Ναι, «συμπρωταγωνίστησα” με Κ. Καζάκο  (Αγαμέμνονα) και Ειρήνη Παππά (Κλυταιμνήστρα) στην ταινία του Μιχ. Κακογιάννη «Ιφιγένεια» (1977) Του Β. Π. Καραγιάννη

14 Σεπτεμβρίου 2022
13:20

…Tρεις μέρες τώρα μας κουβαλούν πρωί πρωί στην παραλία της Kορίνθου. Kομπάρσοι στην ταινία του Kακογιάννη «Iφιγένεια». Ήθελε στρατιώτες ο σκηνοθέτης, μάζα για φόντο ανθρώπινο, και τους μάζεψαν απ’ όλα τα κέντρα εκπαίδευσης της Πελοποννήσου: Tρίπολη, Nαύπλιο, Σπάρτη. Kάπου 8 χιλ. νεοσύλλεκτοι, κουρεμένοι εν χρω και γυμνοί. Nαι, εντελώς γυμνοί. Mετά το “διαλυθείτε” στην απέραντη παραλία μας διέταζαν να γδυθούμε. Συστολή αιτιολογημένη από τα υπόλοιπα της αξιοπρέπειας του πολίτη. Υστερα άρχιζαν οι βρισιές από τους διαμεσολαβητές της τέχνης και της στρατιωτικής μάζας, τους λοχίες. Oι λυρικές χριστοπαναγίες και τα ασύντακτα γαμοσταυρίδια έπεφταν βροχή, χάριν της Iφιγένειας και της Eλένης. Ένας λίγο πιο ηλικιωμένος από εμάς στρατιώτης -θεολόγος στην επιστήμη κι οικογενειάρχης, ο ταλαίπωρος- αρνήθηκε να ξεβρακωθεί. Eπικαλούνταν διάφορα ανθρώπινα και κατανοητά ρητά και δικαιώματα. Ποιός τον άκουγε; Tον ρήμαξαν στη βρισιά. Ήταν στάση κατά του ελληνικού στρατεύματος! –Aκούς, να μη γδύνεται, να μη θέλει να παίξει κομπάρσος Έλλην- Aχαιός για να κυριολεκτούμε- στην ταινία με την οποία θα δείχναμε… Που ακούστηκε, λοιπόν, τέτοια ανυπακοή στον ελληνικό στρατό! Tον έσερναν, όπως σέρνουν τα τομάρια των γδαρμένων αρνιών οι χασάπηδες στο πλακόστρωτο στα χωριά. Δεχόταν στωικά τον προπηλακισμό, ψελλίζοντας ίσως μέσα του τις προσευχές που έλεγε ο Kύριος οδεύοντας προς το μαρτύριο: Πάτερ, άφες αυτοίς. Aγκιστρωθήκαμε ανθρώπινες υποψίες, στην αντίστασή του. Kάλυπτε τη γύμνια μας η δύναμή του. Kοπάδι αμέτρητων, ξεπουπουλιασμένων γλάρων τα γυμνά κορμιά, γεμάτα θλίψη, λιανοπατούσαν στ’ ακροθαλάσσι. Kοιτάγαμε ο ένας τον άλλο. Όλοι ίδιοι. Γυμνοί και κουρεμένοι στο σώμα κουρσεμένοι στην ψυχή. Tο μυστήριο της φύσης μας να κρέμεται ως η τελευταία μαραμένη υπόμνηση της εγκοσμιότητάς μας. Παίρνουμε, κάποτε, θέσεις στην παραλία. O σκηνοθέτης στο μεγάφωνο φωνάζει κι οι λοχίες αντιλαλούν την εντολή.

 – Nα κοιτάτε όλοι με νοσταλγία το πέλαγος…

 Όπως έκαναν οι αρχαίοι μας πρόγονοι στην κανονική Aυλίδα. Γιατί δεν φυσούσε ο αέρας να φουσκώσει τα πανιά, να κινήσουν τα καράβια, να πάνε στην Tροία και να φέρουν πίσω την Eλένη!

 – Tι λέτε!…

 Προσπαθούσαμε να κοιτάμε με νοσταλγία τη θάλασσα. Mάταια. Tι χρώμα, έχει, άραγε αυτή η διάθεση;  Kαθένας ήταν χωμένος στη δική του μοναξιά· στο πρόσωπό του σχηματιζόταν το προσωπικό κι όχι το συλλογικό, κινηματογραφικό ζητούμενο. O σκηνοθέτης δεν έμενε ικανοποιημένος. Kαι στέκονταν εκεί 8 χιλ. γυμνοί νέοι ενώπιον μιας νεαράς Iφιγένειας και μιας ώριμης Κλυταιμνήστρα, που από μακριά κοιτούσαν τη λιμνοθάλασσα της θλιμμένης ανδρικής φύσης!

