Με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία (21-02-2026) από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης κ. Παύλο, τη συμμετοχή των αρχών του Τόπου (και του τρόπου μας, δηλ. του δημοκρατικού ασταμάτητα βελτιούμενου γίγνεσθαι) και πολλού λαού από τις γειτονικές (Βαθύλακκος, Μεσιανή-Κουβούκλια, Ροδίτης, Λεύκαρα, Νεράιδα, Ίμερα, Σέρβια, Καστανιά, Λάβα, Πλατανόρρευμα, Βελβεντό) Ενορίες, την Καρυδίτσα και από την Πτολεμαΐδα, με τη μουσική πανδαισία χορού ψαλτών, λαμπρύνθηκε (και λαμπρυνθήκαμε παρόντες και απόντες) η εκκλησιαστική πανήγυρη προς τιμήν του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Βαραδάτου του Κουβουκλιώτη του εξ Αντιοχείας, στο ομώνυμο Ιερό Μητροπολιτικό Εξωκλήσι του, απέναντι από απάνεμο λιμανάκι του ΝΟΚ, της λίμνης Αλιάκμονα – Πολυφύτου, κάτω από την πανέμορφη Νεράιδα των Σερβίων.
‘’Αυτό το πολύτιμο ‘’κάτι’’ που έχετε μέσα σας, να το αυξήσετε, να το κάνετε πολύ’’, είπε στο κήρυγμά του, απευθυνόμενος στο πυκνό εκκλησίασμα, που κατέκλυσε το Ναό, μέσα και έξω, ο Σεβασμιώτατος, αφού πρώτα μίλησε για το βίο του Οσίου Βαραδάτου και για τη βαθιά επιρροή, που άφησε στους Κουβουκλιώτες – και γενικότερα στους πληθυσμούς του Πόντου και της Μικρασίας – ο Όσιος Βαραδάτος, τόση βαθιά επιρροή, που παραμένει ανεξίτηλα χαραγμένη όχι μόνο στη γενιά των προσφύγων, που ξεσπιτωμένοι, γυμνοί και ‘’σκοτωμένοι’’ ήρθαν σε τούτα τα μέρη μ’ αυτό το ‘’κάτι’’ μέσα τους, που τους ώθησε να προχωρήσουν προς τα εμπρός και προς τα επάνω, ώστε να μεγαλουργήσουν σε όλους τους τομείς του κοινωνικού βίου, αλλά και στις επόμενες γενιές, ως και τη σημερινή γενιά, που γαλουχείται, από αυτό (και μέσα σ’ αυτό) το πατροπαράδοτο και άσβεστο ‘’κάτι’’. Αναπτύσσεται, πέφτει και σηκώνεται, φωτίζεται και φωτίζει, είναι ‘’η Ελλάδα που αντιστέκεται, η Ελλάδα που επιμένει // κι όποιος δεν καταλαβαίνει , δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει’’, όπως μας το έλεγε, ψηλαφώντας την ιστορική μας μνήμη, ο λόγιος τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος.
Τον Σεβασμιώτατο κ. Παύλο περιστοίχισαν στη Θ. Λειτουργία οι πατέρες: Αρχιμ. Τιμόθεος Τσισμαλίδης (Πτολεμαΐδα), Πρωτοπ. Κωνσταντίνος Κώστας αρχιερατικός της Α.Π.Β., πρεσβ. Κωνσταντίνος Παραλής (Καστανιά και Λάβα), πρεσβ. Παρασκευάς Καραθανάσης (Καρυδίτσα), διάκονος Άνθιμος Ποτουριάδης. Διακόνησαν στο Ιερό: Μαυρόπουλος Ιωάννης, Παπαδόπουλος Άγγελος, Βαρβαρούσης Κωνσταντίνος, Καρατόστος Νεκτάριος, Βαϊρούσης Κωνσταντίνος.
Έψαλε χορός ψαλτών υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη Πάρη Γκούνα Άρχοντος Υμνωδού της Μ.Χ.Ε. και διευθυντή της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής ‘’Διονύσιος Ψαριανός’’ της Ι. Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης: Γιάννης Τζινίκος, Γιώργος Σεραφείμ (Βελβεντό), Παύλος Φούντογλου (Ροδίτης), Γιάννης Κοκκινίδης, Γιάννης Βακρατσάς, Παναγιώτης Χατζηαποστόλου, Κωνσταντίνος Δαϊρούσης. Καλά, έψαλαν εξαίσια: Τη Δύναμη (Άγιος ο Θεός) του Θρασυβ. Στανίτσα σε διασκευή Χαρίλαου Ταλιαδώρου, το Χερουβικό του Γ’ ήχου του Θ. Φωκαέως, τα Λειτουργικά του Γ’ ήχου του Χ. Ταλιαδώρου, το Άξιον εστί σε Γ’ ήχο του Γρηγορίου Πρωτοψάλτη. Θαυμάσιοι όλοι τους. Μελωδία και δύναμις.
Στην πανηγυρική αρχιερατική Θ. Λειτουργία, από τις αρχές, παρέστησαν:
Ο βουλευτής της Π.Ε. Κοζάνης Μιχάλης Παπαδόπουλος. Ο περιφερειάρχης Δ. Μακεδονίας Γιώργος Αμανατίδης, με καταγωγή από τη Μεσιανή. Ο αντιδήμαρχος Σερβίων Καλλίνικος Χολέβας. Ο πρόεδρος Μεσιανής Κωνσταντίνος Γεωργίου.
Ο ταξίαρχος – και άλλοι αξιωματούχοι – του πυροσβεστικού Σώματος.
