Ανησυχητική χαρακτήρισε ο δικηγόρος Κοζάνης Ζήσης Βρίκος την εικόνα που διαμορφώνεται από τα στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία στην Π.Ε. Κοζάνης, σχολιάζοντας τα 54 περιστατικά που καταγράφηκαν στο πρώτο διάστημα του 2026. Όπως ανέφερε, αυτά είναι μόνο τα καταγεγραμμένα περιστατικά, σημειώνοντας πως στην πραγματικότητα μπορεί να είναι περισσότερα, είτε επειδή δεν υπήρξε καταγγελία είτε επειδή, σε αρχικό στάδιο, επιλέχθηκε να αναζητηθεί λύση χωρίς να καταγραφεί επίσημα το περιστατικό. Ο κ. Βρίκος επισήμανε πως όταν υπάρχουν συλλήψεις, η νόμιμη διαδικασία προφανώς ακολουθείται, ωστόσο εξήγησε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις που δεν φτάνουν στο ακροατήριο, γιατί προηγείται παρέμβαση και επιλέγονται συναινετικές, διορθωτικές λύσεις. Όπως είπε, επειδή η οικογενειακή βία αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της οικογένειας και της ειρήνευσης μέσα σε αυτή, χρειάζεται ιδιαίτερη προσέγγιση, με αυστηρότητα απέναντι στη βία αλλά και συνεκτίμηση του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος.
Σε ό,τι αφορά την προστασία των θυμάτων, ο ίδιος υποστήριξε πως υπάρχει ένα αρκετά ευρύ «οπλοστάσιο», τόσο από την πλευρά της Αστυνομίας σε επίπεδο καταστολής όσο και από τις δικαστικές αρχές σε επίπεδο τιμωρίας, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Τόνισε, παράλληλα, πως η ενδοοικογενειακή βία έχει στην πλειονότητα των περιπτώσεων «αρσενικό πρόσημο», με θύματα κυρίως γυναίκες και δράστες συνήθως συζύγους ή συντρόφους, ενώ σημείωσε ότι παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες, όπως ο αλκοολισμός, η χρήση ναρκωτικών, τα οικονομικά προβλήματα, το μορφωτικό επίπεδο και ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά. Αναφερόμενος στο κατά πόσο υπάρχουν ψευδείς καταγγελίες, ο κ. Βρίκος είπε πως δεν μιλά τόσο για ψευδείς καταγγελίες, όσο για υπερβολές, που υπό άλλες συνθήκες θα υπάγονταν στον κοινό Ποινικό Κώδικα και δεν θα αποκτούσαν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που προσδίδει το πλαίσιο της ενδοοικογενειακής βίας. Όπως εξήγησε, επειδή ένα επεισόδιο συμβαίνει μέσα στον κόλπο της οικογένειας, αυτομάτως λαμβάνει διαφορετική νομική βαρύτητα.
Σχολιάζοντας τη συνολική εικόνα, ο δικηγόρος Κοζάνης είπε πως από τη δική του εμπειρία υπάρχει αύξηση και των διαζυγίων. Όπως εκτίμησε, η ελληνική οικογένεια εξακολουθεί να δοκιμάζεται από τα «απόνερα» της περιόδου του κορωνοϊού, τονίζοντας ότι ειδικά στην περιοχή υπήρξε έντονη πίεση κατά την περίοδο της καραντίνας, με συνέπειες στα θεμέλια πολλών οικογενειών. Πρόσθεσε δε ότι αλλάζει και η νοοτροπία των νεότερων ανθρώπων, τόσο σε επίπεδο ανοχής όσο και στον τρόπο που βλέπουν τη συνέχεια της ζωής τους. Καθοριστικό ρόλο, σύμφωνα με τον ίδιο, παίζει και ο οικονομικός παράγοντας, τον οποίο χαρακτήρισε ως έναν από τους βασικότερους, αν όχι τον βασικότερο λόγο, για τον οποίο ένα ζευγάρι οδηγείται σε διάσπαση. Σε ό,τι αφορά τα διαζύγια, ο κ. Βρίκος υπογράμμισε ότι η μη εξεύρεση συναινετικής λύσης, ειδικά σε οικογενειακές υποθέσεις, είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας εντολέας. Όπως είπε, το συναινετικό διαζύγιο μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε περίπου δέκα ημέρες, όμως όταν οι σύζυγοι δεν συμφωνούν σε ζητήματα όπως η διατροφή, η επιμέλεια ή το ίδιο το διαζύγιο, τότε η υπόθεση γίνεται εξαιρετικά ψυχοφθόρα και πολυετής. Εξήγησε ότι μια προσωρινή διαταγή μπορεί να ρυθμίσει άμεσα κάποια ζητήματα, όμως τα ασφαλιστικά μέτρα χρειάζονται περίπου έξι έως οκτώ μήνες για να αποδώσουν απόφαση, ενώ η τακτική διαδικασία έχει ορίζοντα τουλάχιστον ενάμιση έως δύο χρόνια, συχνά και περισσότερο.
