπικά του κριτήρια.Το περίεργο είναι πως η κα Καρυστιανού δέχεται μια άνευ προηγουμένου πολεμική,από διαφορετικά πολιτικά μέτωπα.Και αυτό προβληματίζει πολύ κόσμο.Και στο κάτω-κάτω,αν είναι μούφα κε Βουνοτρυπίδη,τη λύση θα τη δώσει ο”σοφός λαός μας”.Τι στενοχωριέσται;
Πάρε με όταν φτάσεις στην δημιουργία κόμματος, και έχει οξυγονο ο τόπος
λογαριασμος δικος της εαν θα κατεβει εσενα δεν σου πεφτει λογος αυτη εχει και ενα πτυχιο ιατρικης εσυ τι εχεις
Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω ποιο το πρόβλημα αν κάνει η όχι η Καρυστιανου κόμμα…
Δηλαδή τόσα κόμματα συμμετέχουν στις εκλογές,
Γιατί σας ενοχλεί η συγκεκριμένη?
Τι έχετε πάθει πολλοί από εσάς ?
Για τον οποιοδήποτε λόγο,από τη στιγμή που έχει δικαίωμα να το κάνει,δε σας πέφτει λόγος…
Απλά μη την ψηφίζεται…
Υπάρχει πρόβλημα στα κομματοκυνάρια.
1) Πρώτα πρώτα, όταν πρόκειται να μιλήσεις και κα κρίνεις τους άλλους, δίνεις το δικό σου βιογραφικό και τη δική σου εικόνα, για να μπορείς να κριθείς και εσύ. Ποιος είσαι λοιπόν, εσύ κ. Βουνοτρυπίδη? 2) Τόσα χρόνια που ψήφιζες, ότι ψήφιζες, έψαχνες να βρεις το κίνητρο αυτών που έβαζαν υποψηφιότητα? Μάλλον όχι, για αυτό κατάντησε έτσι η πολιτική ζωή του τόπου. Από αυτήν την άποψη θα έπρεπε να ευχαριστούμε την Καρυστιανού, και όχι την κόρη της, όπως θα έλεγες εσύ, που μας δίνει την ευκαιρία να κρίνουμε από πριν τους υποψηφίους για την κάλπη. 3) Τέλος, ο άνθρωπος, κρίνεται για την προσφορά του στην κοινωνία από την επαγγελματική του διαδρομή. Τη δική σου δεν τη γνωρίζω, ούτε την ανέφερες. Η Καρυστινού, πάντως, είναι Παιδίατρος με προσφορά στον τομέα της …
Το γεγονός ότι την πολεμούν από όλα τα κόμματα, σημαίνει όχι ότι τη φοβούνται, αλλά την τρέμουν. Εσείς με τη μαφία εμείς με τη Μαρία. ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ να ιδρύσει κίνημα, εσείς γιατί πέσατε να τη φάτε;
κ.Βουνοτρυπίδη, όταν ήρθε η Καρυστιανού στην Κοζάνη, είσαστε στην ομάδα που την κάλεσε ή κάνω λάθος; Δεν εκφώνησε στην εκδήλωση έναν ξεκάθαρα πολιτικό λόγο; Λίγο καθυστερημένα δεν σας ενοχλούν οι παρέες της;
Από ‘κει και πέρα, αν η Καρυστιανού θέλει να κάνει κόμμα με τον αιώνια αποτυχημένο Νικολόπουλο, πρόβλημά της. Σημασία έχει το τι κάνουν τα κόμματα στην πράξη, καθώς από λόγια 50 χρόνια τώρα χορτάσαμε! Κι αν ποτέ κυβερνήσει δημεύοντας περιουσίες συγκεκριμένων πολιτικών τζακιών, μάλλον θα αυξηθεί η αποδοχή της!
αυτό που θυμώνει τον κόσμο είναι η καλά ενορχηστρωμένη μέθοδός της, να επιβληθεί, εκμεταλλευόμενη την συναισθηματική συμπαράσταση του κόσμου, (που αφορούσε, όμως, όλους τους γονείς των θυμάτων), κάτι, που μόνο αυτή σφετερίσθηκε. Είναι νοσηρά και διχαστικά φαινόμενα και μην απορείτε για τις αντιδράσεις των πολιτών. Κανείς πολιτικός δεν εκμεταλλεύτηκε, έτσι, συντεταγμένα, μεθοδικά, το προσωπικό του δράμα. Ολα είναι υπόθεση ηθικής αρχής. Και η ειρωνεία είναι, ότι αυτήν επικαλείται η υποψήφια πολιτικός σας.
