Σε ερώτηση του kozan.gr, με αφορμή τη συνέντευξη τύπου του Περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας, Γ. Κασαπίδη και σε σχέση με το πολυσυζητημένο πρόγραμμα “Ενίσχυση μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων που επλήγησαν από τον COVID-19″, η επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης Γ. Ζεμπιλιάδου,  είναι το πρώτο πολιτικό πρόσωπο που θέτει όχι μόνο ζήτημα ηθικής τάξης αλλά, ξεκάθαρα, ζήτημα νομιμότητας σε σχέση με τη χρηματοδότηση από το εν λόγω Πρόγραμμα, της επιχείρησης του υπευθύνου Αντιπεριφερειάρχη για το ΕΣΠΑ Ν. Λυσσαρίδη.

Κα Ζεμπιλιάδου, ακούσατε στη Συνέντευξη Τύπου τις απαντήσεις του Περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας σε σχέση με το αν υπάρχει θέμα ηθικής τάξης από την επιχορήγηση, με το ανώτατο τίμημα (των 40.000 ευρώ), των δύο Αντιπεριφερειαρχών  (Λυσσαρίδη – Τοπαλίδη)  από το  συγκεκριμένο πρόγραμμα. Εσάς ποια είναι η άποψή σας;

Κύριε Σαμαρά, από τη στιγμή που 3.000 επιχειρήσεις βρίσκονται σήμερα εκτός προγράμματος και στα όρια της ανθρώπινης απελπισίας, εκ των πραγμάτων υπάρχει μείζον πρόβλημα.

Κατ΄ αρχήν πολιτικό, για τους τραγικά λάθος χειρισμούς του Περιφερειάρχη, που μας έφεραν εδώ, όταν μάλιστα, τόσο εμείς, όσο και άλλοι φορείς και εμπειρογνώμονες, επισημάναμε έγκαιρα τα σοβαρά προβλήματα που θα οδηγούσαν σε αυτά τα τραγικά αποτελέσματα.

Όμως, κατά την άποψή μας, υπάρχει και ένα μείζον θέμα νομιμότητας σε σχέση με το Δημοσιονομικό πλαίσιο της ΕΕ και της ενσωμάτωσής του στο Εθνικό Δίκαιο, που αφορά στην χρηματοδότηση από το εν λόγω Πρόγραμμα, κυρίως του υπευθύνου Αντιπεριφερειάρχη για το ΕΣΠΑ του κου Λυσσαρίδη και πιθανότατα και των υπόλοιπων.

Εν δυνάμει πρόβλημα υπάρχει και για τον Περιφερειάρχη, εφόσον είχε ενημερωθεί έγκαιρα και δεν φρόντισε να εφαρμόσει όσα το Δημοσιονομικό Πλαίσιο ορίζει.

Ειδικότερα στο άρθρο 57 του Δημοσιονομικού Κανονισμού 966/2012 της ΕΕ, το οποίο σας επισυνάπτω, υπάρχει σαφής αναφορά στην έννοια «Σύγκρουση Συμφερόντων», σύμφωνα με την οποία: «σύγκρουση συμφερόντων ανακύπτει οσάκις η αμερόληπτη και αντικειμενική άσκηση των καθηκόντων δημοσιονομικού παράγοντα ή άλλου προσώπου, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, υπονομεύεται από οικογενειακούς ή συναισθηματικούς λόγους ή από πολιτικούς ή εθνικούς δεσμούς, από οικονομικό συμφέρον ή ……».

Στην περίπτωση αυτή ο εν λόγω Δημοσιονομικός Παράγοντας (Αντιπεριφερειάρχης), όφειλε αφενός να απέχει από τα καθήκοντά του, έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία στην οποία είχε αποφασίσει να συμμετέχει ως εν δυνάμει ωφελούμενος και αφετέρου, να ενημερώσει τον ιεραρχικά ανώτερο του (Περιφερειάρχη) ο οποίος και θα έπρεπε να αναφέρει το γεγονός στον Διατάκτη του Προγράμματος (Περιφερειακό Ταμείο), ο οποίος και θα επιβεβαίωνε εγγράφως την Περιφερειακή Αρχή αν υπάρχει ή όχι σύγκρουση συμφερόντων.

Κατά την άποψή μας, η διαδικασία αυτή της έγγραφης επιβεβαίωσης, έπρεπε να ακολουθηθεί πρωτίστως για τον κο Λυσσαρίδη και για λόγους διαφάνειας και για όλους τους Αντιπεριφερειάρχες.

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και το Άρθρο 7 του Ν. 2690/1999 περί «Αμεροληψίας των διοικητικών οργάνων» του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας.  

Σύμφωνα με αυτό «…..τα μέλη των συλλογικών οργάνων, οφείλουν να απέχουν από κάθε ενέργεια ή διαδικασία που συνιστά συμμετοχή σε λήψη απόφασης ή διατύπωση γνώμης ή πρότασης εφόσον:
α) η ικανοποίηση προσωπικού συμφέροντος τους συνδέεται με την έκβαση της υπόθεσης, ή
β) είναι σύζυγοι ή συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας
, κατ’ ευθεία μεν γραμμή απεριορίστως, εκ πλαγίου δε έως και τέταρτου βαθμού, με κάποιον από τους ενδιαφερομένους …..»

Με βάση τα παραπάνω προτείνουμε:

1ο προκειμένου να μην προκύψουν προβλήματα δημοσιονομικών διορθώσεων, που θα οδηγήσουν σε δραματικές καταστάσεις για την πορεία του ΠΕΠ, αλλά και για να ικανοποιηθεί το περί «Δικαίου αίσθημα» των χιλιάδων Επιχειρηματιών και Επαγγελματιών που έμειναν εκτός του Προγράμματος, να αποσυρθούν οι αιτήσεις επιχορήγησης των εμπλεκόμενων Αντιπεριφερειαρχών και θεσμικών και να παραιτηθεί ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης για το ΕΣΠΑ.

