Η 9η Φεβρουαρίου ανακηρύχθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το 2017 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ συνδέοντάς την με την ημερομηνία του θανάτου του εθνικού μας ποιητή ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ (9 Φεβρουαρίου 1857).
Γιατί, η γλώσσα είναι ένα από τα στοιχεία της ταυτότητας κάθε λαού και έθνους, όπως και η θρησκεία του.
Δεν αποτελεί υπερβολή ότι η ελληνική γλώσσα που μιλάμε σ’ αυτόν εδώ τον τόπο για χιλιάδες χρόνια και της οποίας σπέρματα και ρίζες της βρίσκουμε παντού, σε όλο τον κόσμο, είναι η ίδια. Έχει υποστεί, βέβαια, με την πάροδο χιλιάδων ετών έναν επηρεασμό, αλλά παραμένει η ίδια.
Η γλωσσοπλαστική ικανότητα της γλώσσας μας είναι αξιοθαύμαστη. Δε νιώθει την ανάγκη να δανειστεί και να χρησιμοποιήσει λέξεις ξενικής προέλευσης (κακο)μεταφρασμένες, αντί της παραγωγής της. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε δισκοθήκη αντί για ντισκοτέκ. Πολλά, δυστυχώς, είναι τα παρόμοια παραπτώματα. Δεν θα αναφερθώ στα διάφορα, σύγχρονα κλικ….
Στην ελληνική γλώσσα έχουν γραφεί αριστουργήματα παγκόσμιας λογοτεχνίας και φιλοσοφικής και επιστημονικής σκέψης. Δανείσαμε στις επιστήμες και όρους και ονόματα και ιδέες. Το λεξιλόγιο της σύγχρονης επιστήμης βρίθει από λέξεις ελληνικές.
Η πλαστικότητά της βοηθά να εκφράζονται με σαφήνεια και επιστημονική ακρίβεια έννοιες πολύ λεπτές. Να μη ξεχνάμε ότι στην ελληνική γλώσσα έχουν γραφτεί το Ευαγγέλιο, οι Πράξεις των Αποστόλων. Είναι η γλώσσα που χρησιμοποίησαν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας για τη διατύπωση των υψηλών θεολογικών εννοιών.
Η συνέχεια αυτής της γλώσσας μας είναι που μας συνδέει με το λόγο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, με τη γλώσσα των κειμένων του Ομήρου και του Αισχύλου, με τη γλώσσα του Θουκυδίδη, του Ηροδότου και του Πλούταρχου, με τη γλώσσα του Ιπποκράτη, με τον Ερωτόκριτο και τα δημοτικά μας τραγούδια…
Τα κείμενά μας τα γραμμένα στα ελληνικά με το ελληνικό αλφάβητο είναι αυτά με τα οποία μας έμαθε, μας γνωρίζει και μας ξεχωρίζει όλος ο κόσμος. Αυτή είναι η μεγάλη μας κληρονομιά! Αυτό είναι το μεγάλο μας πολιτισμικό κεφάλαιο. Αυτό είναι το προνόμιο για το οποίο θα ήταν περήφανος κάθε λαός της γης.
Άραγε εμείς ως Έλληνες έχουμε συνείδηση αυτού του γλωσσικού θησαυρού;
Η ημέρα της Ελληνικής γλώσσας είναι, πιστεύω, μια ευκαιρία για συνειδητοποίηση, προβληματισμό και περισυλλογή και κυρίως πρέπει να διαφυλάξουμε το μεγαλείο της γλώσσας μας και την τεράστια κληρονομιά που κουβαλάει γιατί η Ελληνική Γλώσσα, το διαχρονικό, σπάνιο και παντοτινό αυτό διαμάντι ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας μια πλούσια παρακαταθήκη, πραγματικά «παγκόσμια».
Αναστασία Ι. Καρανίκα
ΣΥΓΧΑΙΡΩ ΤΗΝ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ Δεν το ξαναείπα