Το «παρών» έδωσαν ο κ. Χάρης Γκοβεδάρος, Περιφερειακός Σύμβουλος, ο κ. Ζήσης Στημονιάρης, Αντιδήμαρχος Εποπτείας των Δ.Ε. Αιανής και Ελίμειας, καθώς και η κ. Κυριακή Χατζημανώλη – Φουρκιώτη, Αντιδήμαρχος Τουρισμού, Διεύθυνσης Πολεοδομίας και Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.). Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο Ιερέας της Κοινότητας Χρωμίου, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Χρωμίου, μέλη του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών και κάτοικοι του Χρωμίου.
Όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η συνάντηση αυτή αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την πορεία του Μουσείου και την ανάγκη να διαμορφωθεί μια ξεκάθαρη, ρεαλιστική και εφαρμόσιμη προοπτική. Οι συγκυρίες πλέον δείχνουν τον δρόμο ώστε το Μουσείο να περάσει σε νέα τροχιά: με βασική προϋπόθεση τη νομική τακτοποίηση του ιδιοκτησιακού ζητήματος και, στη συνέχεια, με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάδειξης και λειτουργικής αξιοποίησης.
Το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στον Μπούρινο αποτελεί ένα ξεχωριστό «στολίδι» για την περιοχή, με ιδιαίτερο ιστορικό και συμβολικό βάρος. Πρόκειται για έναν χώρο που μπορεί να ενταχθεί ουσιαστικά στο τουριστικό μοντέλο του τόπου μας, να ενισχύσει την τοπική επισκεψιμότητα και να λειτουργήσει ως πόλος ιστορικής μνήμης και πολιτισμού.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στο έργο του αείμνηστου Δασκάλου Κωνσταντίνου Σιαμπανόπουλου (1923–2005), μιας προσωπικότητας με βαθιά και πολυεπίπεδη προσφορά στην Αιανή και στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης. Υπηρέτησε επί χρόνια την εκπαίδευση, στήριξε έμπρακτα πρωτοβουλίες για την πρόοδο του τόπου (μεταξύ άλλων δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και καλλιέργειας τοπικής συνείδησης) και συνέδεσε το όνομά του με σημαντικά έργα πολιτισμού. Συμμετείχε επί δεκαετίες στον Σύνδεσμο Γραμμάτων και Τεχνών Ν. Κοζάνης, ενώ για μεγάλο διάστημα διετέλεσε Πρόεδρος, συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργία δύο εμβληματικών δομών: του Ιστορικού-Λαογραφικού και Φυσικής Ιστορίας Μουσείου Κοζάνης και του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα στον Μπούρινο, με στόχο τη δημιουργία ιστορικής συνείδησης και τη λειτουργία του χώρου ως σημείο γνώσης και εκπαίδευσης για τις νεότερες γενιές. Ακριβώς γι’ αυτό, είναι κρίμα το έργο αυτού του ανθρώπου και η παρακαταθήκη που άφησε να μαραζώνει κάθε χρόνο. Η περιοχή δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει έναν τέτοιο χώρο ιστορίας και μνήμης στη στασιμότητα, αντίθετα οφείλει να τον προστατεύσει θεσμικά, να τον οργανώσει λειτουργικά και να τον αναδείξει με τρόπο αντάξιο της σημασίας του.
Εκ μέρους των παρευρισκομένων
Σιαμπανόπουλος Γεώργιος
Όταν οι συναντήσεις γίνονται σε καφετέριες με μπύρες και φαγητό καμία προοπτική δεν υπάρχει για τίποτα. Το μουσείο δυστυχώς αφέθηκε στην τύχη του χρόνια και δεν έχει καμία ελπίδα με τις παρούσες συνθήκες και τους ανθρώπους του δήμου. Ούτε με τους προηγούμενους είχε οι οποίοι ήταν σαφέστατα χειρότεροι. Η δε αντιδήμαρχος τουρισμού είχε δηλώσει ότι θα κάνει το συγκεκριμένο μουσείο διεθνή προορισμό! Από αυτό καταλαβαίνεις με πόση σοβαρότητα βλέπουν τα πράγματα. Πετάμε μια βλακεία και ότι γίνει.
ποιος διοργάνωσε τη συνάντηση? σε ποιούς στάλθηκαν προσκλήσεις? για να μπορούμε να κρίνουνε τελικά ποιοι έδωσαν το παρών
Τ’ χρον’ ξανά!