Ωραία…
Ας πάμε στην περίπτωση ότι η Καρυστιανου εκμεταλλεύεται τα όσα είπατε,δηλαδη την συναισθηματική συμπαράσταση του κόσμου και ότι άλλο..,,
Τι σας ενοχλεί?…επιμένω στην ερώτηση…
Και το ότι ο κόσμος θυμώνει όπως είπατε,πιστεύω να ξέρετε πόσο θυμωμένος είναι ο κόσμος με τα άλλα άχρηστα κόμματα…
..αυτοί που θυμώνουν ας μη την ψηφίσουν…
Ποιο το πρόβλημα..επιμένω…
είναι ζήτημα ηθικής αρχής και πόσο ευαισθητοποιημένος είναι ο αποδέκτης τέτοιας κίνησης, που εμπεριέχει μεθόδους ψυχολογικού εκβιασμού, ( προκαλεί αισθήματα γενικής κοινωνικής ενοχής), Θεωρώ ανάρμοστο, που έχει αφετηρία πολιτικής ανέλιξης, το δυστύχημα. Πρωτοφανές και νοσηρό. με πολύ φανατισμένους οπαδούς.
Είναι «εκβιασμός» η απαίτηση για δικαιοσύνη; Όταν ένας πολίτης διαπιστώνει ότι οι θεσμοί δυσλειτουργούν, η μόνη του άμυνα είναι η δημοσιοποίηση. Η «κοινωνική ενοχή» που νιώθουν κάποιοι δεν προκαλείται από την κ. Καρυστιανού, αλλά από την ίδια την τραγωδία και την αδυναμία του συστήματος να δώσει πειστικές απαντήσεις. Η αλήθεια πονάει, αλλά δεν είναι εκβιασμός.
Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο που επιδιώκει την εξουσία και στον άνθρωπο που αναγκάζεται να πολιτικοποιηθεί για να αλλάξει τα κακώς κείμενα. Αν η πολιτική είναι η διαχείριση των κοινών και της ασφάλειας των πολιτών, τότε η κίνησή της είναι η πιο αγνή μορφή πολιτικής πράξης.
Περί «νοσηρότητας»: Το να παλεύει μια μάνα για να μην ξανασυμβεί το ίδιο σε άλλα παιδιά δεν είναι νοσηρό. Νοσηρό είναι να ζητάμε από τα θύματα να σωπαίνουν, να μένουν στο πένθος τους και να μην “ενοχλούν” την κανονικότητα μας.
Η πολεμική που δέχεται από το πολιτικό σύστημα αποδεικνύει ακριβώς ότι η φωνή της έχει δύναμη και ενοχλεί. Αν η προσπάθειά της ήταν αβάσιμη, δεν θα χρειαζόταν τόση προσπάθεια για να την αποδομήσουν.
Η ηθική δεν βρίσκεται στη σιωπή, αλλά στην ευθύνη. Το να μετατρέπεις τον προσωπικό πόνο σε συλλογικό αγώνα για διαφάνεια είναι η ύψιστη μορφή αξιοπρέπειας.
+1000!
Καταλαβαίνω την επιθυμία αλλαγής του συστημικού πολιτικού σκηνικού, αλλά, λόγω της έντασης και αγανάκτησης, που, πάλι, είναι εκδήλωση συναισθηματική, οδηγείται, τεχνηέντως, ο σύγχρονος ”αγανακτησμένος” στις πλατείες του λαϊκισμού και της εκτόνωσης. Κάποιοι γνωρίζουν πολύ καλά από ψυχολογία της μάζας και κοινωνικό αυτοματισμό, προωθώντας το πουλέν τους, που ήταν ”σαν έτοιμο από καιρό”, σε εξουσιαστική τροχιά. Κάτι στις κινήσεις της υποψηφίου, κάτι στον αδέξιο, νευρωτικό της λόγο, κάτι στην υπομανιώδη, οργίλη έκφρασή της, μόνο σε δυστοπική διαδρομή οδηγούν, τους αναλόγου αντίληψης και αψυχολόγητου ρίσκου, οπαδούς της, αλλά και την ίδια την χώρα. Είχα υποτιμήσει την ευκολία της κοινωνικής διάσπασης, που μπορεί να (ξανα)φέρει, ακόμα και ένα άσχετο και ματαιόδοξο άτομο , στην φουκαριάρα την Ελλάδα. Μέχρι τώρα, τα ψυχολογικά απωθημένα μεγάλου μέρους του λαού, αναζητούσαν έναν ”πατερούλη”..τώρα ήρθε η ”μητερούλα” για να τους οδηγήσει σε μυστήριες και αχαρτογράφητες ατραπούς. Το ζήτημα είναι, να μην διαλέξει, ο λαός αυτός, τον γκρεμό από το ρέμα. Και το μόνο, που απομένει να ευχηθούμε: να στείλει, ένας από μηχανής θεός, ακόμα μια φορά, έναν Καποδίστρια. Τίποτα λιγότερο. Μέχρι..τότε προσοχή και προσευχή!