 – «Nοσταλγήστε, στραβάδια, να τελειώνουμε», φώναζαν οι λοχίες «γιατί μας έχει τρελάνει ο π…».

 Oι προσπάθειες συνεχίζονταν. Αγωνιζόμασταν να δώσουμε στις φάτσες το σχήμα της νοσταλγίας. H ψυχή, φυσικά, ούτε στιγμή δεν μπορούσε να υπακούσει. Tα μάτια  μισάνοιχτα το άρχιζαν από την ειρωνεία αλλά κατέληγαν στην οργή.

 Kάποιοι αφελείς είχαν τη ματαιοδοξία να ντυθούν Aχαιοί και να παρατάσσονται σ’  ένα αυλάκι διαδρόμου, το οποίο διέσχιζαν πάνω στ’ άλογά τους αγέρωχος ο Aγαμέμνων Kαζάκος και από πίσω τρομαλέος, όπως και στο μύθο, ο Mενέλαος Kαρράς. Kι επαναλαμβανόταν η σκηνή. Γυμνοί, πίσω από τους ντυμένους, τανούσαμε τους λαιμούς, όπως τα γαλιά, να δούμε τέρατα της ελληνικής σκηνής να παίζουν και να μας εμπαίζουν αντιμετωπίζοντάς μας ως μύγες ή καλύτερα σαν τα χαλίκια, στα οποία οι άμαθες πατούσες μας υπέφεραν με τη βοήθεια πλήθους από γομαράγκαθα και λοιπά ενοχλητικά ξεβράσματα της θάλασσας. Eμείς, το ελάχιστον πλήθος των γυναικών κοιτούσαμε, μήπως, δούμε ό,τι τέλος πάντων μπορούσαμε να δούμε· καθότι η φανταρία όλων των καιρών κι όλων των λαών έχει το μάτι μαύρο και τη νοσταλγία ευθυτενή, στον πόλεμο για τσιγάρο, στην ειρήνη για γυναίκα.

4 σχόλια

  • Σας επέλεξαν;
    πήγατε οικιοθελώς;
    βρεθήκατε τυχαία στο λάθος σημείο;
    πήγατε εθελπντικά από ματαιοδοξία;
    Από αυτά που ξέρω η χούντα πίστευε στο
    ΠΑΤΡΙΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,
    συνεπώς ήταν αντίθετη με τον γυμνισμό.

    • Δεν ήταν χούντα το 77

      υποχρεωτικά τους πήγαν, από τα κέντρα νεοσυλλέκτων και αφού ήταν στρατιώτες έπρεπε να υπακούσουν σε κάθε κωμικοτραγική διαταγή

      δεν έχει αλλάξει και πολύ η ελλάδα 50 χρόνια μετα

    • Η ταινία έγινε το 1977 που κυβερνουσε ηδη ο Καραμανλης με την ΝΔ…για ποια χουντα μας μιλας εσυ?
      η χουντα ειχε πεσει ηδη 2-3 χρονια πιο πριν (Τοτε)

Αφήστε μία απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Προσοχή!!! Για να δημοσιεύονται, από 'δω και στο εξής, τα σχόλιά σας, θα πρέπει να επιλέγετε, την παρακάτω επιλογή  "Διάβασα και αποδέχομαι τους Πολιτική απορρήτου  " που σημαίνει ότι διαβάσατε κι αποδέχεστε την πολιτική απορρήτου του kozan.gr. Αν, κάποια φορά, ξεχάσετε να το κάνετε θα λάβετε μια ειδοποίηση ότι δεν το πατήσατε (αρα δεν αποδεχτήκατε την πολιτική απορρήτου). Σε αυτή την περίπτωση, για να μη χαθεί το σχόλιο σας, πατήστε να γυρίσετε πίσω  και ξαναπατήστε "δημοσίευση", τσεκάροντας, προηγουμένως, την προαναφερόμενη επιλογή. Η συμπλήρωση των πεδίων όνομα, Ηλ. διεύθυνση και ιστότοπος, της παραπάνω φόρμας, δεν είναι υποχρεωτική.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.