Το τελευταίο διάστημα στην περιοχή μας επικρατεί ένας οργασμός επιθυμίας για παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά. Οι εγκεκριμένες άδειες φτάνουν για να καλύψουν παραγωγή 4,7 GW, ενώ οι αιτήσεις για βεβαίωση παραγωγού αγγίζουν τα 5,4GW. Δεν χρειάζεται βέβαια να είναι κανείς λαμπρός επιστήμονας στα οικονομικά για να αντιληφθεί ότι παρουσιάζεται και μία ευκαιρία για συμπαθητική οικονομική απόδοση στο κεφάλαιο των ανθρώπων που θα επενδύσουν. Παρόλα αυτά, ένας από τους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσει αυτήν την κεφαλαιακή απόδοση είναι το αντίτιμο για την παραχώρηση της έκτασης πάνω στην οποία εγκαθίσταται ένα φ/β πάρκο. Κι εδώ είναι που αρχίζει μία σειρά από ατυχή γεγονότα (όπως έγραψε κι ο Λέμονι Σνίκετ).

Στα μέσα του Αυγούστου του 2020 ξεκίνησε η διαδικασία για την παραχώρηση εκτάσεων στο Μαυροδένδρι Κοζάνης στην εταιρία KIEFER (διαχειριστής της οποίας φαίνεται να είναι ο κ Πετρόχειλος). Παρά την αρνητική γνωμοδότηση της τοπικής κοινωνίας η απόφαση του ΔΣ ήταν υπέρ της παραχώρησης των εκτάσεων αυτών. Επιπλέον, παρά την πρόταση για την τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας στα 200€/στρμ/έτος, αποφασίστηκε η τιμή αυτή να διαμορφωθεί στα 25€, κρίνοντας ότι το πόσο των 200€ είναι εξωπραγματικό.

Καθώς περνούσε ο καιρός όλα φαινόταν να κυλάνε και νόμιμα και ηθικά. Ώσπου, ΤΑΝ ΤΑΝ ΤΑΑΑΑΝ (dramatic sound effect), κάποιος τράβηξε ένα κομμάτι από το Jenga της ηθικής και από τον κλυδωνισμό του άρχισαν να πέφτουν τα πρώτα κομμάτια. Και πιο συγκεκριμένα κομμάτια ενός επενδυτικού σχεδίου του κ Πετρόχειλου στην τοποθεσία «Μάνα Νερού», στο οποίο από ένα καπρίτσιο της μοίρας συμμετέχουν οι οικογένειες της Τριανδρίας του Δήμου Κοζάνης, οι οποίοι και είχαν αποφασίσει υπέρ της παραχώρησης εκτάσεων με τιμή εκκίνησης τα 25€ στην KIEFER.

Κι εδώ κάποιος θα μπορούσε να πει ότι τα 25€ είναι μία καλή τιμή. Σαφώς! Στα οικονομικά υπάρχει ο όρος της εύλογης αξίας, δηλαδή ο προσδιορισμός της αξίας ενός περιουσιακού στοιχείου βάσει του ποσού που είναι διατεθειμένος κάποιος να πληρώσει. Κοινώς, πόσο κάνει κάτι στην πιάτσα. Και η πιάτσα απεφάνθη! Σε δημοπρασία ενός μέρους της έκτασης του Μαυροδενδρίου εμφανίστηκε και κάποιος άλλος ενδιαφερόμενος και προσέφερε το ποσό των 400€/στρμ/έτος.

Το πώς θα αποφασίσει κανείς να συνδέσει τα πιο πάνω γεγονότα είναι ξεκάθαρα ένα προσωπικό ζήτημα. Τόσο ο Αριστοτέλης, όσο και ο Καντ μας έχουν δώσει τα εργαλεία για την ηθική αξιολόγηση μίας κατάστασης.

Κάθε μεγάλη αλλαγή σε έναν τόπο (απολιγνιτοποίηση) δημιουργεί και προκλήσεις και ευκαιρίες. Οι προκλήσεις αφορούν στη διασφάλιση της επόμενης μέρας για τους κατοίκους της, τόσο εισοδηματικά όσο και δημογραφικά. Από την άλλη, οι ευκαιρίες αφορούν στη δημιουργία οικονομικών αποδόσεων για ορισμένους ανθρώπους που τις αναγνωρίζουν και τις εκμεταλλεύονται. Το επώδυνο είναι όταν το δεύτερο γίνεται εις βάρος του πρώτου και πόσο μάλλον από άτομα στα οποία οι πολίτες εμπιστεύτηκαν τη διοίκηση του Δήμου.

*Ο Μάντζιαρης-Ζαφείρης Στέργιος είναι Οικονομολόγος, κάτοχος μεταπτυχιακών στις Πολιτικές και Οικονομικές Σπουδές Σύγχρονης Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης και στη Λογιστική και Χρη/κή, ενώ είναι τελειόφοιτος του ΠΜΣ Ενεργειακές Επενδύσεις και Περιβάλλον.