Ελπίζω να σας κάλυψα…
Οπότε επιμένω στην ερώτηση για την οποία δε παίρνω απάντηση:
Τι σας ενοχλεί στη δημιουργία κόμματος από την κ.καρυστιανου?…
Κάτι παραπάνω γνωρίζουν.Κρυφά γκάλοπς;Ποιός ξέρει…
Με μεγαλύτερη σαφήνεια, δεν γίνεται να σας απαντήσω. Από εκεί και πέρα, φυσικά, έχετε το δημοκρατικό δικαίωμα να επιλέγετε κατά την κρίση σας, αλλά και την ευθύνη των επιλογών σας. Ενα ακόμα crash test, για τις αντοχές της χώρας, των σισυφείων περιπετειών.
Είναι ενδιαφέρον πώς η προσπάθεια για απόδοση δικαιοσύνης βαφτίζεται “ψυχολογία της μάζας” και “λαϊκισμός”, όταν οι παραδοσιακοί θεσμοί αδυνατούν να δώσουν απαντήσεις.
Περί “Νευρωτικού” και “Οργίλου” λόγου: Όταν μια μάνα ζητά δικαίωση για το παιδί της σε ένα κράτος που μπαζώνει τον τόπο του εγκλήματος, η οργή δεν είναι “νοσηρή”, είναι η μόνη υγιής ανθρώπινη αντίδραση. Το να αναλύουμε τις εκφράσεις του προσώπου της αντί για την ουσία των καταγγελιών της, είναι μια προσπάθεια αποπροσανατολισμού.
Περί “Μητερούλας” και “Πατερούλη”: Η κοινωνία δεν ψάχνει μεσσίες, ψάχνει το αυτονόητο: Ευθύνη. Η κ. Καρυστιανού δεν εμφανίστηκε από το πουθενά ως “πουλέν”. Την έφερε στο προσκήνιο η ίδια η ανάγκη για αλήθεια που το υπάρχον πολιτικό σύστημα αρνήθηκε να προσφέρει.
Ο Καποδίστριας και ο “από μηχανής θεός”: Είναι οξύμωρο να επικαλείται κανείς τον Καποδίστρια —έναν άνθρωπο που θυσιάστηκε προσπαθώντας να φτιάξει κράτος από το μηδέν κόντρα στα κατεστημένα συμφέροντα— και ταυτόχρονα να πολεμά μια φωνή που ζητά ακριβώς αυτό: τη λειτουργία του κράτους δικαίου.
Αν η χώρα κινδυνεύει με “γκρεμό”, δεν φταίνε αυτοί που αναδεικνύουν τις ρωγμές, αλλά αυτοί που έχτισαν πάνω στο κενό. Η προσευχή είναι προσωπική υπόθεση, αλλά η δικαιοσύνη είναι συλλογική ευθύνη. Και η κ. Καρυστιανού, είτε συμφωνεί κανείς πολιτικά μαζί της είτε όχι, θυμίζει σε όλους μας ότι η σιωπή μπροστά στο άδικο είναι η πραγματική δυστοπία.»
Είναι μάλλον άστοχο να μιλάμε για “λαϊκισμό των πλατειών”, όταν η κ. Καρυστιανού έχει μεταφέρει τον αγώνα της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Επιτροπή Αναφορών (PETI).
Εκεί δεν υπάρχουν “μάζες προς εκτόνωση”, αλλά αυστηροί κανόνες, νομικά επιχειρήματα και θεσμικές διαδικασίες.
Το γεγονός ότι η αναφορά της κρατήθηκε ανοιχτή με ομόφωνη απόφαση των Ευρωπαίων ευρωβουλευτών όλων των πτερύγων, δείχνει ότι η Ευρώπη βλέπει έλλειμμα κράτους δικαίου, όχι “νευρωτικές συμπεριφορές”.
Όταν το εγχώριο σύστημα κλείνει τις πόρτες, η προσφυγή σε διεθνείς οργανισμούς δεν είναι “αχαρτογράφητη ατραπός”, είναι ο μόνος δρόμος για έναν πολίτη που σέβεται τη δημοκρατία.
Τελικά, αν κάποιος φοβάται τον “γκρεμό”, ας αναρωτηθεί: Ποιος μας οδηγεί εκεί; Εκείνος που ζητά την παρέμβαση της ευρωπαϊκής δικαιοσύνης ή εκείνος που προσπαθεί να υποβαθμίσει μια τραγωδία σε “ψυχολογικό πρόβλημα” μιας μάνας;