Οίκος βελτιώσεως – Δήμος ελαττώσεως (του Παναγιώτη Δημόπουλου)

15 Νοεμβρίου 2023
13:09

 

 

Την 31η Αυγούστου του 2019 παρέδωσα τα πεπραγμένα της 5ετούς θητείας μου στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης. Θητείας που ήταν μεγάλη τύχη, τιμή και χαρά, αφού ο οργανισμός αυτός στεγάζει ένα σπάνιο ιστορικοκοινωνικό φαινόμενο και ευεργέτημα πολλών προς όλους. Έκτοτε απέφυγα την δημοσιολογία για τον οργανισμό, αφού ως γνωστόν ο ρόλος των τέως πρέπει να είναι άφωνος και αποκλειστικά ενθαρρυντικός και ενισχυτικός στους νυν.

Δυστυχώς από σήμερα αυτή η τυπική δέσμευση δεν υφίσταται, αφού η αινιγματική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Κοζάνης δέχεται χωρίς αίτημα εξαίρεσης την κατάργηση του νομικού προσώπου. Μάταια, εξ όσων μαθαίνω, ο Χάρης Κουζιάκης και οι της παρατάξεώς του αποπειράθηκαν να αναχαιτίσουν τον καλπασμό του αινίγματος προς την έκφρασή του. Δεν πολιτικοποιώ την απόφαση. Ήταν ο νυν Δήμαρχος και πρόεδρος του φορέα Λάζαρος Μαλούτας που πριν 12 χρόνια πολύ σωστά μερίμνησε για την εξαίρεση της Βιβλιοθήκης από την τότε αντίστοιχη σμίκρυνση των Δήμων, εξ ου και το αινιγματικό της υπόθεσης. Αν μη τι άλλο όσα μεσολάβησαν έκτοτε επιβεβαίωσαν την εξαίρεση.

Όμως η Βιβλιοθήκη της Κοζάνης δεν είναι απλώς ένα υπό διοίκηση σχήμα, ή τα φρέσκα ντουβάρια και οι χώροι εκδηλώσεών της. Δεν είναι οι συλλογές ή οι εργάτες της και οι ερευνητές της. Δεν είναι ούτε καν η συγκλονιστική και σπάνια μνήμη που κρατά μια ολόκληρη πολιτεία με όλη της την στοργή σε μερικά τετραγωνικά μέτρα. Δεν είναι τελικά ούτε αυτό το μοναδικό ιστορικό της που γράφτηκε σχεδόν αποκλειστικά από τις δωρεές των ανθρώπων της, σαν συλλογικό, ψηφιδωτό τάμα των γραμμάτων στον ναό τους. Είναι όλα αυτά, μα είναι και κάτι πολύ πιο μεγάλο. Η Βιβλιοθήκη μας είναι το μοναδικό μας εισιτήριο για τον μη αγοραίο, ισότιμο και ισήγορο διάλογο με τον υπόλοιπο κόσμο. Αποτελεί δηλαδή ένα ανοιχτό μέλλον, χωρίς συμπλέγματα και φολκλορισμούς, μικρομεγαλισμούς και ευκαιρίες εποχής. Είναι οι κεντρικές θύρες εισόδου-εξόδου της Κοζάνης, αλλά και της δυτικομακεδονικής περιφέρειας. Κι αυτό, στα εκατοντάδες νομικά πρόσωπα της χώρας, αποτελεί εξαίρεση των εξαιρέσεων. Αν έπρεπε ένα μόνο νομικό πρόσωπο της χώρας ολόκληρης να εξαιρεθεί θα είχαμε καλές πιθανότητες να διεκδικήσουμε την τιμή, ειδικά εδώ που βρισκόμαστε και στην γενική συνθήκη που μας περιβάλλει. Η Βιβλιοθήκη αυτή – ο αείμνηστος Φίλιππος Τσιμπόγλου είχε πειστεί και το είχε προφέρει δημοσίως ουκ ολίγες φορές – έπρεπε να είναι καθ’ οδόν προς την πανηγυρική επανίδρυσή της ως αδελφή Βόρεια Εθνική Βιβλιοθήκη, με τον Δήμο Κοζάνης στην φυσική εποπτεία της λειτουργίας της. Αυτός είναι ο ιστορικός της προορισμός: ο εθνικός της ρόλος και το διεθνές της στίγμα. Και είναι λοιπόν άδικο να οδεύει προς τα παζαρεμένα χωνευτήρια της αυτοδιοίκησης και του κόσμου τα αζήτητα.

