Το κυνήγι των ζώων είναι άμεσα συνυφασμένο με την ελληνική ύπαιθρο και σχεδόν παραδοσιακό. Στη χώρα μας η θήρα ασκείται ελεύθερα παρόλο που η Ελλάδα διαθέτει την μικρότερη κυνηγετική περίοδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ το 37% της υπαίθρου βρίσκεται υπό καθεστώς προστασίας. Ιδιαίτερο πάθος για την θήρα επιδεικνύουν οι κυνηγοί της περιοχής με τον Κυνηγετικό Σύλλογο Κοζάνης, να αριθμεί γύρω στα χίλια μέλη που δραστηριοποιούνται κυνηγετικά κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή.

Η περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να εξελίξει μία παραδοσιακή δραστηριότητα σε πόλο έλξης τουριστών, καθώς η θήρα αποτελεί πλέον μία μορφή εναλλακτικού τουρισμού για τους λάτρεις της υπάιθρου, με την Ελλάδα να διαθέτει το πλεονέκτημα του ελεύθερου κυνηγιού στη φύση.

Το kozan.gr συνομίλησε με τον πρόεδρο του Κυνηγετικού Συλλόγου Κοζάνης Δημήτρη Πετρίδη, καθώς και τον δασολόγο και επιστημονικό συνεργάτη της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας Θράκης, Ιωάννη Ισαάκ, για ζητήματα που αφορούν στη θήρα.

Ν.Χ.: Υπάρχει μία μερίδα ανθρώπων που εκφράζει την άποψη ότι το κυνήγι αποτελεί μία παρωχημένη δραστηριότητα που με την αστικοποίηση του πληθυσμού θα μπορούσε να εκλείψει. Παρόλα αυτά η δραστηριότητα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ελληνική ύπαιθρο. Εκσυγχρονισμός θα μπορούσε να υπάρξει;

Δ.Π.: Κάποιος υπουργός μας είχε πει ότι το κυνήγι είναι μια δραστηριότητα εκ του περιττού –χρησιμοποιώ λόγια δικά του- και ως εκ τούτου πρέπει να καταργηθεί. Μόνο παρωχημένη δραστηριότητα δεν είναι και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δεν υπάρχει κράτος στον πλανήτη γη που δεν υφίσταται η κυνηγετική δραστηριότητα. Αυτό τα λέει όλα από μόνο του. Εγώ θεωρώ ότι το κυνήγι είναι καταγεγραμμένο στο dna του ανθρώπου. Σε άλλους είναι πιο ανεπτυγμένο και σε άλλους είναι σε λήθαργο.

Ι.Ι.: Στην Ελλάδα ασχολούμαστε και θέλουμε να κατοχυρώσουμε για πάντα, αυτό που λέμε ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι. Είμαστε από τις λίγες χώρες, που ο οποιοσδήποτε ερχόμενος, δίνοντας και περνώντας τις εξετάσεις του, βγάζοντας την άδεια του φυσικά, μπορεί να ασκήσει την κυνηγετική δραστηριότητα. Ούτε σε ρεζέρβα, ούτε σε περιορισμένους χώρους, αλλά ελεύθερα στη φύση, κάτι το οποίο ξεχωρίζει την δική μας μορφή κυνηγιού, ακόμα και από την Ευρωπαϊκή η οποία ήταν μία λίγο “ελιτίστικη” λογική, που στηριζόταν στη λογική της φεουδαρχίας και των κλειστών κλαμπ. Εμείς συνεχίζουμε μία δραστηριότητα που ασκούσε παραδοσιακά ο ελληνικός πληθυσμός και θέλουμε αυτή την δραστηριότητα να την παραδώσουμε και στις επόμενες γενιές.

Ν.Χ.: Τελευταία παρατηρείται το φαινόμενο ανάρτησης φωτογραφιών των θηραμάτων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, πρακτική που έχει σχολιαστεί ποικιλοτρόπως. Ποια η άποψή σας;

Δ.Π. Η προσωπική μου άποψη αλλά και η θέση του Κυνηγετικού Συλλόγου Κοζάνης είναι ότι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί σε ό,τι αφορά τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τα social media. Εμείς επειδή είναι και στα πλαίσια του έργου μας φροντίζουμε ώστε να κατευθύνουμε τα μέλη μας στο να μην ανεβάζουν φωτογραφίες οι οποίες δείχνουν έναν μεγάλο αριθμό θηρεύσιμων θηραμάτων ή μία φωτογραφία που αισθητικά προσβάλλει το νεκρό θήραμα, γιατί και το θήραμα πρέπει να το σεβόμαστε. Προσπαθούμε με όλα τα μέσα και ενημερώνουμε τα μέλη μας. Τώρα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι δεν το αντιλαμβάνονται αυτό και προκαλούν και το δημόσιο αίσθημα, γιατί εμένα μου αρέσει το κυνήγι, κάποιος άλλος δεν συμφωνεί με αυτή τη δραστηριότητα, κάποιον άλλο τον ενοχλεί αισθητικά, προσπαθούμε λοιπόν να περιορίσουμε αυτό το φαινόμενο. Τώρα αν θέλεις να ανεβάσεις μια φωτογραφία με ένα τρόπαιο ας το χαρακτηρίσω έτσι, με έναν μεγάλο αγριόχοιρο που χτύπησες, νομίζω ότι στα πλαίσια της δημοκρατίας και της ελευθερίας της επικοινωνίας, ο καθένας μπορεί να το κάνει αλλά μέχρι εκεί, και όχι φωτογραφίες που μας προσβάλλουν όλους συλλήβδην σαν κυνηγούς και δίνουν αρνητική εικόνα στην κοινωνία. Ο κυνηγός δεν είναι σε καμία περίπτωση ούτε οπλοφόρος, ούτε δολοφόνος. Είμαστε άνθρωποι από όλες τις κοινωνικές τάξεις, οι οποίοι ασχολούμαστε με αυτή τη δραστηριότητα. Μας αρέσει η φύση, το βουνό, το περπάτημα, τα σκυλιά μας αλλά και η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ ημών και των σκύλων μας. Η θήρευση ενός ζώου είναι το τελευταίο.