2ο Να υπάρξει πρόσθετη χρηματοδότηση 60εκ€ στο τρέχον πρόγραμμα για κάλυψη όλων των επιχειρήσεων που κόπηκαν λόγω εξάντλησης του ποσού της Πρόσκλησης.

3ο Νέα πρόσκληση για κάλυψη των Επιχειρήσεων που έμειναν εκτός ενώ έχουν πληγεί από την Πανδημία με διεύρυνση κριτηρίων και για τις νέες επιχειρήσεις.

Σας παραθέτω και τα παρακάτω άρθρα στα οποία στηρίζω την άποψη μου

Υπόμνημα

Άρθρο 57 Κανονισμού 966/2012 (Δημοσιονομικός Κανονισμός ΕΕ)_

Σύγκρουση συμφερόντων 1. Απαγορεύεται σε όλους τους δημοσιονομικούς παράγοντες και σε κάθε άλλο πρόσωπο που συμμετέχει στην εκτέλεση και στη διαχείριση του προϋπολογισμού, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών προπαρασκευαστικών πράξεων, και στον λογιστικό ή άλλο έλεγχο, να προβαίνουν σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία είναι δυνατόν να φέρει τα συμφέροντά τους σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της Ένωσης. Εάν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, το εν λόγω πρόσωπο απέχει από τη σχετική ενέργεια και αναφέρει το γεγονός στον διατάκτη, ο οποίος επιβεβαιώνει εγγράφως κατά πόσον υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Το εν λόγω πρόσωπο ενημερώνει επίσης τον ιεραρχικά ανώτερό του. Αν διαπιστωθεί σύγκρουση συμφερόντων, το εμπλεκόμενο πρόσωπο παύει να ασκεί οποιαδήποτε δραστηριότητα σχετική με το συγκεκριμένο θέμα. Ο διατάκτης επιλαμβάνεται προσωπικά οποιασδήποτε περαιτέρω απαιτούμενης ενέργειας. 26.10.2012 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 298/33 2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, σύγκρουση συμφερόντων ανακύπτει οσάκις η αμερόληπτη και αντικειμενική άσκηση των καθηκόντων δημοσιονομικού παράγοντα ή άλλου προσώπου, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, υπονομεύεται από οικογενειακούς ή συναισθηματικούς λόγους ή από πολιτικούς ή εθνικούς δεσμούς, από οικονομικό συμφέρον ή από οποιαδήποτε σύμπτωση συμφερόντων με τον δικαιούχο. 3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 210, για τον προσδιορισμό των ενεργειών που είναι πιθανό να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφερόντων και για την ακολουθητέα διαδικασία στις περιπτώσεις αυτές.

ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 2690/1999 Κύρωση του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και άλλες διατάξεις.  

Άρθρο 7. Αμεροληψία των διοικητικών οργάνων

  1. Τα διοικητικά όργανα, μονομελή ή συλλογικά, πρέπει να παρέχουν εγγυήσεις αμερόληπτης κρίσης κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. 

    2. Τα μονομελή όργανα, καθώς και τα μέλη των συλλογικών οργάνων, οφείλουν να απέχουν από κάθε ενέργεια ή διαδικασία που συνιστά συμμετοχή σε λήψη απόφασης ή διατύπωση γνώμης ή πρότασης εφόσον:
    α) η ικανοποίηση προσωπικού συμφέροντος τους συνδέεται με την έκβαση της υπόθεσης, ή
    β) είναι σύζυγοι ή συγγενείς εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, κατ’ ευθεία μεν γραμμή απεριορίστως, εκ πλαγίου δε έως και τέταρτου βαθμού, με κάποιον από τους ενδιαφερομένους, ή
    γ) έχουν ιδιαίτερο δεσμό ή ιδιάζουσα σχέση ή εχθρότητα με τους ενδιαφερομένους.

3. Το όργανο ή το μέλος του συλλογικού οργάνου, εφόσον κρίνει ότι συντρέχει στο πρόσωπό του λόγος που επιβάλλει την αποχή του, οφείλει να το δηλώσει αμέσως στην προϊστάμενη αρχή ή στον προεδρεύοντα του συλλογικού οργάνου, αντιστοίχως, και να απέχει από οποιαδήποτε ενέργεια. Στις περιπτώσεις αυτές, η προϊστάμενη αρχή, ή το συλλογικό όργανο, αποφαίνεται το ταχύτερο δυνατόν.

4. Αίτηση εξαίρεσης μονομελούς οργάνου, ή μέλους συλλογικού οργάνου, μπορούν να υποβάλουν οι ενδιαφερόμενοι σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. Η αίτηση υποβάλλεται στην προϊστάμενη αρχή, ή στον προεδρεύοντα του συλλογικού οργάνου, ή στο αποφασίζον όργανο, κατά περίπτωση. Κατά τα λοιπά, εφαρμόζονται και στην περίπτωση αυτή τα οριζόμενα στην τελευταία περίοδο της προηγούμενης παραγράφου.

5. Η εξαίρεση μπορεί να διατάσσεται και αυτεπαγγέλτως από την προϊστάμενη αρχή ή το συλλογικό όργανο.

6. Τα οριζόμενα στις προηγούμενες παραγράφους δεν εφαρμόζονται σε περίπτωση που δηλώνεται αποχή, ή ζητείται η εξαίρεση, τόσων μελών συλλογικού οργάνου ώστε τα απομένοντα να μη σχηματίζουν την κατά την παρ. 1 του άρθρου 14 απαρτία.

kozan.gr