Σήμερα φαίνεται όσο ποτέ το μεγάλο έργο των Πολιτιστικών Συλλόγων, κάποτε μας εξυμνούσαν ως θεματοφύλακες του Πολιτισμού και της Παράδοσης, τα πιο ζωντανά κύτταρα της κοινωνίας και τώρα είμαστε στο σημείο μηδέν. Περιμένουμε ερμητικά μία ανακοίνωση να δώσει ξανά ώθηση στο έργο μας. Δεν μείναμε άπραγοι τόσο καιρό αλλά το διαδίκτυο δεν μπορεί να αντικαταστήσει καμία δια ζώσης επικοινωνία, καμία εκδήλωση, κανένα πανηγύρι, κανέναν φιλικό χαιρετισμό, κανένα αληθινό χαμόγελο, κανέναν ανιδιοτελή αγώνα που δίνουμε καθημερινά οι άνθρωποι του Πολιτισμού.
Συμφωνώ πως δεν είναι καιρός για μεγάλες εκδηλώσεις και πανηγύρια, αλλά η απουσία τους είναι αισθητή για την τοπική κοινωνία σε πολλούς τομείς. Ένα πανηγύρι ,ένα αντάμωμα, μία δράση είναι η συλλογική μνήμη του κάθε τόπου, ένας δίαυλος επικοινωνίας, μία αφορμή για να ξανά σμίξουμε, μία ευκαιρία να αναδείξουμε τον «πλούτο» μας. Η παραδοσιακή μουσική και ο χορός κρατά ζωντανή τη λαογραφία μας. Όπως έλεγε η μεγάλη Δόρα Στράτου «Η διατήρηση των παραδοσιακών ελληνικών χορών είναι η απόδειξη της αδιάλειπτης πορείας του ελληνισμού μέσα στους αιώνες» για να συμπληρώσει στη συνείδηση όλων μας άλλη μία σπουδαία ερευνήτρια και ερμηνεύτρια της παραδοσιακής μουσικής Δόμνα Σαμίου «Ό,τι έχω κάνει το έχω κάνει για εσάς, τα παιδιά… εμείς, δίνουμε σε σας, τους νέους, τη σκυτάλη, για να προχωρήσετε». Σε μία εποχή που όλα αλλάζουν, όλα παραποιούνται και φολκλορίζονται(ας μου επιτραπεί η έκφραση), ήρθε να προστεθεί η πανδημία και να μας κάνει να χάσουμε την επαφή με τις νέες γενιές.
Άλλος ένας χρόνος χωρίς Παράδοση, αλλά με το αίσθημα πλέον της επιτακτικής ανάγκης να μείνουμε ζωντανοί για να μη χαθούμε στο ρου της Ιστορίας.
Μη μας ξεχνάτε είμαστε εδώ, είμαστε θεματοφύλακες της Παράδοσης, είμαστε η μοναδική χώρα που οι πολίτες της δουλεύουν αφιλοκερδώς στους Πολιτιστικούς Συλλόγους , είμαστε η Ιστορία μας, ο Πολιτισμός μας, η Μνήμη μας.
Με υπομονή, δύναμη και ελπίδα θα μείνουμε ζωντανοί, το οφείλουμε στις επόμενες γενιές!