Τις τελευταίες ημέρες νοσώντας από Covid-19 υπάρχουν πια πράγματα που μπορώ και που δεν μπορώ να ανεχτώ. Δεν ανέχομαι ούτε κατά διάνοια τους αρνητές του ιού και των μέσων προφύλαξης από αυτόν. Κατανοώ και σέβομαι τον προβληματισμό για τα εμβόλια αλλά προσωπικά, εύχομαι να είχα προλάβει να εμβολιαστώ. Κι αν όχι εγώ, τουλάχιστον φίλοι και αγαπημένοι συγγενείς μου που βρίσκονται ακόμη σε κίνδυνο. Επίσης χρειάζεται εγκράτεια στον τρόπο που χειριζόμαστε τις πληροφορίες για τη νόσο όσοι ως αντικείμενό μας έχουμε την ενημέρωση του κόσμου. Καλό είναι να ξέρουμε πως μεταξύ των αναγνωστών μας βρίσκονται άνθρωποι που νοσούν και η δραματοποίηση που στοχεύει στην άγραν αναγνωστών αυξάνει κατακόρυφα το άγχος των ασθενών. Τα μέτρα δεν αποδίδουν, δεν ξέρω όμως τι θα απέδιδε σε ένα σύστημα που άρχισε να οργανώνεται μετά την έλευση της πανδημίας. Δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών ούτε για πολιτική πάνω στο θέμα. Είναι όμως ώρα για τυφλή εμπιστοσύνη στους επιστήμονες και τήρηση όλων των προτεινομενων μέτρων ασφαλείας. Και αν αλλάζουν κάποιες φορές στρατηγική οι ειδικοί είναι γιατί ούτε κι αυτοί ξέρουν ακριβώς τον εχθρό.
Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γιατρούς μου στο νοσοκομείο αλλά και στον κορυφαίο παθολόγο κ. Τσιρεκα και στους φίλους μου που απέδειξαν πως είναι η οικογένεια που επιλέγουμε. Σ αυτή την περιπέτεια αποκαλύφθηκαν πολλά για το ποιοι είναι στ’ αλήθεια δίπλα μας. Έχουμε λίγο δρόμο ακόμα να διανύσουμε αλλά είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε και μακάρι να τελειώσουμε σύντομα με αυτή την περιπέτεια. Ο εχθρός όσο και αν προσέχεις περιμένει μια λάθος σου κίνηση. Μια λάθος κίνηση είναι αρκετή.
Όλα θα πάνε καλά!