Πως έχουμε γίνει έτσι οι άνθρωποι … Όχι δεν φταίει ο κορωνοιός, αυτός ο ύπουλος εχθρός που μπήκε ξαφνικά στη ζωή μας , όλα ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα, από τότε που το διαδίκτυο μπήκε στη ζωή μας και ξεπέρασε τα πάντα!

Πονάμε πλέον με φατσούλες, αγαπάμε με καρδούλες, γελάμε με αυτοκόλλητα. Δηλώνουμε πως νιώθουμε, τι αισθανόμαστε, πως ζούμε, τα δώρα που μας χάρισαν, σε άγνωστους και άσχετους, που στην ουσία δεν τους καίγεται καρφάκι.Προσποιούμαστε ότι περνάμε υπέροχα και ζούμε ζωές που θα τις ζήλευε και ο μεγάλος Δανός Παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που πάντα έλεγε “οτιδήποτε βλέπεις μπορεί να γίνει ένα παραμύθι” Αγκαλιαζόμαστε μέσα από τις οπτικές ίνες και αγαπάμε είδωλα που μόνο σε εικόνες υπάρχουν. Τα ψέματα περισσεύουν και στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι λαμπερά, τα συναισθήματα είναι μόνο ψηφιακά , οι κορνίζες αλλά και το περιεχόμενο τους απάτες, το τέλειο και το Ουάου για την πλάκα μας … έτσι για να περνάει η ώρα μας ! Και η αλήθεια ;; Που πήγε η αλήθεια … χάθηκε κι αυτή μαζί με τις αξίες και τις αρχές που πρέπει να διέπουν την υγιή σχέση των ανθρώπων.

Και επανέρχομαι στον παραμυθά Άντερσεν “η ζωή είναι μια ωραία μελωδία. Μόνο οι στίχοι είναι λίγο μπερδεμένοι”

Υ.Γ 1 . Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου.

2. Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό μου αρχείο ( πριν από πολλά χρόνια με την όμορφη γατούλα να πρωταγωνιστεί σ’ ένα από τα παραμύθια του Χανς Άντερσεν)

3. Λατρεύω τη φύση και τις αληθινές εικόνες .. που μου χαρίζει!

Κατερίνα Μαρκοπούλου – Δημοσιογράφος