Αποφασίστηκε λοιπόν η αδιαμαρτύρητη εξαφάνιση του οργανισμού, η συμβολική μετάταξη της Βιβλιοθήκης από την αυτοτέλεια και την πρεσβεία στην υποτέλεια ενός εσωτερικού διοικητικού διαδρόμου με διαφαινόμενο διακύβευμα τα ωράρια, τα οργανογράμματα, τους κοινόχρηστους διαθέσιμους ΚΑΔ και τατοιαύτα εδώδιμα αποικιακά. Η Βιβλιοθήκη υπήρξε και σε άλλες, πιο πέτρινες εποχές τμήμα του Δήμου και δεν έπαθε κάτι. Ούτε και τώρα θα πάθει, θα βρεθούν πάντοτε οι αφοσιωμένοι υπηρέτες της που θα την προσδιορίζουν σε σχέση με την αξία της και όχι κατά τον πόθο τους. Παραμένει όμως ανεξήγητη, σχεδόν παραμορφωτική αυτή η απόφαση που αναβάλλει την εφικτή διακριτή της θέση και την αυτοδύναμη πορεία της. Είναι ιστορική η άτυχη στιγμή και καταδεικνύει κατά την γνώμη μου – λυπούμαι ειλικρινά και πάρα πολύ που το γράφω – μεγάλο έλλειμμα αντίληψης της αξίας των πραγμάτων. Λυπούμαι και απολογούμαι ταυτόχρονα, γιατί για αυτό το κραυγαλέο έλλειμμα αντίληψης κάποια ευθύνη έχουμε όλοι όσοι υπηρετήσαμε τον προς κεκοιμημένους φορέα. Απορώ πώς τα καταφέραμε έτσι.

Η Ιστορία γράφει και λάθη. Και θα τα γράψει. Τώρα; Τώρα πρέπει οι επόμενοι να μεριμνήσουν ώστε να μην παρατηρηθεί η ελάττωση του πιο φωτεινού μας σήματος. Όλες οι επιταγές τους είναι σήμερα λευκές, αλλά η συγκεκριμένη είναι προσημειωμένη από όλα τα γράμματα 3,5 αιώνων.

13 σχόλια

  • Η βιβλιοθήκη θα αποκτήσει την οντότητα που της αξίζει, όταν πρώτα ή εστω παράλληλα ο πολίτης θα αποκτήσει τις παροχές και τις λοιπές υποδομές που του αξίζουν.

  • Αν η Βιβλιοθήκη θέλει να έχει μέλλον και την διάσταση που της αξίζει, δεν έχει παρά να αντιγράψει το παράδειγμα άλλων πετυχημένων βιβλιοθηκών και να προχωρήσει.
    Μισή ώρα απέχει η Βέροια, η οποία διαθέτει μια από τις κορυφαίες βιβλιοθήκες του κόσμου.
    Δεν χρειάζεται να ανακαλύπτουμε ξανά τον τροχό…

    • Πώς εννοείτε το “μια από τις κορυφαίες βιβλιοθήκες του κόσμου”; Ή να ρωτήσω κιόλας, πώς εννοείτε τον “κόσμο”; Και γενικά, πώς εννοείτε τον ρόλο μιας βιβλιοθήκης γενικά;
      Ειλικρινά ρωτάω.

      • Κάντε τον κόπο για μια αναζήτηση στο διαδίκτυο και θα καταλάβετε τι εννοώ. Σημασία δεν έχει ο αριθμός των εκθεμάτων, αλλά πως αξιοποιείς αυτά τα εκθέματα. Πως τα προωθείς και πως τα προβάλεις. Σε ότι αφορά στο τι εννοώ με τον “κόσμο” εννοώ την αναγνώριση από το Ίδρυμα Bill Gates και την επιβράβευσή της με 1.000.000 δολάρια.