Στο θέμα της συνεπιμέλειας σημείωσε ότι στην πράξη λειτουργεί, αλλά όλα εξαρτώνται από τους ανθρώπους. Όπως είπε, όσο περνούν τα χρόνια περισσότεροι πατέρες ζητούν να έχουν ουσιαστικό ρόλο στη ζωή των παιδιών τους και αυτό αποτυπώθηκε και νομοθετικά. Δεν έκρυψε, ωστόσο, ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η διεκδίκηση της συνεπιμέλειας μπορεί να χρησιμοποιείται και εκδικητικά, ως μοχλός πίεσης προς τη σύζυγο που ζητά το διαζύγιο. Παρ’ όλα αυτά, παρατήρησε ότι, ανεξαρτήτως δικαστικών αποφάσεων ή συμφωνητικών, τα περισσότερα ζευγάρια μετά από ένα διάστημα βρίσκουν τις δικές τους χρυσές τομές στην καθημερινότητα, ακολουθώντας στην πράξη έναν ρυθμό που δεν ταυτίζεται απόλυτα με όσα γράφει μια δικαστική απόφαση.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Θεσμικά, όπως είπε, έχει εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, διαφορετικά δεν θα υπηρετούσε το λειτούργημα του δικηγόρου. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος προσωπικά επιδιώκει πάντα, όπου είναι δυνατόν, να βρίσκονται λύσεις έξω από τις δικαστικές αίθουσες. Υποστήριξε πως ένας συμβιβασμός, ακόμη κι αν είναι λίγο χειρότερος, είναι συχνά πολύ καλύτερος από μια δικαστική απόφαση που ίσως αργήσει πολύ και κοστίσει ακριβά. Κατά τον ίδιο, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ποιότητα της απονομής της Δικαιοσύνης, αλλά κυρίως η βραδύτητα και το αυξημένο κόστος, που, όπως είπε, δεν αφορά μόνο τις αμοιβές των δικηγόρων αλλά και συνολικά το βάρος που επωμίζεται ο πολίτης.
Σε προσωπικό επίπεδο, ο κ. Βρίκος είπε ότι έχει αρνηθεί να αναλάβει υποθέσεις, όχι μόνο για λόγους ηθικής αλλά και ιδιοσυγκρασίας ή αδυναμίας συνεργασίας με ορισμένους ανθρώπους. Ως ακραίο παράδειγμα έφερε την υπεράσπιση παιδεραστή που έχει ομολογήσει την πράξη του, λέγοντας πως εκεί θα υπήρχαν σοβαρές ηθικές αντιστάσεις. Ταυτόχρονα, ξεκαθάρισε ότι πολλές φορές, αν δεν έχει κανείς πλήρη γνώση της δικογραφίας, δεν μπορεί να σχηματίσει εμπεριστατωμένη άποψη για μια υπόθεση, γι’ αυτό και ο ίδιος αποφεύγει να τοποθετείται δημόσια για πολύκροτες ποινικές υποθέσεις χωρίς να γνωρίζει όλον τον φάκελο.
Ερωτηθείς αν έχει υπάρξει περίπτωση που να αισθανθεί ότι ο αντίδικος έχει δίκιο και ο δικός του εντολέας άδικο, απάντησε ότι, εφόσον ένας δικηγόρος προετοιμάζεται σωστά, δεν αιφνιδιάζεται σε τέτοιες υποθέσεις. Μάλιστα, υπογράμμισε πως αν διαγνώσει ότι ο εντολέας του δεν έχει δίκιο, οφείλει να του δώσει σωστή νομική συμβουλή και να τον οδηγήσει μακριά από τα δικαστήρια, προς μια εξωδικαστική λύση. Η πιο δύσκολη υπόθεση που έχει χειριστεί, όπως είπε, παραμένει εκείνη της κατασπάραξης του μικρού Στάθη από ροτβάιλερ, μια υπόθεση που, όπως τόνισε, τον έχει σημαδέψει βαθιά. Υπενθύμισε ότι το ποινικό σκέλος έχει ολοκληρωθεί με καταδίκη του ιδιοκτήτη, ενώ παραμένει ανεκτέλεστη απόφαση σε επίπεδο αποζημίωσης. Σημείωσε ακόμη ότι η υπόθεση αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει αφετηρία για ευρύτερο προβληματισμό πάνω στην ανάγκη περαιτέρω αναμόρφωσης του νομοθετικού πλαισίου για τα ζώα συντροφιάς.
Κλείνοντας, έδωσε και μια γενική συμβουλή προς τους πολίτες. Να απευθύνονται έγκαιρα στον δικηγόρο τους για οποιαδήποτε απορία, γιατί, όπως είπε χαρακτηριστικά, είναι προτιμότερο να ζητά κανείς νομική συμβουλή νωρίς, παρά να τρέχει αργότερα να σβήσει φωτιές.
Ο μοντερνισμός του γ…ω και δέρνω… τόσο σε άντρες..οσο και σε γυναίκες…και οι μοντέρνες αντιλήψεις για την χρήση αλκοόλ και Εξαρτησιογονων ουσιών…σε συνδυασμό με τα γενοσημα..που δεν έχουν την ίδια ισχύ όπως τα επώνυμα φάρμακα..καθώς και το οικονομικό..αυτά τα αποτελέσματα φέρνουν..