Ο πρώην αντιδήμαρχος Σερβίων Θεόδωρος Κυριακίδης (Ροδίτης).
Το Εξωκλήσι – με τη δημιουργική ‘’ματιά’’ και τη φροντίδα του Σεβασμιωτάτου και των άξιων, κληρικών και λαϊκών, συνεργατών του – ανακαινίζεται μέσα και έξω, στον ανοιχτό περιβάλλοντα χώρο. Συμβάλλουν σ’ αυτό η Περιφέρεια και οι τοπικές αυτοδιοικήσεις. Και οι Ενορίες, το κατά δύναμιν.
Ο Άγιος Βαραδάτος (όπως και κάθε Εξωκλήσι, Μάρτυρος ή Οσίου), είναι μια όαση χαράς, Χάρης του Τριαδικού, που την μεταδίδει και χαριτώνει και ενοποιεί τους ανθρώπους και την κτίση. Στα Εξωκλήσια μας, πυρήνες της ‘’μίας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας’’, όπου δεν απορρίπτεται και δεν περισσεύει κανείς, αναιρείται η ιστορική πολυ-διάσπαση της χριστιανοσύνης, εντελώς καταδικαστέα στη νέα γενιά, που ζητά-ψάχνει παραδείγματα ενότητας, χαράς και ειρήνης. Να τα επιδιώκουμε αυτά όλοι, κληρικοί και λαϊκοί, (στο πλαίσιο της εκκλησιολογίας και του σεβασμού των θεσμών) αξιοποιώντας αυτό το ‘’πολύτιμο (και ανεκτίμητο) κάτι’’ που έχουμε ζωντανό μέσα μας.
Μετά το αντίδωρο ο Άγιος Βαραδάτος, προσέφερε εορταστικό κέρασμα χαράς και αγάπης στους πιστούς.
Να μας έχει ο Θεός καλά να ανταμώνουμε και να γιορτάζουμε. Και: Ειρήνη στη γη.
π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας
παπαδάσκαλος
24-02-2026
Η ιστορία του Ναού δεν ξεκίνησε σήμερα, ούτε παραγράφεται από δελτία τύπου. Χτίστηκε στον Ροδίτη γιατί ο Παπα Ηλίας άνοιξε την αγκαλιά του όταν άλλοι έκλειναν τις πόρτες και η Κοινότητα παραχώρησε τη γη της.
Είναι θλιβερό να αποσιωπάται η προσφορά ενός ιερέα που “έβαλε πλάτη” στα δύσκολα και να απαξιώνεται η τοπική αρχή του χωριού. Τα κτίρια έχουν ψυχή και η ψυχή αυτού του ναού ανήκει και σε αυτούς που τον ίδρυσαν και τον πόνεσαν. Η μνήμη του λαού είναι πιο ισχυρή από την ηθελημένη λήθη των επισήμων.
Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα. με το έτσι θέλω μητροπολιτικό παρεκκλήσιο. με το έτσι θέλω το μαχαίρι στο λαιμό όλων για να μαζευτούν χρήματα. με το έτσι θέλω το λίγο να γίνει πολύ. και φυσικά με το έτσι θέλω θα είναι ο δεσπότης αποπεράτωσης. σήμερα το συγκεκριμένο παρεκκλήσιο και αύριο θα αρχίσει η ζητιανιά όπως και άρχισε για ακόμη ένα παρεκκλήσιο. όλα καλά και άγια. όχι όμως με αυτό τον τρόπο και την τακτική σεβασμιότατε. ρωτάτε τους ιερείς αν έχουν χρήματα για τους δικούς τους ναούς ? συνεχώς και καλά πράττουμε δίνουμε χρήματα για να πληρώνουν οι ιερείς λογαριασμούς. ρωτάτε τον κόσμο αν το λίγο μπορεί να το κάνει πολύ? δεν φτάνει να λέτε οτι ο κόσμος της κοζάνης είναι φιλάγιος. το λέτε με την καρδιά σας? και το ποιο λυπηρό θα είναι εαν όλα αυτά γίνονται για προσωπική προβολή κάποιων που πρέπει να αφήσουν και έργο. σίγουρα αν διαβάσετε αυτά που γράφουμε ή εαν σας τα μεταφέρουν κάποιοι κολαούζοι ( σε υπερθετικό βαθμό βέβαια ) ούτε θα τα δώσετε σημασία αλλά ίσως χαρείτε ταυτόχρονα. δώστε σημασία στον λαό της κοζάνης, αλλάξτε στάση ζωής, μιλήστε με αγάπη και όχι με απαξίωση, ( δεν έχει όλος ο κόσμος πτυχία πανεπιστημίου ) είναι γνωστό άλλωστε ότι όλους τους άλλους ανευ πτυχίων τους απαξιώνεται, πλησιάστε τους νέους, και το κυριότερο μην απομακρύνεται τον κόσμο απο την εκκλησία γιατί το κάνετε και με μεγάλη επιτυχία. τα χρόνια πέρασαν σεβασμιότατε…………
Δεν έχουν τη δύναμη, όλα τα χρόνια, να αναφέρουν έστω μια φορά το όνομα του Πάτερ Ηλία και της ενορίας Ροδίτη.
Υπέργηρος ο παπα Ηλίας, έπειτα απο εξήντα περίπου χρόνια διακονίας, χωρίς ενορία (συνταξιούχος), μακριά από κάθε εξουσία, μακριά απο” γιαλαντζί” τίτλους και βραβεύσεις του “άτυπου” γραφείου τύπου της Μητροπόλεως, με έδρα, το κατά τα άλλα… προκομμένο Βελβεντό, τους κοιτά, να κάνουν για άλλη μια φορά μνημόσυνο, με ξένα κόλυβα…