Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία ολόκληρη η εκπαιδευτική κοινότητα ήλθε αντιμέτωπη με την ανάγκη να λειτουργήσει χωρίς την άμεση, δια ζώσης επαφή μεταξύ δασκάλων και μαθητών, αλλά μέσω τεχνολογίας. Η τεχνολογία, που είχε κάνει ήδη την εμφάνισή της στην εκπαιδευτική πρακτική, συνήθως συμπληρωματικά, έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως το μόνο διαθέσιμο εργαλείο μάθησης. Οι εκπαιδευτικοί στο σύνολό τους αναγκάστηκαν, μπροστά στον κίνδυνο παράλυσης του εκπαιδευτικού συστήματος, να ανταποκριθούν στη νέα, δυσάρεστη αλλά αναπόφευκτη πραγματικότητα και να χρησιμοποιήσουν την εξ αποστάσεως διδασκαλία.

Για το σκοπό αυτό έγιναν πολλές προσπάθειες από τους ειδικούς εκπαιδευτικούς φορείς, όπως το Υπουργείο Παιδείας και τα Πανεπιστήμια, να εντοπισθούν και να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εργαλεία, ασύγχρονης και σύγχρονης διδασκαλίας. Στόχος των δράσεων αυτών ήταν η καλλιέργεια γνώσεων και ψηφιακών δεξιοτήτων, με την υποστήριξη των σύγχρονων ψηφιακών μέσων, για επίκαιρες παιδαγωγικές και διδακτικές προσεγγίσεις.

Στην προσπάθεια αυτή και στο πλαίσιο της Επιμόρφωσης Τ4Ε, οι επιμορφούμενοι κλήθηκαν να παραγάγουν σχετικό υλικό, δηλαδή διδακτικά σενάρια που θα αξιοποιούσαν όλα τα σχετικά ψηφιακά εργαλεία, για μια αποτελεσματική διδακτική εμπειρία. Στη δράση αυτή εντάσσεται και η δική μου απόπειρα, το διδακτικό μου σενάριο για φιλολογικά μαθήματα, που καταθέτω ως πρόταση στην εκπαιδευτική κοινότητα, χωρίς την πρόθεση να αντικατασταθεί η δια ζώσης διδασκαλία με την εξ αποστάσεως, αλλά για ιδιαίτερες καταστάσεις.

Τσουκανέλη Μαρία, φιλόλογος, δ/ντρια Εσπ. Γυμνασίου Κοζάνης