Ν.Χ.: Ποια είναι η διαδικασία έκδοσης άδειας κυνηγιού και τι είδους διαδικασίες απαιτούνται από τον κάθε κυνηγό;

Δ.Π.: Κάποιος που θέλει να ασχοληθεί με την κυνηγετική δραστηριότητα πρέπει πρωτίστως να μεταβεί στον Κυνηγετικό Σύλλογο της περιοχής του και να κάνει μία αίτηση για να δώσει κάποιες εξετάσεις οι οποίες γίνονται στα κατά τόπους δασαρχεία. Οι εξετάσεις είναι ανάλογες του τύπου των εξετάσεων που δίνουμε για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Εφόσον λοιπόν κριθεί επιτυχών, προσκομίζει στον Κυνηγετικό Σύλλογο 2 φωτογραφίες, μία βεβαίωση από την αρμόδια Αστυνομική Αρχή ότι είναι σε θέση να φέρει όπλο, και μετά εμείς εκδίδουμε την άδεια θήρας, η οποία ισχύει για μία κυνηγετική χρονιά και ανανεώνεται κάθε έτος.

Ν.Χ.: Στο διοικητικό κομμάτι των διαδικασιών θα μπορούσε να γίνει κάποια απλοποίηση;

Δ.Π.: Προφανώς η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ όπως και σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας αλλάζουν κάποια πράγματα, έτσι και στο θέμα της έκδοσης αδειών θήρας θα μπορούσε να γίνεται και ηλεκτρονικά. Εμείς δεν είμαστε αντίθετοι να αφήσουμε το χαρτί και το στυλό και να περάσουμε σε ηλεκτρονική έκδοση αδειών θήρας. Δεν είμαστε αντίθετοι σε κάτι τέτοιο, θα απλοποιήσει διαδικασίες και εμάς θα αμς λύσει τα χέρια.

Ν.Χ.: Αναφορικά με το ζήτημα των αδειών, θεωρείτε ότι θα μπορούσε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο ιατρικό κομμάτι των διαδικασιών, για την προστασία των κυνηγών;

Δ.Π.: Κάποιος για να εκδώσει άδεια θήρας, θα πρέπει να προσκομίσει βεβαίωση από την Αστυνομική Αρχή ότι μπορεί να φέρει όπλο. Η Αστυνομική Αρχή ζητά ιατρική γνωμάτευση από ψυχίατρο, νευρολόγο ή ειδικό παθολόγο ότι δεν έχει κάποια ψυχική νόσο. Όλα αυτά βέβαια είναι θέματα των γιατρών που δίνουν τις βεβαιώσεις. Επιπλέον οι κυνηγοί καλύπτονται ασφαλιστικά από τους κυνηγετικούς συλλόγους σε περίπτωση ατυχήματος, ενώ οι σύλλογοι δίνουν οδηγίες με έντυπο υλικό ή μέσω των social media για το πώς πρέπει να κινούμαστε με ασφάλεια στο βουνό, πως πρέπει να χρησιμοποιούμε τα όπλα, πως πρέπει να τα μεταφέρουμε, ενώ έχει περάσει νομοθετικά πλέον και η υποχρεωτική κάλυψη του σώματος με πορτοκαλί γιλέκο. Για το θέμα της ασφάλειας προσπαθούμε και θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Το θέμα “ασφάλεια” δεν τελειώνει ποτέ, ότι πρόβλημα επισημαίνεται ή κάποια αστοχία προσπαθούμε κάθε χρόνο να τη βελτιώσουμε.

Ν.Χ.: Πως μπορεί να περιοριστεί η παραβατικότητα στο κομμάτι της θήρας;

Ι.Ι.: Όταν έχουμε ανθρώπους που μπορεί να κινούνται σε μία τεράστια έκταση μπορεί να υπάρχει μια οποιαδήποτε παραβατικότητα, αλλά θα πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή η παραβατικότητα περιορίζεται στο ελάχιστο την περίοδο της κυνηγετικής δραστηριότητας. Ας μιλήσουμε για την υπόλοιπη παραβατικότητα λοιπόν και λιγότερο για την παραβατικότητα κατά το διάστημα που γίνεται η θήρα, η οποία με τη λειτουργία της ομοσπονδιακής θηροφυλακής και της θηροφυλακής έτσι οργανωμένα όπως γίνεται από τους κυνηγετικούς συλλόγους ουσιαστικά έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Εξαιρέσεις πάντοτε υπάρχουν.

*Για πληροφορίες σχετικά με τις περιοχές και τις περιόδους που επιτρέπεται το κυνήγι αλλά και για την πανίδα της περιοχής μπορεί να απευθυνθεί κανείς στον Κυνηγετικό Σύλλογο Κοζάνης.

Νατάσα Χατζηγεωργίου

*** Επίσης, διαβάστε εδώ: Αύξηση του αριθμού των λύκων, των αρκούδων και των αγριόχοιρων παρατηρούν οι κυνηγοί της περιοχής – Συνέντευξη στο kozan.gr με τους ιθύνοντες του Κυνηγετικού Συλλόγου Κοζάνης