Ποτέ στην παγκόσμια πολιτική ιστορία οι φορείς της παρακμής δεν έγιναν φορείς αναγέννησης, σωτηρίας, εξυγίανσης.

Στην Κοζάνη αντί να ασχολούμαστε με την αναζωογόνηση της βιομηχανικής μας παράδοσης την Μουσειοποιούμαι.

Η γνώμη μου είναι ότι η Κοζάνη – η Δυτική Μακεδονία όφειλε από καιρό να μπει σε μια ιστορικού τύπου τροχιά νέας βιομηχανοποίησης στηριγμένης στην Ποιότητα και το Ελληνικό συμβολικό κεφάλαιο. Αυτό χρειάζεται να γίνει τώρα. Οι συνθήκες είναι κατάλληλες.

Οι ένοχες, υπόλογες από το παρελθόν πολιτικές ομάδες με τα χαρακτηριστικά της ανεπάρκειας, της κακιστοκρατίας δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό. Για αυτό πρέπει να αποσυρθούν.

Οφείλουμε όμως να θέσουμε το εξής ερώτημα και να το απαντήσουμε με ειλικρίνεια.

Η προβληματικότητα του συστήματος Αυτοδιοίκησης είναι ζήτημα χρημάτων, μόνο χρημάτων ή είναι και ζήτημα μιας νέας αναπτυξιακής παιδείας, μιας παιδείας Διακυβέρνησης, σχεδιαστικής ικανότητας;

Η Δυτική Μακεδονία είναι μια από τις Ευρωπαϊκές περιοχές με τεράστια γεωοικονομική σημασία. Αυτό επέβαλε και επιβάλει νέους Χωροταξικούς, Πολεοδομικούς και Αναπτυξιακούς σχεδιασμούς. Η συζήτηση όμως παραμένει σε μια ηλίθια, βλακώδη προσέγγιση. Υπάρχει δυστυχώς πολύ σοβαροφανής και γραφική βλακεία που εκφράζεται και με το, η Κοζάνη θα γίνει τόσες χιλιάδες, θα είναι το ένα και μοναδικό κέντρο κ.λ.π.. Ενώ το ζήτημα είναι η Πολυκεντρικότητα της Δυτικής Μακεδονίας η οποία επιβάλει εκτός των άλλων την αναμόρφωση επαναθεμελίωση των υπαρχόντων πόλεων ώστε να γίνουν πόλεις και την δημιουργία – διαμόρφωση νέων πολεοδομικών συστημάτων ποιότητας. Αυτός ο σχεδιασμός θα συνοδεύεται από ένα σύστημα που θα αφορά στις μεταφορές. Οδικά και Σιδηροδρομικά δίκτυα.

Η σημερινή φλυαρία είναι μια ακόμη επιβεβαίωση της άποψης μου ότι το σύνολο του συστήματος μη Κοζάνη– ο μεγάλος ασθενής – δεν μπορεί να οργανώσει μια σύγχρονη συζήτηση. Κραυγάζει, φλυαρεί αλλά δεν ομιλεί. Δεν έχει ανάλυση, γνώση, δεν έχει λέξεις. Δεν έχουν μια διακήρυξη, δεν έχουν πρόγραμμα για αυτό τρέχουν πίσω από τα γεγονότα.

Τι είδαμε και τι ακούσαμε το προηγούμενο διάστημα;

Αν θα συνεχισθεί η συνεργασία των τριών μερών (τριανδρία…), αν θα εκδιωχθεί ο Βαγγέλης Σημανδράκος, αν θα ανεξαρτητοποιηθεί ο Κώστας Κυριακίδης, αν αν αν… και τι έγινε τελικά;

Ένα τίποτα.

Μοιράστηκε η πίτα της εξουσίας με μοναδικό απόντα τον κ. Κυριακίδη!!! και μερικούς “αναντικατάστατους” να μην αφήνουν τις καρέκλες της εξουσίας… και ο Βαγγέλης Σημανδράκος ήταν ο μεγάλος νικητής στην φλύαρη και απολίτικη διαμάχη που δυστυχώς κράτησε αρκετά.

Αυτός είναι ο Μητροπολιτικός Δήμος Κοζάνης εν έτη 2022!!!

Το κενό συζήτησης, λόγου που καθημερινά είναι πολύ ορατό, μπορούν να το καλύψουν οι θεσμοί της κοινωνίας πολιτών, οι τοπικοί περιφερειακοί θεσμοί. Οι πόλεις, οι περιφέρειες επανέρχονται ως πρωταγωνιστές της πολιτικής και της ιστορίας. Είναι μια διαδικασία πολύ γνώριμη στην Εθνική μας παράδοση.

Θεόφιλος Παπαδόπουλος

Δρέπανο, Ιανουάριος 22