        • Μετακόμισε στη Βέροια, έχει καταπληκτική βιβλιοθήκη, 1 εκ. δολλάρια έκανε, η καλύτερη στον κόσμο. Επίσης έχει κάτι τέτοια βραβεία που έδωσαν και στην υποσαχάρια Αφρική οι ίδιοι, κι εκεί είναι περίφημα τα ιδρύματα.

  • Πολύ σωστά ότι ο τέως πρέπει να είναι άφωνος, όμως ένας τέως πρόεδρος δεν σταμάτησε να ξεφωνίζει τι έκανε για την βιβλιοθήκη, και πως πρέπει να δουλεύει η βιβλιοθήκη κλπ., μέχρι που κατάντησε Βασιλάκης Καΐλας.

  • κ. Δημόπουλε γράφετε :

    ” ο ρόλος των τέως πρέπει να είναι άφωνος ”

    Δεν έχει καμμιά λογική αυτό !!!

    Οι σωστοί τέως πρέπει να μιλούν πάντα , όμως με λογική , με
    τεκμηρίωση και με υπευθυνότητα .

    ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΥΠΗΡΕΤΕΙΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ

    [ Αλλά πολλοί λένε γιατί να μιλήσω και να χαλάσω την ηρεμία μου , την ζαχαρένια μου ]

    Οι ΑΦΩΝΟΙ πολίτες έφεραν την χώρα σε αυτό το χάλι ΔΥΣΤΥΧΩΣ

  • Απο την πρώτη θητεία Παγούνη γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας χωριστού φορέα. Τη βιβλιοθήκη την υπηρέτισαν και την ανέδειξαν αξιόλογοι διευθυντές , όπως ο Ν.Δελιαλής , ο Βασίλης Σιαμπανόπουλος , η κ.Κουτσιμάνη , ο Βασίλης Καραγιάννης. Τα τελευταία χρόνια κολυμπά στα γρανάζια της γραφειοκρατείας και της ελλειψης προσωπικού και φυσικά του επικεφαλής που θα της ανοίξει τα φτερά να πετάξει , να αγκαλιάσει τον πνευματικό κόσμο του Δήμου και της Περιφέρειας. Πρωτίστως η ευθύνη είναι του Δήμαρχου και των συμβούλων του που οι περισσότεροι δεν πατάνε το πόδι τους στη Βιβλιοθήκη και αμφιβάλλω αν ζητήθηκε η γνώμη του νέου Δημάρχου ( αν έχει γνώμη )

    • Ο νέος Δήμαρχος ” ένιψε τας χείρας του” στο θέμα της Βιβλιοθήκης με μια δήλωση τύπου Αντιπρόεδρος Εδεσσαικού, όπως ήταν αναμενόμενο.

  • Προτιμώ την αναγνώριση της Εθνικής μας Βιβλιοθήκης, να πω την αλήθεια. Ή θα προτιμούσα καμιά Οξφόρδη, καμιά Λαυρεντιανή. Ο Bill Gates είνει επιχειρηματίας, δεν με εμπνέει.

Αφήστε μία απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Προσοχή!!! Για να δημοσιεύονται, από 'δω και στο εξής, τα σχόλιά σας, θα πρέπει να επιλέγετε, την παρακάτω επιλογή  "Διάβασα και αποδέχομαι τους Πολιτική απορρήτου  " που σημαίνει ότι διαβάσατε κι αποδέχεστε την πολιτική απορρήτου του kozan.gr. Αν, κάποια φορά, ξεχάσετε να το κάνετε θα λάβετε μια ειδοποίηση ότι δεν το πατήσατε (αρα δεν αποδεχτήκατε την πολιτική απορρήτου). Σε αυτή την περίπτωση, για να μη χαθεί το σχόλιο σας, πατήστε να γυρίσετε πίσω  και ξαναπατήστε "δημοσίευση", τσεκάροντας, προηγουμένως, την προαναφερόμενη επιλογή. Η συμπλήρωση των πεδίων όνομα, Ηλ. διεύθυνση και ιστότοπος, της παραπάνω φόρμας, δεν είναι υποχρεωτική.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Μείνετε συντονισμένοι