Αυτές τις ημέρες στην πόλη της Κοζάνης, στην οδό Καραμανλή (πρώην Βερμίου), υλοποιείται ένα πολύ σημαντικό έργο.

Το έργο είναι η κατασκευή πεζοδρομίων, ή πεζοδρόμων, ή ποδηλατοδρόμων, ή δεν ξέρω πως αλλιώς λέγεται.

Ο χώρος που κατασκευάζονται προκύπτει από την μετατροπή των δύο λωρίδων κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση σε μία και μισή, καθώς και από το ελάχιστο, τύποις πεζοδρόμιο, που υπήρχε στις δύο άκρες της οδού.

Η απόκτηση σήμερα από μια ελληνική πόλη πεζοδρόμων ή ποδηλατοδρόμων είναι ένα από τα μεγάλα ζητούμενα της εποχής μας. Αφορά την σύγχρονη αντίληψη πολεοδομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των πόλεων. Είναι κάτι που σε άλλες χώρες γίνεται εδώ και δεκαετίες. Είναι μια εξέλιξη αυτονόητη και δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι περισσότερο.

Το έργο είναι σημαντικό για την περίπτωσή μας, γιατί δείχνει πως μπορεί εύκολα να εξευρεθεί χώρος για ένα τέτοιο έργο χωρίς να χρειασθούν απαλλοτριώσεις, που σημαίνει, αποφασιστικότητα, χρόνος και κόστος. Είναι σημαντικό γιατί εξουδετερώνει δήθεν δικαιολογίες από τους αυτοδιοικητικούς φορείς ότι δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε πεζοδρόμους και ποδηλατοδρόμους γιατί η πόλη δεν διαθέτει ελεύθερους χώρους. Τα γνωστά δηλαδή τερτίπια των πολιτικών για να σκεπάσουν την αδιαφορία τους και την ανικανότητά τους.

Όμως το θέμα μας δεν είναι η κατασκευή του συγκεκριμένων πεζοδρόμων – ποδηλατοδρόμων.

Το θέμα μας είναι η μη κατασκευή πεζοδρόμων – ποδηλατοδρόμων (δηλαδή γιατί δεν έγινε το ίδιο), στην οδό Κοζάνης – Κοίλων, στο τμήμα μέχρι την διασταύρωση του ΤΕΙ, το οποίο πρόσφατα ανακατασκευάσθηκε λόγω προβλημάτων ασφαλούς κυκλοφορίας των οχημάτων (συχνά ατυχήματα).

Γιατί σε αυτήν την περίπτωση δεν μετατράπηκαν οι δύο λωρίδες κυκλοφορίας σε μία και μισή και στον χώρο που περισσεύει να κατασκευασθούν πεζόδρομοι – ποδηλατόδρομοι. Δεν μπορεί κάτι που έγινε στον έναν δρόμο να μην μπορεί να γίνει στον άλλον.

Η κατασκευή σε αυτή την οδό, πεζοδρόμων – ποδηλατοδρόμων, ήταν αίτημα που προϋπήρχε και η χρησιμότητά τους θα ήταν μόνιμη γιατί μόνιμα είναι τα τμήματα του Πανεπιστημίου (πρώην ΤΕΙ), ενώ στη Βερμίου είναι (στεγάζονται) προσωρινά.

Βεβαίως δεν υφίσταται θέμα κακής ιεράρχησης μεταξύ των δύο έργων. Ιεράρχηση σε ό,τι αφορά τον χρόνο κατασκευής ή τις κατηγορίες των χρηστών, αν δηλαδή θα είναι οι φοιτητές του Πανεπιστημίου που θα χρησιμοποιούν το ένα έργο, ή γενικότερα οι κάτοικοι της πόλης που θέλουν να πάνε για αναψυχή στο Κουρί ή να ψωνίσουν στα καταστήματα που υπάρχουν στην οδό Καραμανλή και θα χρησιμοποιούν το άλλο έργο.

Και τα δύο έργα είναι εξίσου σημαντικά, δεν έχει σημασία ποιο γίνεται πρώτα.

Το θέμα μας βρίσκεται στα χρήματα που δόθηκαν στην ανακατασκευή της οδού Κοζάνης – Κοίλων (τμήμα έως τη διασταύρωση ΤΕΙ) χωρίς να κατασκευαστούν οι πεζόδρομοι – ποδηλατόδρομοι στο συγκεκριμένο τμήμα, χωρίς να γίνει αυτό που έγινε στην οδό Καραμανλή.

Το θέμα μας βρίσκεται στο γεγονός ότι αύριο μεθαύριο που θα ωριμάσει ο χρόνος κατασκευής πεζοδρόμων – ποδηλατοδρόμων στο τμήμα Κοζάνης – Κοίλων και θα υλοποιηθεί το έργο, τα χρήματα που δόθηκαν στην πρόσφατη ανακατασκευή θα έχουν πάει στράφι.

Το θέμα μας είναι γιατί το αρμόδιο πολιτικό όργανο, δεν ξέρω ποιο είναι αυτό και δεν με ενδιαφέρει, δεν αποφάσισε σωστά, γιατί η αντιπολίτευση δεν ελέγχει την συμπολίτευση, εκτός αν και αυτή θεωρεί πως δεν υπάρχει θέμα και γιατί η διοίκηση του Πανεπιστημίου που είναι στα καθήκοντά της να μεριμνά για την ασφαλή και άνετη μετακίνηση των φοιτητών, δεν παρενέβη αναλόγως, ή μάλλον δεν παρακολουθούσε το θέμα γιατί πιστεύω πως περί αυτού πρόκειται.

Το θέμα μας είναι πως υπάρχει ελαφρότητα στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, του χρήματος του Έλληνα φορολογούμενου.

Υπάρχει θέμα ηθικής τάξης, υπάρχει θέμα πολιτικό.